1 Timothy 3

Gaelic - Comann Bhìoball na h-Alba 1992, 2017

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Is ràdh fìor seo, Ma tha togradh aig duine air bith a‑chum dreuchd easbaig, tha e a’ miannachadh deagh obrach.

2Uime sin is còir do easbaig a bhith neo-lochdach, na fhear aon mhnà, faireil, ciallach, deagh-bheusach, fialaidh, ealamh gu teagasg;

3Gun a bhith na phòitear, gun a bhith tuasaideach, gun a bhith dèidheil air buannachd shalaich; ach macanta, neo-thuasaideach, neo-shanntach;

4Na dhuine a riaghlas a thaigh fhèin gu math, aig a bheil a chlann fo smachd maille ris an uile shuidheachadh inntinn;

5(Oir mura aithne do dhuine a thaigh fhèin a riaghladh, cionnas a ghabhas e cùram de eaglais Dhè?)

6Gun a bhith na nuadh-chreidmheach, air eagal, air dha a bhith air atadh le uabhar, gun tuit e ann an dìteadh an diabhail.

7Is còir dha mar an ceudna deagh theisteas a bhith aige uapasan a tha an leth a‑muigh; air eagal gun tuit e ann an sgainneal, agus ann an ribe an diabhail.

8Mar an ceudna is còir do na dèaconan a bhith suidhichte, gun an teanga a bhith leam-leat, gun a bhith cionail air mòran fìona, gun a bhith dèidheil air buannachd shalaich,

9A’ cumail rùn-diamhair a’ chreidimh ann an cogais ghlain.

10Agus biodh iadsan mar an ceudna air an dearbhadh an toiseach; agus an sin gnàthaicheadh iad dreuchd dèacoin, air dhaibh a bhith air am faghail neo-choireach.

11Is amhail sin is còir do na mnathan a bhith suidhichte, gun a bhith nan luchd-tuaileis; ach a bhith measarra, ionraic anns na h‑uile nithean.

12Biodh na dèacoin nam fir aon mhnà, a’ riaghladh an cloinne, agus an taighe fhèin gu math.

13Oir an dream a ghnàthaich dreuchd dèacoin gu math, tha iad a’ cosnadh deagh cheum dhaibh fhèin, agus dànachd mhòr anns a’ chreideamh a tha ann an Iosa Crìosd.

14Tha mi a’ sgrìobhadh nan nithean seo ad ionnsaigh an dòchas teachd gu grad ad ionnsaigh:

15Ach ma nì mi moille, a‑chum gum bi fhios agad cionnas as còir dhut thu fhèin a ghiùlan ann an taigh Dhè, nì as e eaglais an Dè bheò, post agus stèidh na fìrinn.

16Agus gun amharas is mòr rùn-diamhair na diadhachd: dh’fhoillsicheadh Dia anns an fheòil, dh’fhìreanaicheadh e anns an Spiorad, chunnacas le ainglean e, shearmonaicheadh e do na Cinnich, chreideadh ann air an t‑saoghal, ghabhadh suas e a‑chum glòire.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →