James 4

Greek LMGNT

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Από πού ξεκινούν οι πόλεμοι καθώς και οι μεταξύ σας διαμάχες; Δεν είναι ακριβώς από εδώ; Από τις επιθυμίες σας, δηλαδή, για σαρκικές απολαύσεις που στρατοπεδεύουν μέσα στα μέλη σας;

2Επιθυμείτε πρώτα κάτι, αλλά δεν το έχετε. Κατόπιν φονεύετε και ζηλοφθονείτε, αλλά δεν κατορθώνετε να το επιτύχετε. Μάχεστε και πολεμάτε άδικα! Δεν έχετε, γιατί απλούστατα δε ζητάτε!

3Mα κι όταν ζητάτε δεν παίρνετε, γιατί κακώς ζητάτε, με σκοπό να τα σπαταλήσετε για τις σαρκικές σας απολαύσεις.

4Μοιχοί και μοιχαλίδες! Δεν ξέρετε ότι η φιλία προς τον κόσμο είναι έχθρα προς τον Θεό; Επομένως, όποιος θελήσει να είναι φίλος του κόσμου, γίνεται αυτομάτως εχθρός του Θεού!

5Ή μήπως νομίζετε πως άσκοπα λέει η Γραφή: Στο φθόνο επιθυμεί επίμονα να μας οδηγήσει το κοσμικό πνεύμα, που εισχώρησε μέσα μας;

6Ισχυρότερη όμως είναι η χάρη που δίνει ο Θεός. Γι’ αυτό λέει η Γραφή: O Θεός αντιτάσσεται στους υπερήφανους, στους ταπεινούς όμως δίνει χάρη.

7Υποταχτείτε, λοιπόν, στον Θεό, αντισταθείτε στο διάβολο και θα φύγει από σας.

8Πλησιάστε στον Θεό και θα σας πλησιάσει. Καθαρίστε τα χέρια σας, αμαρτωλοί, και εξαγνίστε τις καρδιές σας, δίγνωμοι.

9Στενοχωρηθείτε για την αθλιότητά σας και πενθήστε και κλάψτε. Tο γέλιο σας ας μεταβληθεί σε πένθος και η χαρά σας σε θλίψη.

10Ταπεινωθείτε μπροστά στον Κύριο κι αυτός θα σας υψώσει.

11Mην κακολογείτε ο ένας τον άλλο, αδελφοί. Όποιος κακολογεί τον αδελφό του και κρίνει τον αδελφό του, το νόμο κακολογεί και το νόμο κρίνει. Kαι από τη στιγμή που κρίνεις το νόμο, δεν είσαι πια τηρητής του νόμου αλλά κριτής του.

12Ένας είναι ο νομοθέτης και κριτής που μπορεί να σώσει και να καταστρέψει. Eσύ ποιος είσαι που κρίνεις εκείνον που διαφέρει από σένα;

13Ελάτε τώρα κι εσείς που λέτε: «Σήμερα ή αύριο θα πάμε σ’ εκείνη εκεί την πόλη, και θα παραμείνουμε εκεί ένα χρόνο και θα κάνουμε εμπόριο και θα κερδίσουμε»,

14ενώ δεν ξέρετε τι θα συμβεί αύριο. Γιατί, τι είναι στην πραγματικότητα η ζωή σας; Ατμός είναι, που για λίγο μόνο φαίνεται κι έπειτα εξαφανίζεται!

15Αντί γι’ αυτό, θα έπρεπε να λέτε: «Θα ζήσουμε αν το θελήσει ο Κύριος και θα κάνουμε αυτό ή εκείνο».

16Mα εσείς καυχιέστε τώρα μέσα στην αλαζονεία σας. Κάθε παρόμοια καύχηση είναι πονηρή.

17Όποιος, λοιπόν, ξέρει να κάνει το καλό και δεν το κάνει, αυτό γι’ αυτόν είναι αμαρτία.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →