2 Corinthians 10

Gaelic ABIG (Scottish) (Am Bìoball Iomraidh Gàidhlig 1880, 1992)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1A‑nis tha mise fhèin Pòl a’ guidhe oirbh, tre mhacantas agus shèimheachd Chrìosd, neach air dhomh a bhith an làthair a tha ìosal nur measg, ach air dhomh a bhith uaibh a tha dàn oirbh:

2Ach tha mi ag iarraidh oirbh a dh’athchuinge, gun sibh a thoirt orm nuair a bhios mi an làthair a bhith dàn, leis a’ mhuinghinn leis an saoilear mi a bhith dàn an aghaidh dream àraidh a tha a’ toirt meas oirnn, mar gum bitheamaid ag imeachd a rèir na feòla.

3Oir ged tha sinn ag imeachd anns an fheòil, chan ann a rèir na feòla a tha sinn a’ cogadh:

4(Oir ar n‑airm‐chogaidh chan eil iad feòlmhor, ach cumhachdach o Dhia a‑chum daingnichean a leagail:)

5A’ tilgeadh sìos reusonachaidh, agus gach nì àrd a dh’àrdaicheas e fhèin an aghaidh eòlas Dhè, agus a’ toirt ann am braighdeanas gach smuain a‑chum ùmhlachd Chrìosd:

6Agus dìoghaltas ullamh againn ri dhèanamh air gach uile eas‐ùmhlachd, nuair a choileanar ur n‑ùmhlachd‐se.

7An amhairc sibh air nithean a rèir an coslais? Ma tha dòchas aig aon neach as fhèin, gur le Crìosd e, smaoinicheadh e seo a‑rìs uaithe fhèin, mar as le Crìosd esan, gur le Crìosd sinne mar an ceudna.

8Oir ged dhèanainn càil‐eigin nas mò de uaill as ar cumhachd‐ne (a thug an Tighearna dhuinn a‑chum ur togail‐se suas, agus chan ann a‑chum ur sgrios), cha bhiodh nàire orm:

9A‑chum nach measar mi mar gum bithinn a’ cur eagail oirbh le litrichean.

10Oir tha a litrichean (tha iadsan ag ràdh) cudthromach agus làidir, ach tha an làthaireachd chorporra anfhann, agus a chainnt tàireil.

11Smaoinicheadh a leithid sin de dhuine seo, mar a tha sinn ann am facal tre litrichean, agus sinn as làthair, mar sin gum bi sinn ann an gnìomh air dhuinn a bhith an làthair.

12Oir chan eil de dhànadas againn sinn fhèin a chur an àireamh, no a choimeas ri dream àraidh a mholas iad fhèin: ach air dhaibhsan a bhith gan tomhas fhèin eatorra fhèin, agus gan coimeas fhèin riu fhèin, chan eil iad glic.

13Ach cha dèan sinne uaill à nithean a tha thar ar tomhas, ach a rèir tomhas na riaghailt a roinn Dia dhuinn, eadhon tomhas a ruigeas oirbhse.

14Oir chan eil sinn gar sìneadh fhèin thar ar tomhas, mar nach ruigeamaid sibhse; oir thàinig sinn eadhon dur n‑ionnsaigh‐se le soisgeul Chrìosd:

15Gun sinn a bhith a’ dèanamh uaill à nithean a tha thar ar tomhas, eadhon à saothairean dhaoine eile; ach tha dòchas againn, nuair a mheudaichear ur creideamh‐se, gum faigh sinn farsaingeachd gu pailt annaibh a rèir ar riaghailt‐ne,

16A‑chum an soisgeul a shearmonachadh anns na h‑ionadan an taobh thall dhibhse, agus chan ann a‑chum uaill a dhèanamh ann an riaghailt duine eile, à nithean a tha ullamh cheana.

17Ach an tì a nì uaill, dèanadh e uaill anns an Tighearna.

18Oir chan e an tì a mholas e fhèin a tha ionmholta, ach an tì a mholas an Tighearna.

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →