Malachi 3

Galacian 1989 (Biblia SEPT)

← Chapter 2 Jump to:

1Velaí: eu envío o meu mensaxeiro, para que limpe o camiño diante de min. Nun momento entrará no seu santuario o Señor a quen vós estades buscando, o mensaxeiro da Alianza, a quen vos lle tendes amor: vede que chega —fala o Señor dos Exércitos—.

2Quen aguantará o día da súa chegada? Quen se manterá de pé cando El apareza? Si, El será coma o lume do fundidor, coma a lixivia dos que lavan.

3Sentarase coma o fundidor que refina a prata, refinará os fillos de Leví e purificaraos; coma a prata e coma o ouro, así serán para o Señor os que presenten a ofrenda con xustiza.

4Entón seralle agradable ó Señor a ofrenda de Xudá e Xerusalén, coma nos días remotos, coma nos anos antigos.

5Entón achegareime a vós para o proceso xudicial, e serei acusador aleuto contra os feiticeiros e contra os adúlteros, contra os que xuran en falso e contra os que abusan do pagamento do xornaleiro, da viúva e do orfo, e rebaixan os dereitos do emigrante. Pero non me teñen medo —fala o Señor dos Exércitos—.

6Eu son o Señor, non cambiei, pero vós, fillos de Xacob (do que engana) aínda non acabastes.

7Si, desde os días de vosos pais vídesvos apartando dos meus preceptos, e non os gardades. Volvede a min, e eu volverei a vós —fala o Señor dos Exércitos—. Pero vós dicides: "En que temos que volvernos?"

8Pode un home roubar a Deus? Pois vós estádesme roubando a min. E dicides: "En que che roubamos?" "Nos décimos e nas primicias".

9Coa maldición estades sendo malditos, pero seguides roubándome vós, o pobo enteiro.

10Traede todo o décimo á casa do tesouro. Para que haxa comida no meu templo. Si, poñédeme a proba —fala o Señor dos Exércitos—, para ver se eu non vos abro as comportas do ceo, para librar sobre vós a bendición ata que nada quede na miña man.

11Rifaríalle en favor voso ó saltón, para que non vos destruíse o froito da terra, e para que a viña no campo non vos quedase sen uva —fala o Señor dos Exércitos—.

12Entón proclamaríanvos ditosos todos os pobos, pois sodes un país de felicidade, —fala o Señor dos Exércitos—.

13Os vosos ditos contra min son duros —fala o Señor—. Preguntades: "Que dixemos nós contra Ti?"

14Dicides: "É cousa inútil servir a Deus! Que proveito quitamos de gardar os seus mandamentos, e de camiñarmos en penitencia na presenza do Señor dos Exércitos?

15Agora nós declaramos felices os soberbios: Si, os que cometen maldades prosperan, poñen a proba a Deus, líbranse".

16Deste xeito falan entre eles os que respectan o Señor, cada un co seu próximo, pero o Señor préstalles atención e escóitaos, pois o libro das lembranzas estase escribindo na súa presenza, por mor dos que temen o Señor e estiman o seu Nome.

17Serán para min —fala o Señor dos Exércitos— propiedade persoal no día en que eu actúe, porque lles perdoarei o mesmo que un home perdoa o fillo obediente.

18Entón veredes de novo a diferenza entre o xusto e o malvado, entre quen serve ó Señor e quen non o serve.

19Pois velaí chega o día: abrasará coma un forno, e os soberbios e todos os que cometen a maldade serán palla. Si, o día que chega será a vosa queima —fala o Señor dos Exércitos—: non vos deixará raíz nin póla.

20Brillará para vós, os que respectades o meu Nome, un sol de xustiza, que trae saúde nas súas ás. Vós sairedes e brincaredes coma becerros ceibos:

21esmagaredes os malvados, pois serán po baixo a planta dos vosos pés, no día en que eu actúe —fala o Señor dos Exércitos—.

22Lembrádevos da lei de Moisés, o meu servo, lei que eu lle ordenei no Horeb, preceptos e decretos para todo Israel.

23Vede: eu vouvos mandar o profeta Elías antes de que chegue o día do Señor grande e temible:

24El fará volver o corazón dos pais cara ós fillos, e o corazón dos fillos cara ós pais, non sexa que eu me vexa obrigado a vir para castigar o país co exterminio sagrado.

← Chapter 2 Jump to: