bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Bavarian
/
Bavarian Bible 1998 (De Bibl auf Bairisch)
/
John 14
John 14
Bavarian Bible 1998 (De Bibl auf Bairisch)
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 15 →
1
"Ietz dyrfangtß enk non grad wider! Glaaubtß an n Herrgot und an mi!
2
In meinn Vatern seinn Haus geit s männig Wonungen. Wär dös nit, maintß, i haet enk naacherd gsait, i gaaheb aynn Plaz für enk herrichtn?
3
Wenn i gangen bin und aynn Plaz für enk grichtt haan, kimm i wider und hol enk gan mir, dyrmitß aau ös dort seitß, wo i bin.
4
Und dönn Wög daa hin, wohin i gee, dönn kenntß ja."
5
Dyr Tamen widerspraach iem: "Herr, mir wissnd diend nit, wost du hingeest! Wie solln myr n daa önn Wög kennen?"
6
Dyr Iesen gantwortt iem: "+I bin dyr Wög und d Waaret und s Löbn. Niemdd kimmt gan n Vatern denn durch mi.
7
Naachdemtß +mi dyrkennt habtß, gaatß meinn Vatern aau dyrkennen. Schoon ietzet kenntß n und habtß n gseghn."
8
Dyr Filips gabitt n: "Herr, zaig üns diend önn Vatern; dös glangt üns naacherd schoon!"
9
Dyr Iesen gantwortt iem: "Mein, ietz bin i schoon so lang bei enk, und non haast mi nit dyrkennt, Filips? Wer +mi gseghn haat, der haat önn Vatern gseghn. Wie kanst daa sagn, i solleb enk önn Vatern zaign?
10
Glaaubst n nit, däß i in n Vatern bin und dyr Vater in mir ist? Was i enk yso verkündd, haan i nit aus mir selbn, sundern dös kimmt von n Vatern, der was in mir ist und seine Wercher tuet.
11
Glaaubtß myr s diend, däß i in n Vatern bin und dyr Vater in mir! Older anders gsait, glaaubtß grund de Wercher selbn!
12
Daa künntß gwiß sein: Wer an mi glaaubt, der gaat dös +aau vollbringen, was i wirk; er vollbringt gar non öbbs Groessers, weil i zo n Vatern gee.
13
Allss, um wasß in meinn Nam bittß, dös gaa i tuen, auf däß dyr Vater über n Sun verherrlicht werd.
14
Wenntß mi um öbbs in meinn Nam bittß, naacherd tue i s aau.
15
Wenntß mi liebtß, dann gaatß aau ausfüern, was i auftrag.
16
I gaa önn Vatern bittn, und er gaat enk aynn andern Beistand göbn, der wo für allweil bei enk bleibt.
17
Dös ist dyr Geist der Waaret. D Welt kan n nit empfangen, weil s n wöder seght non kennt. Ös aber kenntß n, weil yr bei enk bleibt und in enk sein gaat.
18
I laaß enk nit als Waisn hint, sundern i gaa wider zo enk kemmen.
19
Grad non ayn Äuchtl, und d Welt seght mi niemer; ös aber seghtß mi, weil i löb und weilß aau ös löbn gaatß.
20
Wenn s so weit ist, dann gneusstß is: I bin in meinn Vatern, ös seitß in mir, und i bin in enk.
21
Wer meine Aufträg kriegt haat und die ausfüert, *der* liebt mi. Wer aber +mi liebt, der gaat von meinn Vatern gliebt werdn; und aau i gaa n liebhabn, und i offnbar mi iem."
22
Dyr ander Jauz, nit dyr Ischeriet, gfraagt n: "Herr, däßst di n grad an +üns offnbarst und nit yn dyr Welt?"
23
Dyr Iesen gantwortt iem: "Wer mi liebt, der nimmt syr meine Worter z Hertzn. Mein Vater gaat n liebhabn, und er und i gaand gan iem kemmen und bei iem wonen.
24
Wer mi +nit liebt, der schert syr aau nix um meine Worter. Die Worter, woß ös hoertß, stammend nit von mir, sundern von n Vatern, der was mi gschickt haat.
25
Dös haan i enk gsait, dyrweil i non bei enk daa bin.
26
Der Beistand aber, dyr Heilige Geist, dönn was dyr Vater in meinn Namen schicken gaat, gaat enk allss leern und enk allss wahen, was i enk gsait haan.
27
Frid hinterlaaß i enk; meinn Frid gib i enk. I gib enk kainn, wie d Welt ainn gibt. Brauchtß enk nit scheuhen und verzagn!
28
Ös habtß is ghoert, däß i enk gsait haan, däß i furtgee und wider zo enk zruggkimm. Wenntß mi liebhaettß, freuetß enk, däß i gan n Vatern gee, denn dyr Vater ist meerer wie i.
29
I haan s enk ietz schoon gsait, non ee wenn s gschieght, dyrmitß gan n Glaaubn kemmtß, wenn s so weit ist.
30
Lang kan i niemer mit enk rödn, denn dyr Fürst von derer Welt ruckt an. Er kan myr nit an,
31
aber d Welt mueß wissn, däß i önn Vatern lieb und dös tue, wie s mir dyr Vater auftragn haat. Steetß auf; ietz geen myr!"
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 15 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21