Ruth 3

Irish 1817 (An Bíobla Naomhtha 1817 (Bedell))

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1An sin a dubhairt Naomi a mathairchliamhuin ría, A inghean, nach íarrfa misi suaimhnios duitsi, chor go mbeithear go maith agad?

2Agus a nois nach bhfuil Boas dar ccineadhne, a raibh tusa a bhfochair a chailineadh? Féach biáidh sé ag cáthadh eórna a nochd ar urlár an bhúailte.

3Nígh thú féin ar a nadhbharsin, agus ungaidh thú féin, agus cuir héadach umad, agus eírigh síos chum a nurlaír: achd ná léig haithne chum a nóglaich, nó go sguiridh sé dithe agus dól.

4Agus is amhluigh bhías, a nuáir luidhfios sé síos, go gcuirfe tusa comhartha ar a náit a luighfe sé, agus rachaidh tusa a steach, agus tóg an téadach dá chosuibh, agus luigh síos; agus inneosuidh sé dhuit cred dhéanas tú.

5Agus a dubhairt sisi ría, Gacha nabair tú riom do dhéanad é.

6¶ Agus do chuáidh sí siós chum an úrláir, agus do rinne gach ní dá ndubhairt a mathairchliamhuin ría.

7Agus a nuáir a duáigh agus dibh Boas, agus go raibh a chroidhe súgach, do chuáidh sé a luidhe láimh ré cárn a narbha: agus tháinic sisi go mín, agus do nochd sí a chosa, agus do luigh sí síos.

8Agus tárla san meadhon oidhche, go ráibh eagla ar a nóglach, agus do iompóigh é féin; agus, féach, do bhí bean na luidhe agá chosuibh.

9Agus a dubhairt seision, Cía thúsa? Agus do fhreagaír sisi, Atáimsi Rút do bhanóglach: cuir ar a nadhbharsin do chuim air do bhanógluigh; óir is brathair fogus gáoil thú.

10Agus a dubhairt seision, Go madh beannuigh bhías tusa ón TIGHEARRNA, a inghean; óir is mó an cineul do thaisbein tú fá dheireadh ná ar ttosach, do bhrígh nár lean tú dáoine óga, madh saidhbhir no daidhbhir.

11Agus a nois, a inghean, na bíodh eagla ort; do dhéaná misi dhuit gach éanní íarrus tú: óir atá a fhios ag cathair mo dháoineádhsi uile gur bean shubhailceach thú.

12Agus anois is fíor gur brathair fogus gáoil duit misi: achd cheana atá brathair as foigsi ná mé.

13Fán a nochd, agus is eadh bhías de ar maidin, má choimhlíonann sé dhuitsi an ní is dúal do bhrathair gáoil, bíodh go maith; déanadh sé mar is dúal do bhrathair gaoil: achd muna ndéarna sé dhuit mar is dúal do bhrathair gaóil, annsin do dhéana misi dhuit mar is dúal do bhrathair gaoil, fá mar mhairios an TIGHEARNA: luidh síos go maidin.

14¶ Agus do luidh si agá chosuibh go maidin: agus déirigh sí suil dob eídir le duine aithne do bhreith ar dhuine seach a chéile. Agus a dubhairt seision, Ná bíodh a fhios go ttáinic bean fá núrlar.

15Agus a dubhairt sé mar an gcéadna, Tabhair leachd an bhraithlín atá agad umad, agus connuimh í. Agus a núair do chonnuimh sí í, do thomhuis seision sé miosúir eórna, agus do chuir air a muin íad: agus dimthigh sí don chathruigh.

16Agus a núair tháinic sí chum a mathairchleamhna, dubhairt sí, Cía thusa, a inghean? Agus dinnis sisi dhi gacha a ndéarna an tóglach ría.

17Agus a dubhairt sí, Thug sé na sé miosúir éórnaso dhamh; óir a dubhairt sé riom, Ná héirigh folumh a ccionn do bhainchleamhna.

18Annsin a dubhairt sisí, Suigh go suáimhneach, a inghion, nó go bhfeasa tú cionnus rachus an chúis: óir ní bhía an tóglach suáimhneach, nó go ttuga sé na neithesi a gcrích a niugh féin.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →