Galatians 2

Welsh 1567 (Testament Newydd a'r Salmau 1567 (William Salesbury))

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1YNo ar ben pedair blynedd ar ddec gvvedy, yr aethym y vyny drachefn i Caerusalem y gyd a Barnabas, ac a gymerais y gyd a mi Titus hefyt.

2Ac a escen d ais gan dd atymguðiat, ac a gyd esponiais ac wynt yr Euangel yr hon yddwyf yn ei phrecethu ym‐plith y Cenetloeð, eithr o’r nailltu gyd ar ei oedd yn bennaf, rrac mewn vn modd y rhedwn, neu y rhedeswn yn over:

3eithr na T h itus rhwn oedd gyd a my vi, cyd bei ef Groecwr, ny chym p ellwyt yw enwaedu

4er yr oll ffeils vroder a ymluscesont y mewn: yr ei a ymdroscwyddesent y mewn i graffu ar ein rhyðdit ni, ’sydd genym yn‐Christ Iesu, er yddynt ein dwyn i gaethiwet.

5Yr ei ny chynwysesam o ddarestyngedigeth enhyd awr, val y trigei gwirionedd yr yr Euangel yn safadwy y gyd a chwi.

6A’ chan yr ei a dybit eu bot yn vawr, ny ddysceis ddim (beth oedden wy gynt, ny’m dawr i: ny chymer Duw ansawd vn dyn) er hyny, yr ei pennaf ny chydesponiesant ddim a mi vi.

7Eithyr yn‐gwrthynep, pan welesant ðarvot rhoi ato vi yr Euangel yr ei dienwaediat, val y rhoesit i Petr ar yr ei ’r Enwaediat:

8(can ys yr hwn oeð nerthoc drwy law Petr yn yr Apostoliaeth ar yr ei ’r Enwaediat, oedd hefyt yn nerthoc trwy dd ofi ne yn‐cyfor y Cenetloedd)

9a’ phan wybu Iaco, a’ C h ephas, ac Ioan am y rat a roddwyt i mi, yr ei a gyfrifir eu bot yn golo f nae, wy roesant i mi ac i Barnabas ddeau ddwylaw cymddeithas, val y byddei y ni precethu ir Cenetloedd, ac wynteu ir ei or Enwaediat,

10gan rybuddio yn vnic ar vod yni goffau ’r tlodion: yr hyn hefyt yr oeddwn yn astud yw wneuthur.

11A’ gwedy dyvot Petr i Antiocheia, mi y gwrthsefais ef yn ei wynep: can ys y vot ar vai.

12O bleit cyn dyvot ’rei ywrth Iaco, ef a vwytaei gyd a’r Cenetloedd: anyd gwedy y dyvot h wy, ef a enciliawdd ac ymhanodd yvvrthynt, can iddo ofni rac yr ei oeddent o’r Enwaediat.

13A’r Iuddaeon eraill cydffuantu ac ef a wnaethant, yd y n y ðucit Barnabas yw ffuant wy hefyt.

14Eithyr pan welais, nad oeddent yn troedio yn vnion at ’wirionedd yr Euāgel, y dywedais wrth Petr yn‐gwyð pawp oll, A’s tu di ac yn Iuddew wyt yn byw mal y Cenetloedd, ac ny d mal yr Iuddeon, paam y cympelly ni y Cenetloedd y vyw mal yr Iuddeon?

15Ny ni y savvl ym Iuddeon wrth anian, ac nyd pechaturieit o’r Cenetloedd,

16a wyðam na chyfiawn hei r dyn gan weithredoedd y Ddeddyf, anyd gan ffydd Iesu Christ: ’sef ny ni meddaf, a credesam yn Iesu Christ, mal in cyfiown h eid y gan ffydd Iesu Christ, ac nyd gan weithrede dd y Ddeddyf, o bleit gan weithrede dd y Ddeddyf ny chyfiawn he ir vn cnawt.

17Ac a’s wrth geisio cael ein cyfiawni trwy Christ, in ceffir ni nheu yn pechaturieit, a yt yw Christ gan hyny yn wenidoc pechot? Ymbell oedd.

18Can ys a’s adeilaf drachefn y petheu a ðinistrais, ydd wyf yn gwneuthur vyhun yn droseddwr.

19Cā ys my vi trwy’r Ddeddyf vum varw ir Ddeddyf, ac val y bawn byw y Dduw,

20im crogwyt y gyd a Christ. Val hyn byw ytwyf eto, nyd my vi yr awrhon, eithr Christ ’sy vyw yno vi: ac am y byw ddwy ’r owrhon yn y cnawd byw ddwyf gan ffyð ym‐Map Duw, yr hwn a’m carawdd, ac ei rhoðes y hunan y trosof.

21Nyd wyf yn dirymi o rrat Duw: o bleit a’s ywrth y Ddeddyf y mae cyfiawnder, yno y bu varw Christ eb achos.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →