bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Bavarian
/
Bavarian Bible 1998 (De Bibl auf Bairisch)
/
Zechariah 11
Zechariah 11
Bavarian Bible 1998 (De Bibl auf Bairisch)
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 12 →
1
Weissnberg, mach deine Pfortnen auf, däß s Feuer deine Zödern frisst!
2
Züpfer, klag, denn de Zöder ist gfalln; ja, dyr groesste Baaum ist umgmacht! Jaemertß, ös Bäsner Aichenn, denn mit dönn dichtn Wald ist s gar wordn!
3
Los; d Hirtn wainend, weil iener Wunn bei n Teufl ist. Lustert, wie d Leebnwelfn brüelnd, weil dös waehe Jordndicket zstürt ist.
4
Yso spricht dyr Trechtein, mein Got: Hüett die Schaaf, daa wo dyr Mötzger schoon drauf pässt!
5
Die, wo s kaauffend, bringend s um und brauchend nit aynmaal was scheuhen. Und die, wo s hergöbnd, sagnd grad: Prisn sei dyr Trechtein; Haauptsach, i werd reich! Ienerne Hirtn habnd für die Schaaf kainerlai Mitlaid.
6
I sag s enk glei, i haan +aau kain Mitlaid meer mit de Leut von dönn Land daa, sait dyr Trechtein. +Aynand lifert i s aus und yn ienern Künig. S Land werd ausaynandgschlagn, aber i mach kainn Finger meer krump dyrfür.
7
Aft wurd i ayn Hüetter von de Schlachtschaaf, und zwaar für n Vihhandler. I gricht myr zween Stecken her; ainn gnenn i Huld, dönn andern Aintracht, und yso ghüett i also d Herdd.
8
Innert ainn Maanet graeum i drei Hirtn weiter. I hiet aynn Zorn drauf, und aau die gadenkend nit bösser über mi.
9
I gsag: Auf enk päß i niemer auf. Wer verröckt, verröckt halt; wer dyrvon ist, sollt schaun, wo yr bleibt. Und die, wo überbleibnd, mügnd aynander auffrössn.
10
Dann naam i meinn Stecken Huld und ghack n zamm, däß i meinn Bund zbrich, dönn wo i mit allsand Völker gschlossn hiet.
11
Yso wurd yr also seln Tag zbrochen. Daa gagspannend die Vihhandler, wo mir zuegschaund, däß s daa um ayn Trechteinwort gieng.
12
I gsag zo ien: Also, wenntß wolltß, göbtß myr meinn Loon; wenn nit, naacherd laasstß is sein! Sö wognd myr aber meinn Loon ab; dreissg Silberling warnd s.
13
Daa gsait myr dyr Trechtein: Schmeiß n eyn n Templschaz einhin! Mein, bin ien i vil werd! Daa warf i also die dreissg Silberling in n Templ eyn n Opferstok einhin.
14
Drafter gazhau i meinn zwaittn Stecken, d Aintracht, däß i önn Bruederbund zwischn Judau und Isryheel zbrich.
15
Dyr Trechtein gsait myr: Ietz machst non aynmaal aynn Hirtn, aynn ganz aynn nixnutzignen!
16
Denn i laaß in n Land aynn Hirtn vürhertrötn, der wo yn kainn Vermisstn naachhingeet, kain Verloorns suecht, nix Brochens hailt und de Gsundn nit dyrnört. Dyrfür isst yr s Fleish von de Mastschaaf, und yn de andern reisst yn de Kloobln abher.
17
Wee yn meinn kainzn Hirtn, der wo d Herdd in n Stich laasst! Wögg mit seinn Arm, ausher mit seinn zesmen Aug! Sein Arm sollt iem lam abhinhöngen und sein zesms Aug blind werdn.
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 12 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14