Galatians 4

Welsh 1567 (Testament Newydd a'r Salmau 1567 (William Salesbury))

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1WEithian meddaf, tra vo’r etivedd yn vachcen, nyd oes gohā ieth rhyngto a gwas, cyd bo d ef yn Arglwydd pawp dim,

2eithr y mae ef y dan ymgleddwyr a’ llywodraethwyr, y d y pryd a ’osodes y tat:

3Ac velly ni nheu pan oeddem vechein, oeddem yn gaith ion y dan y gwyddorion y byt.

4Eithr gwedy dyvot cyflawnder yr amser, yd anvones Duw ei Vap yn wneuthuredic o wreic, ac yn wneuthuredic y dan y Ddeddyf,

5val y prynei ef yr ei oedd y dan y Ddeddyf, val y gallem dd erbyn y braint mabwrieth.

6A’ chan eich bot yn veibion, yd anvonawdd Duw Yspryt ei Vap ich calonheu, rhvvn ’sy yn llefain, Abba, Dat.

7Ac velly nyd wyt mwy was, amyn map: ac a’s map, yr vvyt hefyt yn etiuedd i D d uw trwy Christ.

8Sef y pryd, nad adwaenech vvi Dduw, y gwasanethech yr ei, wrth anian nyd yyn dduwieu.

9Ac yr awrhon a chwi yn adnabot Duw, and yn hytrach yn adnabodedic gan Dduw, pa wedd yr ymchwelesoch drachefn at egwan a’ thlodion ’wyddoreu, yr ei y mynwch ymgaethiwo yddynt drachefn yn eich gwrthgarn?

10Cadw diernodie yð ych, a’ misoeð, ac amseroe dd, a’ blynydde dd.

11Mae arnaf ofn am dano’ch, rac darvot i mi lafurio wrthych yn over.

12Byddwch val vy vi: can ys mi vi ’sydd val chwi chvvi: broder, atolwc yw’ch: ny wnaethoch ddim eniwed i mi.

13A’ gwyddoch, pan‐yw trwy wendit y cnawt yr evangelais ywch y waith gyntaf.

14A’ phrawf iad o hanof yr hyn oedd yn vy‐cnawt, ny ðirmigesoch, ac ny ’omeddesoch: anyd val Angel Duw, ie val Christ Iesu im d erbyniesoch.

15Pa vn yno oedd eich dedwyddwch? can ys ydd wy’n test ywch, pe besei possibil, y tynnesech allan eich llygait, ac y rhoesech i mi.

16Aethym i gan hyny yn ’elyn ywch, o bleit i mi ddywedyt y gwir ywch?

17Y maen hwy yn eiddigedu s drosoch nyd yn iawn vodd: eithr hwy vynent eich cau chvvi allan, val y bei chwi vot ac eiddigedd am danynt wy.

18Eithr peth da onus yw cwbl garu yn wastad ym‐ p eth da onus, ac nyd yn vnic pan wyf wydd‐yn‐gwydd a’ chwi,

19vy‐ p lant‐bychein, yr ei ’rwyf eilwaith yn eu h escor, yd y’n y ffurfer Christ ynoch.

20A’ mynnwn vy‐bot y gyd a chwi yr awrhon, val y gallwn newidio vy llef: can ys petrusaw ydd wyf am danoch. Yr Epistol y iiij. Sul yn y Grawys

21Dywedwch i mi, yr ei a vynnwch vot y dan y Ddeddyf, a ny chlywch y Ddeddyf?

22Can ys mae’n yscrivenedic, vot i Abraham ddau vap, vn o wasanaethwreic, ac vn o’r wreic‐rydd.

23Eithyr hwn oedd o’r wasanaethwyr, a anet erwydd y cnawt: a’ hwn oedd or wreic rydd, a aned wrth yr addewit.

24Wrth y petheu hyn y dyellir peth arall: can ys mamæ hyn yw’r ddau Testament, vn yr hon yw Agar o vynyth Sina, ’sy yn cenedlu i gaethiwed

25(cā ys Agar neu Sina mynyth yw yn Arabia, ac y maeyn cyf atep i Gaerusalem ys yd yr awrhō) ac y mae yn gaeth hi ai phlant.

26Eithr Caerusalem vcho d y sy rydd: yr hon yw ’n mam ni oll.

27Can yscrivenedic yw, Llawenha dydi ddiepil yr hon nyd wyt yu planta: tor allan a’ llefa, yr hon ny d wyt yn escor: can ’ys ir ddiffaeth y mae mwy o lawer o blant, nac i hon sy a gwr yddi.

28Can hyny vroder, ydd ym ni vnwedd ac Isaac, yn plant yr addewit.

29Eithr megis y pryd hyny hwn a anet erwydd y cnawt, a ymlidiai yr vn a aned erwydd yr yspryt, ac velly yr awrhon.

30Eithr pa ddywait yr Scrythur? Bwriwch allan y wasanaethwreic hi a’i map: can na bydd map y wasanaethwreic yn etiuedd gyd a map y vvreic rydd.

31Can hyny vroder, nyd ym ni veibion y wasanaethwreic, any d y vvreic‐ rydd.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →