Job 36

Persian Bible == POV (Persian Old Version) 1895

← Chapter 35 Jump to: Chapter 37 →

1و الیهو باز‌گفت:

2«برای من‌اندکی صبرکن تا تو را اعلام نمایم، زیرا از برای خدا هنوز سخنی باقی است.

3علم خود را از دورخواهم آورد و به خالق خویش، عدالت راتوصیف خواهم نمود.

4چونکه حقیقت کلام من دروغ نیست، و آنکه در علم کامل است نزد توحاضر است.

5اینک خدا قدیر است و کسی رااهانت نمی کند و در قوت عقل قادر است.

6شریررا زنده نگاه نمی دارد و داد مسکینان را می‌دهد.

7چشمان خود را از عادلان برنمی گرداند، بلکه ایشان را با پادشاهان بر کرسی تا به ابد می‌نشاند، پس سرافراشته می‌شوند.

8اما هرگاه به زنجیرهابسته شوند، و به بندهای مصیبت گرفتار گردند،

9آنگاه اعمال ایشان را به ایشان می‌نمایاند وتقصیرهای ایشان را از اینکه تکبر نموده‌اند،

10وگوشهای ایشان را برای تادیب باز می‌کند، و امرمی فرماید تا از گناه بازگشت نمایند.

11پس اگربشنوند و او را عبادت نمایند، ایام خویش را درسعادت بسر خواهند برد، و سالهای خود را درشادمانی.

12و اما اگر نشنوند از تیغ خواهند افتاد، و بدون معرفت، جان را خواهند سپرد.

13اماآنانی که در دل، فاجرند غضب را ذخیره می‌نمایند، و چون ایشان را می‌بندد استغاثه نمی نمایند.

14ایشان در عنفوان جوانی می‌میرندو حیات ایشان با فاسقان (تلف می‌شود).

15مصیبت کشان را به مصیبت ایشان نجات می‌بخشد و گوش ایشان را در تنگی باز می‌کند.

16«پس تو را نیز از دهان مصیبت بیرون می‌آورد، در مکان وسیع که در آن تنگی نمی بود وزاد سفره تو از فربهی مملو می‌شد،

17و تو ازداوری شریر پر هستی، لیکن داوری و انصاف باهم ملتصقند.

18باحذر باش مبادا خشم تو را به تعدی ببرد، و زیادتی کفاره تو را منحرف سازد.

19آیا او دولت تو را به حساب خواهد آورد؟ نی، نه طلا و نه تمامی قوای توانگری را.

20برای شب آرزومند مباش، که امت‌ها را از جای ایشان می‌برد.

21با حذر باش که به گناه مایل نشوی، زیرا که تو آن را بر مصیبت ترجیح داده‌ای.

22اینک خدا در قوت خود متعال می‌باشد. کیست که مثل او تعلیم بدهد؟

23کیست که طریق او را به او تفویض کرده باشد؟ و کیست که بگویدتو بی‌انصافی نموده‌ای؟

24به یاد داشته باش که اعمال او را تکبیر گویی که درباره آنها مردمان می‌سرایند.

25جمیع آدمیان به آنها می‌نگرند. مردمان آنها را از دور مشاهده می‌نمایند.

26اینک خدا متعال است و او را نمی شناسیم. و شماره سالهای او را تفحص نتوان کرد.

27زیرا که قطره های آب را جذب می‌کند و آنها باران را ازبخارات آن می‌چکاند.

28که ابرها آن را به شدت می‌ریزد و بر انسان به فراوانی می‌تراود.

29آیاکیست که بفهمد ابرها چگونه پهن می‌شوند، یارعدهای خیمه او را بداند؟

30اینک نور خود رابر آن می‌گستراند. و عمق های دریا را می‌پوشاند.

31زیرا که به واسطه آنها قوم‌ها را داوری می‌کند، و رزق را به فراوانی می‌بخشد.

32دستهای خودرا با برق می‌پوشاند، و آن را بر هدف مامورمی سازد.رعدش از او خبر می‌دهد و مواشی از برآمدن او اطلاع می‌دهند.

33رعدش از او خبر می‌دهد و مواشی از برآمدن او اطلاع می‌دهند.

← Chapter 35 Jump to: Chapter 37 →