James 3

Greek LMGNT

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Mην κάνετε πολλοί από σας το δάσκαλο, αδελφοί μου, γιατί, να έχετε υπόψη σας πως έτσι θα κριθούμε αυστηρότερα,

2επειδή σε πολλά φταίμε όλοι μας. Aν κανείς δε φταίει σε λόγο, αυτός ο άνθρωπος είναι τέλειος, ικανός να κυβερνήσει κι ολόκληρο το σώμα του.

3Πάρτε, για παράδειγμα, τα άλογα που βάζουμε τα χαλινάρια στο στόμα τους, με σκοπό να τα αναγκάσουμε να πειθαρχούν σ’ εμάς, κι έτσι κατευθύνουμε ολόκληρο το σώμα τους.

4Πάρτε επίσης και τα πλοία. Παρόλο που είναι τόσο μεγάλα και ωθούνται από βίαιους ανέμους, εντούτοις κατευθύνονται από ένα συγκριτικά πολύ μικρό τιμόνι σε όποια κατεύθυνση θέλει εκείνος που χειρίζεται το τιμόνι.

5Tο ίδιο και η γλώσσα. Είναι ένα μικρό μέλος, κι όμως μπορεί κι εκφράζει μεγάλη αλαζονεία. Δείτε λίγη φωτιά πόσο μεγάλο δάσος κατακαίει.

6Φωτιά είναι και η γλώσσα, ο κόσμος της αδικίας. Έτσι, ανάμεσα στα μέλη μας η γλώσσα γίνεται το όργανο που μολύνει ολόκληρο το σώμα μας και φλογίζει τον κύκλο της ζωής αντλώντας και η ίδια τη φωτιά της από την κόλαση.

7Kαι πράγματι, οποιοδήποτε είδος από τα θηρία και τα πτηνά, από τα ερπετά και από τα θαλασσινά δαμάζεται κι έχει δαμαστεί από τον άνθρωπο.

8Tη γλώσσα όμως κανένας από τους ανθρώπους δεν μπορεί να τη δαμάσει. Είναι ασυγκράτητο κακό, γεμάτη θανατηφόρο δηλητήριο.

9Mε αυτήν ευλογούμε τον Θεό και Πατέρα, και με αυτήν καταριόμαστε τους ανθρώπους που έχουν δημιουργηθεί κατά την ομοιότητα του Θεού!

10Από το ίδιο στόμα βγαίνει ευλογία και κατάρα! Δεν πρέπει, αδελφοί μου, αυτά να γίνονται έτσι.

11Μήπως είναι δυνατόν μια πηγή ν’ αναβλύζει από το ίδιο σημείο γλυκό και πικρό νερό;

12Μήπως μπορεί, αδελφοί μου, μια συκιά να παράγει ελιές ή μια κληματαριά σύκα; Έτσι, καμία πηγή δεν είναι δυνατόν να βγάζει και αλμυρό και γλυκό νερό.

13Ποιος από σας είναι σοφός και καλός γνώστης των πραγμάτων; Aς αποδείξει με την καλή διαγωγή του τα έργα του με πραότητα που είναι γνώρισμα της σοφίας.

14Aν όμως έχετε πικρή ζήλεια και φατριαστικές διαθέσεις στις καρδιές σας, τότε μην καμαρώνετε για τους εαυτούς σας και μην ψεύδεστε ενάντια στην αλήθεια.

15Αυτή δεν είναι η αληθινή σοφία που προέρχεται από ψηλά, αλλά είναι γήινη, υλιστική, δαιμονική!

16Γιατί, όπου υπάρχει ζήλια και φατριασμός, εκεί προκαλείται ακαταστασία και κάθε είδους αθλιότητα.

17H σοφία όμως που προέρχεται από ψηλά είναι πρώτα απ’ όλα αγνή, έπειτα ειρηνική, συγκαταβατική, πειθαρχική, γεμάτη έλεος και καλούς καρπούς, αμερόληπτη κι ανυπόκριτη.

18Kαι ο καρπός, βέβαια, της δικαιοσύνης σπέρνεται ειρηνικά απ’ όσους εφαρμόζουν έμπρακτα την ειρήνη.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →