Matthew 13

Esperanto ESP (La Sankta Biblio 1926 (Esperanto Londona Biblio))

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1En tiu tago Jesuo eliris el la domo kaj sidigxis apud la maro.

2Kaj kolektigxis al li grandaj homamasoj, tiel ke li eniris en sxipeton,kaj sidis; kaj la tuta homamaso staris sur la marbordo.

3Kaj li multe parolis al ili per paraboloj, dirante:Jen semisto eliris,por semi;

4kaj dum li semis, iuj semoj falis apud la vojo, kaj la birdoj venis kaj formangxis ilin;

5kaj aliaj falis sur sxtonajn lokojn, kie ili ne havis multe da tero; kaj tuj ili ekkreskis, cxar ili ne havis profundecon de tero;

6kaj kiam la suno levigxis, ili brulsekigxis, kaj cxar ili ne havis radikon, ili forvelkis.

7Kaj aliaj falis inter dornojn, kaj la dornoj kreskis kaj sufokis ilin;

8kaj aliaj falis sur la bonan teron, kaj donis frukton, jen centoble, jen sesdekoble, jen tridekoble.

9Kiu havas orelojn, tiu auxdu.

10Kaj la discxiploj venis, kaj diris al li:Kial vi parolas al ili per paraboloj?

11Kaj li respondis kaj diris al ili:Al vi estas donite scii la misterojn de la regno de la cxielo, sed al ili ne estas donite.

12CXar kiu ajn havas, al tiu estos donite, kaj li havos abundon; sed kiu ajn ne havas, for de tiu estos prenita ecx tio, kion li havas.

13Tial mi parolas al ili per paraboloj; cxar vidante, ili ne rimarkas,kaj auxdante, ili ne auxdas nek komprenas.

14Kaj por ili plenumigxis tiu profetajxo de Jesaja, kiu diras:Auxdante, vi auxdos, sed ne komprenos;Kaj vidante, vi vidos, sed ne rimarkos;

15CXar la koro de tiu popolo grasigxis,Kaj iliaj oreloj auxdas malklare,Kaj siajn okulojn ili fermis;Por ke ili ne vidu per siaj okuloj,Kaj ne auxdu per siaj oreloj,Kaj ne komprenu per sia koro,Kaj ne rekonvertigxu,Kaj ke Mi ne sanigu ilin.

16Sed felicxaj estas viaj okuloj, cxar ili vidas; kaj viaj oreloj, cxar ili auxdas.

17Vere mi diras al vi, ke multaj profetoj kaj justuloj deziris vidi tion,kion vi vidas, sed ili ne vidis; kaj auxdi tion, kion vi auxdas, sed ili ne auxdis.

18Vi do auxdu la parabolon de la semisto.

19Kiam iu auxdas la vorton de la regno kaj ne komprenas gxin, tiam venas la malbonulo, kaj forprenas tion, kio estas semita en lia koro. CXi tiu estas la ricevinta semon apud la vojo.

20Kaj tiu, kiu ricevis semon sur la sxtonaj lokoj, estas tiu, kiu auxdas la vorton kaj tuj kun gxojo akceptas gxin;

21sed li ne havas radikon en si, sed restas nur portempe, kaj kiam venas sufero aux persekuto pro la vorto, tuj li falpusxigxas.

22Kaj kiu ricevis semon inter la dornoj, estas tiu, kiu auxdas la vorton;sed la zorgoj de la mondo kaj la trompo de ricxo sufokas la vorton, kaj li farigxas senfrukta.

23Kaj kiu ricevis semon sur la bona tero, estas tiu, kiu auxdas la vorton kaj komprenas gxin; kaj tiu ja portas frukton, kaj donas, jen centoble, jen sesdekoble, jen tridekoble.

24Alian parabolon li proponis al ili, dirante:La regno de la cxielo similas al homo, kiu semis bonan semon en sia kampo;

25sed dum homoj dormis, lia malamiko venis kaj semis lolon meze de la tritiko, kaj foriris.

26Kaj kiam la trunketo kreskis kaj donis frukton, tiam aperis ankaux la lolo.

27Kaj la sklavoj de la dommastro venis, kaj diris al li:Sinjoro, cxu vi ne semis bonan semon en via kampo? De kie do gxi havas lolon?

28Kaj li diris al ili:Iu malamiko faris tion. Kaj la sklavoj diris al li:CXu vi do volas, ke ni iru kaj kolektu gxin?

29Sed li diris:Ne; por ke, kolektante la lolon, vi ne elradikigu ankaux la tritikon.

30Lasu al ambaux kreski kune gxis la rikolto; kaj en la tempo de la rikolto mi diros al la rikoltistoj:Kolektu unue la lolon, kaj ligu gxin en faskojn, por bruligi gxin; sed kolektu la tritikon en mian grenejon.

31Alian parabolon li proponis al ili, dirante:La regno de la cxielo similas al sinapa semeto, kiun viro prenis kaj semis en sia kampo;

32gxi vere estas pli malgranda ol cxiuj semoj, sed kreskinte, gxi estas pli granda ol la legomoj, kaj farigxas arbo, tiel ke venas la birdoj de la cxielo kaj logxas en gxiaj brancxoj.

33Alian parabolon li parolis al ili:La regno de la cxielo similas al fermentajxo, kiun virino prenis kaj kasxis en tri mezurojn da faruno, gxis la tuto fermentis.

34CXion tion parolis Jesuo per paraboloj al la homamasoj, kaj sen parabolo li parolis nenion al ili;

35por ke plenumigxu tio, kio estis dirita per la profeto, nome:Mi malfermos per sentenco mian busxon;Mi eldiros enigmojn el tempo antikva.

36Tiam forsendinte la homamasojn, li venis en la domon; kaj liaj discxiploj venis al li, dirante:Klarigu al ni la parabolon pri la lolo de la kampo.

37Kaj responde li diris:Tiu, kiu semas la bonan semon, estas la Filo de homo;

38kaj la kampo estas la mondo; kaj la bonaj semoj estas la filoj de la regno; kaj la lolo estas la filoj de la malbonulo;

39kaj la malamiko, kiu ilin semis, estas la diablo; kaj la rikolto estas la fino de la mondagxo; kaj la rikoltistoj estas angxeloj.

40Kiel do la lolo estas kolektita kaj bruligita per fajro, tiel estos cxe la fino de la mondagxo.

41La Filo de homo elsendos siajn angxelojn, kaj ili kolektos el lia regno cxiun falpusxilon, kaj cxiujn, kiuj faras maljustecon,

42kaj jxetos ilin en la fornon de fajro; tie estos la plorado kaj la grincado de dentoj.

43Tiam la justuloj brilos kiel la suno en la regno de sia Patro. Kiu havas orelojn, tiu auxdu.

44La regno de la cxielo similas al kasxita en kampo trezoro, kiun viro trovis kaj kasxis, kaj pro gxojo li iras kaj vendas cxion, kion li posedas,kaj acxetas tiun kampon.

45Cetere, la regno de la cxielo similas al komercisto, sercxanta belajn perlojn;

46kaj trovinte unu multevaloran perlon, li iris kaj vendis cxion, kion li posedis, kaj acxetis gxin.

47Plue, la regno de la cxielo similas al reto, kiu estis jxetita en la maron kaj kolektis el cxiu speco,

48kaj kiun, kiam gxi plenigxis, oni suprentiris al la marbordo; kaj sidigxinte, ili kolektis la bonajn en ujojn, sed la malbonajn ili jxetis eksteren.

49Tiel estos en la fino de la mondagxo:la angxeloj eliros, kaj apartigos la malbonulojn el inter la justuloj,

50kaj jxetos ilin en la fornon de fajro; tie estos la plorado kaj la grincado de dentoj.

51CXu vi komprenis cxion tion? Ili diris al li:Jes.

52Kaj li diris al ili:Tial cxiu skribisto, discxipligita en la regnon de la cxielo, similas al dommastro, kiu elportas el sia trezorejo objektojn novajn kaj malnovajn.

53Kaj kiam Jesuo finis tiujn parabolojn, li foriris de tie.

54Kaj veninte en sian patrujon, li instruis ilin en ilia sinagogo, tiel ke ili miris, kaj diris:De kie cxi tiu viro havas tian sagxecon kaj la potencajxojn?

55CXu cxi tiu ne estas la filo de la cxarpentisto? cxu lia patrino ne estas nomata Maria? kaj liaj fratoj Jakobo kaj Joses kaj Simon kaj Judas?

56Kaj cxu liaj fratinoj ne estas cxiuj cxe ni? De kie do li cxion tion havas?

57Kaj ili ofendigxis pro li. Sed Jesuo diris al ili:Profeto ne estas sen honoro, krom en sia patrujo kaj en sia domo.

58Kaj pro ilia nekredemo li faris tie ne multajn potencajxojn.

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

Recommended Reading

Commentary Matthew Commentaries → Devotional Matthew Devotional Guide → Get This Bible Esperanto ESP (La Sankta Biblio (Esperanto Londona Biblio)) Study Bible →