Job 12

Persian Bible (NMV) 2014 - New Millennium Version

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1آنگاه ایوب در پاسخ گفت:

2«بدرستی که شمایید مردمان فهیم، و حکمت با شما خواهد مرد!

3اما مرا نیز چون شما درک و فهمی هست، و از شما کمتر نیستم؛ کیست که چنین چیزها را نداند؟

4«مضحکۀ دوستان گشته‌ام، من که به درگاه خدا فریاد برآوردم و او مستجابم فرمود؛ آری، مَن که پارسا و بی‌عیبم، مضحکه گشته‌ام!

5شخص آسوده، بر مصیبت به دیدۀ حقارت می‌نگرد، آماده برای کسانی که پایشان می‌لغزد.

6در خیمه‌های راهزنان صلح و سلامت حکمفرماست، و آنان که خدا را به خشم می‌آورند ایمن هستند، هم‌آنان که خدای خویش را بر دستانشان حمل می‌کنند!

7«اما حال از جانوران بپرس تا تو را بیاموزند، و از پرندگان آسمان، تا به تو بگویند؛

8با زمین سخن بگو تا تعلیمت دهد، و بگذار ماهیان دریا به تو خبر رسانند.

9کیست که از این همه درنیابد که دست خداوند آنها را به جا آورده است؟

10جانِ جمیع زندگان در دست اوست، و نَفَسِ تمامی افراد بشر.

11آیا چنانکه دهان خوراک خود را می‌چِشَد گوش سخنان را نمی‌سنجد؟

12حکمت نزد پیران است، و فهم در عمر دراز.

13«حکمت و قدرت نزد خداست؛ مشورت و فهم، از آنِ او.

14اگر ویران سازد، کسی را یارای بازسازی نیست؛ اگر انسان را در بند نهد، کسی را یارای رهانیدن نیست.

15اگر آبها را بازدارد، خشک می‌شوند؛ اگر آنها را رها سازد، زمین را به تمامی می‌پوشانند.

16قدرت و خردمندی نزد وی است، فریب‌خورده و فریب‌کار هر دو تحت اقتدار اویند.

17مُشیران را به تاراج می‌سپارد، و داوران را دیوانه می‌گردانَد.

18بندهای پادشاهان را می‌گشاید، و بر کمر ایشان کمربند می‌بندد.

19کاهنان را به غارت می‌سپارد، و قدرتمندان را سرنگون می‌سازد.

20مُعتمدان را از سخن گفتن بازمی‌دارد، و قوۀ تشخیص را از مشایخ می‌گیرد.

21اهانت را بر نجیبزادگان می‌ریزد، و کمربندِ زورآوران را می‌گشاید.

22چیزهای ژرف از میان تاریکی آشکار می‌سازد، و تاریکیِ غلیظ را به روشناییْ بیرون می‌آورد.

23قومها را بزرگ می‌سازد، و آنها را نابود می‌کند؛ قومها را وسعت می‌بخشد، و آنها را به تبعید می‌فرستد.

24عقل رؤسای ملتهای جهان را می‌رباید، و آنان را در بیراهه‌های بیابان سرگردان می‌سازد.

25در تاریکی، بدون نور کورمال راه می‌روند، و ایشان را چون مستان، افتان و خیزان می‌گرداند.

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →