1 Timothy 5

Belarusian Bible (CHNT) 1999

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1На старэйшага не сварыся сурова, але ўпрошвай, як бацьку; маладых, як братоў;

2старэйшага ўзросту жанчын, як матак, а маладых, як сёстраў з усёй чыстасьцю.

3Удоваў шануй, якія сапраўды ўдовы.

4Калі ж якая ўдава мае дзяцей або ўнукаў, дык няхай перш навучыцца кіраваць домам сваім ды няхай умее аддаць належнае бацькам, бо гэта ёсьць мілым Богу.

5Тая ж, што сапраўды ўдава і адзінокая, мае надзею на Бога, і не перастае ўпрошваць Бога і маліцца днём і ноччу.

6Удава, якая распусна жыве, тая памёршая.

7І гэта загадвай ім, каб яны былі беззаганнымі.

8Калі ж хто не апякуецца сваімі, тым больш хатнімі, той адрокся веры і горшы за няверучага.

9Выбіраць трэба ўдаву ня менш шасьцідзесяці гадоў, меўшую аднаго толькі мужа,

10выпрабаваную ў добрых справах, гэта значыць, што добра выгадавала дзяцей, што яна гасьцінная, што сьвятым ногі абмывала, што пакутуючых у горы пацяшала, што рупілася пра добрыя справы.

11А маладых удоваў абмінай, бо іх пачуцьцёвасьць адводзіць ад Хрыста, дык яны гоняцца выйсьці замуж.

12Яны падлягаюць асуджэньню, бо страцілі першую веру.

13Высьцерагайся таксама гультаяк, што цягаюцца па хатах; такія ня толькі гультайкі, але і пляткаркі, і цікаўныя, і лапочуць, што не належыцца.

14Дык лічу, што лепш, каб маладыя ўдовы выходзілі замуж, нараджалі дзяцей, кіравалі домам і не давалі падставаў да ачарненьня.

15Бо ўжо некаторыя пайшлі за шатанам.

16Калі ж які верны ці верная мае ўдоваў, дык няхай апякуецца імі і не абцяжарвае царквы, каб яна магла ўспамагаць тым, якія сапраўды ўдовы.

17Старшыя, якія добра кіруюць, вартыя падвойнага гонару, асабліва тыя, што працуюць у слове і ў навуцы.

18Вось жа кажа Пісаньне: “Не завязвай морды валу, які малоціць”, і: “Работнік варты заплаты сваёй”.

19Не прыймай абвінавачваньняў на старшых, хіба ў прысутнасьці ня менш двух сьведкаў.

20Грэшніка павучай перад усімі, каб іншыя баяліся.

21Заклінаю цябе перад Богам і Езусам Хрыстом і выбранымі анёламі захаваць гэта без перадузятасьці, не хістаючыся ў той ці іншы бок.

22Не ўскладай ні на кога пасьпешліва рук, каб ня стаць табе супольнікам чужых грахоў.

23З гэтай пары ня пі вады, але патроху ўжывай віна з увагі на твой страўнік, дзеля частых яго захворваньняў.

24Грахі некаторых людзей вядомыя перад судом, іншых жа толькі пасьля раскрываюцца.

25Падобна і добрыя ўчынкі бываюць яўнымі, а калі яны скрытыя, дык усё роўна схавацца ня змогуць.

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →