bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dogri
/
Dogri (डोगरी नवां नियम)
/
Mark 4
Mark 4
Dogri (डोगरी नवां नियम)
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 5 →
1
यीशु पी गलील दी चील दे कंडै प्रचार करन लगया: ते जियां ओ प्रचार करन लगया तां इन्नी बड़ी पीड ओदे कोल किठी ओई गेई, पीड दी बजा कन्ने ओ किशती च बैठी गीया, ते सारी पीड चील दे कंडै खडोती दी रेई।
2
ओसबेलै यीशु उनेंगी मसालें च मतीयां सारीयां गल्लां सखान लगया, ते ओसने अपनी शिखया च उनेंगी आखया,
3
“सुनो! दिखो, एक बी राने आला बी राने गी निकलया।
4
ते रांदे बेलै केश बी रस्ते दे कंडै किरी पे ते पैंछीयैं आईयै उनेंगी चुगी लेता
5
ते केछ बी पत्थरें आली जमीन उपर पे जिथें उनेंगी मती मिट्टी नेई, मिलने दे कारन ओ तौलै गै लग्गी गै,
6
ते जेसलै तोप्प पेई तां ओ जली गै ते जड़ दी पकड़ नेई ओनें दे कारन ओ सुकी गै।
7
केछ बी चुड़ीयें च किरी पे ते चुड़ीयें बदियै उनेंगी दबाई दित्ता, ते उन्दे च फल नेई लगया।
8
लेकन केछ बी छैल जमीन उपर पे, ते ओ लग्गे ते बदियै फल देन लग्गे-कोई त्री गुणा, कोई सठ गुणा ते कोई सौ गुणा।”
9
पी ओनें आखया, “अगर तोस समझना चांदे ओ, तां त्यांन कन्ने सुनो, जे केश मैं ऊन आखना ऐं।”
10
जेसलै यीशु ते ओदे चेलें कल्ले रेई गै, ते ओदे कन्ने जेड़े बाकी लोक हे ते बारां चेलें उसी मसालें दे बारै च पूछया।
11
ओसने उन्दे कन्ने आखया, तुसेंगी तां परमेसर दे राज दे पेद दी समझ दिती गेदी ऐ, पर जेड़े ओदे प्रचार गी नेई समझदे ते कियां परमेसर उन्दे उपर राज करना चांदा ऐ, एसकरी इयै दे लोकें आसतै मसालें च गल्लां कित्तियां जंदियां न।
12
ए ऐसा उवै के परमेसर दा वचन पूरा ओ एसकरी कि “ओ दिखदे ओदे दिखन ते उनेंगी नेई लबै ते सुनदे ओई बी नेई समझन; ऐसा नेई उवै के ओ अपने पाप्पें कोलां फेरन, ते उनेंगी माफ़ कित्ता जा।”
13
पी यीशु ने उनेंगी आखया, “के तोस ए मसाल नेई समझदे? ते पी तोस सारीयें मसालें गी कियां समझगे? जदूं तकर मैं तुसेंगी नेई समझागा।
14
मसाल दा मतलब इयां यै एक मानु बी राने आला परमेसर दा वचन रांदा ऐ।
15
जेड़े रस्ते दे कंडै दे न जिथें वचन राया जन्दा ऐ, ते जेसलै ओ सुनदे न, ते शतान तौला गै आईयै वचन गी जेड़ा उन्दे च राया गीया हा चुकी लेई जंदा ऐ।
16
इयां गै जेड़ा पथरीली जमीन उपर राए ज्न्दे न, ओ लोक ए न के जेड़े वचन गी सुनीयै तौलै खुशी कन्ने मनी लेनदे न।
17
पर अपने दिलें च जड़ नेई पकड़ने दे कारन ओ थुड़े गै दिनें आसतै रौदे न, एसतुं बाद जेसलै वचन दे कारन दुए लोक उनेंगी कलेश यां दोख दिन्दे न तां ओ तौलै गै ठोकर खन्दे न।
18
ते जेड़े चुड़ीयें च राए गै न, ए ओन जिनैं वचन सुनया
19
ते दुनियादारी दी चैनता, ते पैसे तेले दा तोखा, ते चीजें दा नफा उन्दे च समाईयै वचन गी दबाई दिंदा ऐ ते ओ बिना फल दे रेई जन्दा ऐ।
20
ते जेड़े छैल जमीन उपर राए गै, ए ओन जेड़े वचन गी सुनीयै अपने मनें कोलां मनी ते बश्वास करदे न ते फल दिंदे न ते ओ कम करदे न जेड़ा परमेसर चांदे न, कोई त्री गुणा, कोई सठ गुणा ते कोई सौ गुणा।”
21
यीशु ने एक ओर मसाल दिती ते ओसने उन्दे कन्ने आखया, “के दीये गी एसकरी बालदे दे न के ढेपट दे थल्लै यां पलंग दे थल्लै खट्टे एठ रखया जा? के एसकरी नेई बालदे के ओ ढेपट उपर रखया जा? ताके कर आलें गी ओदी लो मिलै
22
किके कोई चीज छपी नेई पर एस लेई के ओ सामनें ओई जा; नां केछ गोप्त ऐ, पर एस लेई के ओ सामनें आई जा।
23
जेकर तोस समझना चांदे ओ, तां त्यांन कन्ने सुनो, जे केश आऊँ आखना ऐं।”
24
पी यीशु ने उनेंगी आखया, “चकने रवो किके सुन्दे ओ जिनांग तोस सुनदे ओ उनी गै परमेसर तुसेंगी समझने दी समझ देग हालां के ओदे कोलां बी जादै।
25
किके जेसदे कोल समझने दी जिनी बी समझ दिती दी ऐ, उसी ओर दिती जाग; ते जिन्दे कोल नेई ऐ, उन्दे कोलां जेड़ी उन्दे कोल ऐ ओ बी लेई लीती जाग।”
26
पी यीशु ने आखया, “परमेसर दा राज इयां ऐ के जियां कोई मानु जमीन उपर बी सुट्टदा ऐ।
27
ते रातीं ओ सेई जा ते दिनें लै ओ बिजे दा रवै, ते ओ बी इय्यां लगे ते बदै के मानु बी नेई समझी सकै के ए कियां ओई गीया किके जमीनें उपर अपने आप बूट्टा लगदा ते ओ फल दिंदा।
28
जमीन अपने आप फल दिन्दी ऐ, पैलैं अंकुर, पी सिले, ते पी सिलें च तयार दाने।
29
लेकन जेसलै दाना पक्की जन्दा ऐ, जियां गै दाना पक्की जन्दा ते ओस फसल गी किट्ठा करने आसतै लोक पेजे ज्न्दे न किके बाड्डी दा बेला आई पूजी दा ऐ।”
30
पी यीशु ने आखया, “के अस परमेसर दे राज दी गेनती केस दे कन्ने करचै ते केड़ी मसाल दे कन्ने ओदे राज दा खलासा करचै?
31
ओ एक सर्यें दे दाने आला लेखा ऐ, के जेसलै ओ जमीन उपर राया जन्दा ऐ तां ओ जमीन दे सारे बियें कोलां निक्का ओंदा ऐ।
32
पर जेसलै ओ राया जन्दा ऐ तां लगियै जमीन दे सारें बूट्टें कोलां बड़ा ओई जन्दा ऐ ते ओदे च बड़ी-बड़ी डालियाँ निकलदीयां न, जिदे च अम्बर दे पैंछी ओदी छमें च बसेरा करदे न।”
33
ओ उनेंगी हर केसम दियां मसालां देई-देई वचन सुनांदा हां।
34
ते ओ कानीयां दे बिना उनेंगी केछ नेई बोलदा हा, लेकन कल्ले च अपने चेलें गी सारा केछ समझादा हा।
35
उसै देन जेसलै शाम ओई ते ओसने चेलें गी आखया, “आओ, अस गलील चील दे दुवे पार चलचे।”
36
ते ओ पीड गी छुड़ीयै ते चेलें कन्ने किशती च दुए पार गै ते उन्दे कन्ने ओर बी किशतियां हियां।
37
बड़ा तफान आया, ते लैरां किशती कन्ने टकरां लगियाँ। इत्थूं तकर के पानी किशती च परोन लगया।
38
ते ओ किशती दे पिछले पासे गद्धी उपर सरैना लेईयै सुत्ते दा हा, ते उनै उसी जगाया ते आखया, “ए गुरु, के तुगी चिंता नेई के अस डूबी मरानयां न?”
39
पी उनै उठीयै तूफान गी निखरया, ते पानी गी आखया, “चोप्प ओई जा, थमोई जा!” ते अंधी थमोई गेई ते बड़ा चैन ओई गीया।
40
पी ओनें आखया, “तोस इन्नें डरपोक कि ओ? के तुसेंगी अजां तकर बश्वास नेई?”
41
ते चेलें मते डरी गै ते अप्पुं बिचें बोलन लगे, “ए कोन ऐ के अंधी ते पानी बी ओदा उक्म मनदे न?”
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 5 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16