Ecclesiastes 3

Belarusian (Пераклад В. Сёмухі)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Усё мае свой час, і гадзіна кожнае дзеі — пад небам.

2Ёсьць час нарадзіцца, і час памерці, час насаджаць, і час вырываць пасаджанае.

3Час забойства, і час гаеньня; час разбураць, і час будаваць;

4час плачу, і час весялосьці; час бедаваць, і час танцаваць;

5час раскідаць камяні, і час зьбіраць камяні; час абдымаць, і час ухіляцца абдоймаў;

6час шукаць, і час губляць; час ашчаджаць, і час выкідаць;

7час разьдзіраць, і час зашываць; час маўчаць, і час прамаўляць;

8час кахаць, і час ненавідзець; час вайне, і час міру.

9Якая карысьць таму, хто працуе, з таго, над чым ён працуе?

10Бачыў я гэты клопат, які Бог даў сынам чалавечым, каб мелі сабе турботу.

11Усё Ён цудоўным зрабіў сваім часам і вечнасьць паклаў ім у сэрца, хоць ня кемяць яны ў тых справах, што Бог учыніў, ад пачатку і да канца.

12Уведаў я, што няма ім нічога лепшага, як весяліцца і ў жыцьці сваім добрае толькі ўчыняць.

13І калі які чалавек есьць і п'е і бачыць дабро ва ўчынках сваіх, дык гэта — дар Божы.

14Уведаў я, што ўсё, што робіць Бог, застаецца навекі; Ён робіць так, каб багавейна ступалі перад абліччам Яго.

15Што было, тое ёсьць і цяпер, і што будзе, тое было ўжо; і пакліча Бог мінулае.

16Яшчэ я пад сонцам пабачыў: месца суду — а там беззаконьне; месца праўды — а там няпраўда

17І сказаў я ў сэрцы маім: "Судзіць будзе Бог праведнага і грэшнага; бо на кожную справу прызначаны час і на кожную дзею тваю".

18Сказаў я ў сэрцы маім сынам чалавечым, каб Бог іх выпрабаваў і каб убачылі яны, што самі ў сабе яны — жывёлы:

19бо доля ў сыноў чалавечых і доля ў жывёлін — доля адна; як паміраюць тыя, так паміраюць і гэтыя, і адно дыханьне ва ўсіх, і няма ў чалавека над жывёлінаю перавагі, бо ўсё — марнасьць!

20Усё ідзе ў адно месца; усё выйшла з тла, і ўсё вяртаецца ў тло.

21Хто ведае: ці дух сыноў чалавечых падымаецца ўгору, а ці дух жывёл апускаецца долу, у зямлю?

22І вось убачыў я, што няма нічога лепшага чалавеку, як радавацца з учынкаў сваіх: бо гэта — доля яго; хто ж бо яго прывядзе паглядзець на тое, што пасьля яго будзе?

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →