1 Corinthians 3

Welsh 1567 (Testament Newydd a'r Salmau 1567 (William Salesbury))

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1AC ny allwn i ymadrodd wrthych, vroder, megis wrth rei ysprytawl, any d wrth rei cnawdol, ’sef megis wrth blant‐bychain yn‐Christ.

2Llaeth a rois yn ddiot ywch, ac ny d bwyt: can na d allech eto y oddef, ac ny’s gellwch etwa chwaith,

3Can ys etwa cnawdol yt ych: o bleit bot yn ych plith ym genvigen u, a’ chynnen, ac ymrysoneu, any d ydych chwi yn gnawdol ac yn rhodio val dynion?

4Can ys pan ddywait vn, Ys mi vn i Paul, ac arall. Ys mi i Apollos, any d ych yn gnawdol?

5Pwy gan hyny yw Paul? a’ phwy yw Apollos, anyd y gweinigogiō drwy’r ei y credesoch, a’ megis y rroes yr arglwyð y bop vn?

6Mi v i a blannais, Apollos a ddyfr h aoð, eithr Duw a roðes y cynyð.

7Ac vel’y, na yr hwn’ sy yn planu, ny d yw ddim, na’r hwn ’sy yn dyfr h au, any d Duw yr hwn ’sy yn rhoi ’r cynnyð.

8A’ hwn a blann, a’ hwn a ddyfr h a, yr vn ynt, a’ phop vn a dd erbyn ei gyfloc, erwydd ei lavur.

9Can ys nyni cydweithwyr Duw yd ym: chvvitheu yw llafurwaith Duw, ac adail adeth Duw.

10Erwydd y rrat Duw y roespwyt y‐my, megis penadailwr celfydd, y gosodeis y sail iad, ac arall ’sy yn adail iad arnaw: anyd edrychet pop vn, pa vodd yr adaila arnaw.

11O bleit sailiat arall ny ddychon neb y ’osot dy eithr yr hwn a ’osodet eisioes, yr hwn yw Iesu y Christ.

12Ac a’s adeilat neb ar y sail iat hwn, aur, ariāt, main gwerthfawr, prenneu, gwair, ne sofl,

13gwaith pop vn a amlygir: can ys y dydd ei dengys, can ys gan y tan y d atguddir: a’r tan a braw waith pop d vn pa ryw wedd vo.

14A’s bydd gwaith vn a’r a adailadodd ef arucha, yn aros, ef a gaiff gyfloc.

15A’s llysc gwaith vn, ef a goll, eithr cadwedic vydd ef e: and er hyny megis gan y tan.

16Any wyddoch may Templ Dduw yd ych, a’ bot Yspryt Duw yn trigo ynoch?

17A’s dinistra neb Tēpl Duw, hwnw a ðinistr Duw: can ys Templ Duw sanct aidd yw, yr hwn yw‐chwi.

18Na thwyllet neb y hunan. A’s nep yn eich plith ’sy yn tybiet y vot yn ddoeth yn y byt hwn, byddet ffol, val y bo yn ddoeth.

19Can ys doethinep y byt hwn, ffolinep yw gyd a Duw: o bleit may yn ysgrifenedic, Ef a ðal ha y doethion yn eu callter ehunain

20A’ thrachefn, Yr Arglwydd a wyr vot meddyliae ’r doethion yn weigion.

21Ac am hyny nac ymhoffet neb yn‐ d ynion: can ys pop dim ’sy dd y chwi.

22Pa vn bynac ai Paul, ai Apollos, ai Cephas ai’r byt, ai bywyt ai angeu, ai petheu cydrychiol, ai petheu y ðyvot, ’sef y dd y chwi ynt oll,

23a’ chwi ’sydd y dd o Christ, a’ Christ y ddo Duw.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →