Psalms 78

Irish 1817 (An Bíobla Naomhtha 1817 (Bedell))

← Chapter 77 Jump to: Chapter 79 →

1Tugaidh, ó mo phobal, éisteacht dom dhligheadh: cláonuidh bhur cclúas chum bríathar mo bhéil.

2Foisgeolad mo bhéul a ccosamhlacht: nochtfa mé labhartha dorcha ón tseanaimsir:

3Noch do chúalamar agus bá fios dúinn, agus dinnisiadar ar naithre dhúinn.

4Ní cheilfiom air a ccloinn íad, ag innisin don ghinealach thiocfas molta an TIGHEARNA, agus a chumhachta, agus na míorbhuile do rinne sé.

5Oír do dhaingnigh sé fiadhnuise ann Iácob, agus dórduigh sé dligheadh a Nísrael, noch daithin dar naithribh, a fhoillsiughadh dá gcloinn:

6Chum go mbiáidh a fhíos ag an nginealach do thiucfadh, ag na leinibh do béartaoi; agus ag éirghe go ninneosaidís dá gcloinn féin:

7Agus go ccuirfedís a ndóthchus a Ndía, agus nach dearmadfaidís oibreacha Dé, agus go cconneochaidís a aitheanta:

8Agus gan a bheith mar a naithre, ginealach neimhcheannsuigh agus easumhal; ginealach nach dírighionn a ccroidhe go ceart, agus nach bhfuil a spiorad fírinneach do Dhía.

9Ar mbeith do mhacuibh Ephraim, armtha, ag lámhach re bogha, dfilliodar air a nais a ló an chatha.

10Níor chongmhadar connradh Dé, agus do dhiúltadar imtheacht iona dhligheadh;

11Agus do dhearmadar a oibreacha, agus a ionganta noch dfoillsigh sé dhóibh.

12Do lathair a naithreadh do rinne se miorbhuil, a ttalamh na Hégipte, a machaire Soan.

13Do scoilt se a nfairge, agus thug íadsan tríthe; agus thug air na huisgeadhuibh seasamh mar chárn.

14Agus do thréoruidh íad a néull san ló, agus air feadh na hoidhche ré solus teineadh.

15Do scoilt sé na cairge annsa díothramh, agus thug deoch dhóibh go fairsing mar budh as a naigéan.

16Agus thug sé srotha amach as na cairgibh, agus thug sé air na huisgidhibh rioth síos amhuil aibhne.

17Agus do pheacuigheadar fós na aghaidh re cathughadh do chur annsa díothramh air an té is ro áirde.

18Agus do chuireadar cathughadh air Dhía iona gcroidhe ag íarruidh bídh dá nainmhíannuibh.

19Do labhradar fós a naghaidh Dé; a dubhradar, An bhféadann Día bórd do líonadh le bíadh san díothramh?

20Féuch, do bhuáil sé an charrac, agus do lingeadar uisgeadha amach, agus do thuiligheadar srotha; an bhféadann sé arán do thabhairt úadh mar an ccéadna? an féidir leis feóil do sholathar dá dháoinibh?

21Ar a nadhbharsin do chúala an TIGHEARNA sin, agus do bhí ro fheargach: iondus go raibh teine ar na lasadh a naghaidh Iácob, agus mar an gcéadna thaínig díbhfhearg súas a naghaidh Israel;

22Do bhrígh nar chreidiodar a Ndía, agus nar chuireadar a ndóigh iona shlánughadh:

23Gidh gur aithin sé do na néulluibh ó náird a núas, agus gur fhoscuil doirse nimhe,

24Agus gur fhear orra manna re ithe, agus go ttug sé arbhar ó neamh dhóibh.

25Do ith an duine aran na naingeal: do chuir sé a ndíol bídh chuca.

26Thug sé air an ngaóith a noir gabháil thort is neamh: agus re na chumhachda thug sé a steach an gháoth a ndeas.

27Agus dfear sé feóil orra mar luáithreadh, agus éanlaith sciathánach mar ghaineamh na fairge:

28Agus thug orra a tuitim a meadhón an champa, a ttimchioll a ionad comhnuidhe.

29Mairsin a dúadar, agus do bhadar sáitheach go lor: óir thug sé dhóibh a mían féin;

30Ní dhéarnadh fós coimhigheach íad óna nainmhíanuibh féin. Do bhí a mbíadh fós iona mbéul,

31A núair tháinic fearg Dé orra, agus do mharbh da ndáoinibh méithe, agus do leag síos rogha oigfhear Israel.

32Thairis so uile do pheacuigheadar fós, agus níor chreidiodar ar son a ionganta.

33Agus do chaith sé a láethe a ndíomháoineas, agus a mblíadhna a mbuáidhreadh.

34A nuáir do mharbh sé íad, is annsin do shiriodar é: agus dfilliodar agus do shireadar Día go moch,

35Agus do chuimhnigheadar gur bé Día a ccarruic, agus an Día láidir a bhfúascaltóir.

36Agus do rinneadar spleadha ris re na mbéul, agus bréaga re na tteangaidh.

37Acht ní raibh a ccroidhe leis, agus ní rabhadar fírinneach ann a chunnradh.

38Thairis sin, mar do bhí sé trócaireach, do mhaith a ccionta, agus níor sgrios íad: agus dfill sé go minic a fhearg tar a hais, agus níor mhúscail sé a dhibhfhearg uile.

39Agus do chuimhnigh gur bhfeóil íad; anál do imthighios, agus nach bhfillean.

40Cá mhéud úair do chorruigheadar é annsa díothramh, agus do chuireadar doilghios air annsa bhfásach!

41Agus dfilliodar agus do chuireadar cathughadh ar Dhía, agus do chuireadar an Táon Náomhtha Israel a gcuimsi.

42Níor chuimhnigheadar a lámh, nó an lá do sháor sé íad ó na námhuid.

43A nuáir do chuir a chomharthadha san Négipt, agus a ionganta a magh Soan:

44Agus diompóidh a srotha a bhfuil; agus a naibhne, go nar bhféidir dhóibh deoch ól.

45Do chuir sé iona measc iomad cuiléog, noch do ith íad; agus an luisgionn, noch do scrios íad.

46Agus thug sé a mbiseach don dréollán-teasbhuidh, agus a saothar don lócuist.

47Do mharbh a bhfíneamhuin ris an gcloichshneachta, agus a ccroinn siocamor ris an gcuisne.

48Agus thug a neallach don chloichshneachda, agus a ttréuda do na teinntigh.

49Do chuir sé orra teas a fheirge, fíoch, agus aingidheachd, agus buaidhreadh, ré cur drochaingiol na measc.

50Do chomhthromuigh sé slighe dhá fheirg; níor cháomhuin a nanam ó bhás, agus thug sé a mbeatha don phláigh;

51Agus do bhuáil sé céidgheine na Hégipte; tosach a néirt a bpáilliúnuibh Ham:

52Agus thug air a dhaoinibh dul thairis mar cháorchaibh, agus do thréoruidh amhuil tréud annsa díothramh íad.

53Agus do thréoruidh amach íad ré dánachd, agus ní raibh eagla orra: agus dfoluigh a nfairge a naimhde.

54Agus thug sé íad go himeal a shanctora, an slíabhso, noch do ghnodhuigh a lámh dheas.

55Agus do theilg amach rompa na geintighe fós, agus do roinn sé oighreachd dóibh re crannchaír, agus thug air threabhuibh Israel áitriughadh iona nionad suidhe.

56Gidheadh do chuireadar cathughadh agus do bhrostuigheadar an Día is ro áirde, agus níor chongmhadar a fhíadhnuisigh:

57Acht dfilliodar air a ccúl, agus do pheacuigheadar go míochoinghiollach mar a naithre: do bhádar air na niompógh mar bhogha cealgach.

58Agus do chorruigheadar é chum feirge le na náitibh árda, agus re na níomháighibh ceirbhéartha do ghluáisiodar é chum éada.

59Do chúalaidh Día sin, agus do bhí fearg air, agus do fhúathaidh Israel go ro mhór:

60Agus do thréig sé tabernacuil Shilo, an páillíun noch do shuighidh sé a measc a dhaóine;

61Agus do thoirbhir a neart a mbraighdionas, agus a ghlóir a láimh na námhad.

62Thug sé mar an ccéadna a dhaóine don chloidhiomh; agus do bhí sé feargach re na oighreachd.

63Do loisg an teine rogha a ndaóine óg; agus níor mholadh a maighdiona.

64Do thuiteadar a sagairt ris an ccloidheamh; agus níor ghuileadar a mbaintreabhacha.

65Ann sin do mhúscuil an TIGHEARNA mar dhuine na chodladh, agus mar dhuine árrachta ag gárrtha tre fhíon.

66Agus do bhuáil a naimhde iona ndeireadh: thug sé scannail shíorruidhe dhóibh.

67Agus do dhíult sé áitreabh Ióseph, agus níor thogh sé treabh Ephraim:

68Acht do thogh sé treabh Iúdah, slíabh Sion noch dob ionmhuin leis.

69Agus do chuir súas a shanctóir cosmhuil re pálásaibh árda, mar an ttalamh noch do shuighidh sé go síorruidh.

70Agus do thogh sé Dáibhi a sheirbhíseach cheana, agus rug sé ó mhanrachaibh na ccáorach é:

71O bheith a ndiáigh na ccáorach ann a raibh uáin thug sé é do bheathughadh Iácob a phobal, agus Israel a oighreachd.

72Agus do bheathaidh sé íad ré iomláine a chroidhe; agus do thréoruidh íad lé héolus a lámh.

← Chapter 77 Jump to: Chapter 79 →