1 Kings 18

Gujarati 2016 BSI (GUCL) (પવિત્ર બાઇબલ C.L.)

1કેટલાક વખત પછી, દુકાળના ત્રીજે વર્ષે પ્રભુએ એલિયાને કહ્યું, “જા, આહાબ સમક્ષ હાજર થા અને હું વરસાદ મોકલીશ.”

2તેથી એલિયા આહાબને મળવા ઉપડયો. સમરૂનમાં ભયંકર દુકાળ હતો,

3તેથી આહાબે રાજમહેલના કારભારી ઓબાદ્યાને બોલાવ્યો. (ઓબાદ્યા પ્રભુનો નિષ્ઠાવાન ભક્ત હતો,

4અને ઇઝબેલ પ્રભુના સંદેશવાકોને મારી નાખતી હતી ત્યારે ઓબાદ્યાએ સો સંદેશવાહકોને પચાસ પચાસના બે જૂથમાં વહેંચી દઈને ગુફામાં સંતાડયા હતા અને તેમને ખોરાકપાણી પૂરાં પાડયાં હતાં.)

5આહાબે ઓબાદ્યાને કહ્યું, “ચાલ, આપણે પ્રત્યેક ઝરણે અને દેશમાં નદીઓનાં મેદાનોમાં ફરી વળીએ અને જોઈએ કે ઘોડા અને ગધેડાંને જીવતા રાખવા પૂરતું ઘાસ મળે તેમ છે કે નહિ, તેથી કદાચ આપણાં કોઈ પ્રાણીઓને મારી નાખવાનો વારો આવે નહિ.”

6દેશના કયા ભાગમાં કોણે શોધ કરવા જવું તે બન્‍નેએ નક્કી કરી લીધું અને પછી અલગ અલગ દિશામાં ઉપડયા.

7ઓબાદ્યા માર્ગે જતો હતો ત્યારે તેને એકાએક એલિયા મળ્યો. તેણે તેને ઓળખ્યો અને તેને નમન કરીને પૂછયું, “મારા માલિક, એ તમે છો?”

8તેણે જવાબ આપ્યો, “હા, હું એલિયા છું. જા, તારા માલિક રાજાને કહે કે હું અહીં છું.”

9ઓબાદ્યાએ કહ્યું, “મેં આપનો શો અપરાધ કર્યો છે કે આહાઝ રાજા મને મારી નાખે એવા જોખમમાં નાખો છો?

10તમારા ઈશ્વર પ્રભુના જીવના સમ ખાઈને કહું છું કે દુનિયાના દેશેદેશમાં રાજાએ તમારી શોધ કરાવી છે. જ્યારે કોઈ દેશનો શાસનર્ક્તા એવોે અહેવાલ આપે કે તમે તેના દેશમાં નથી ત્યારે તમે ત્યાં નથી એવા શપથ આહાબે તે દેશના શાસનર્ક્તા પાસે લેવડાવ્યા છે,

11અને હવે તમે અહીં છો એવું તેને કહેવા મને કહો છો?

12હું અહીંથી જઉં અને પ્રભુનો આત્મા તમને કોઈ અજાણે સ્થળે ઉપાડી જાય તો શું? પછી હું જઈને આહાબને કહું કે તમે અહીં છો અને પછી તમે તેને મળો નહિ તો તે મને મારી નાખશે. હું નાનો હતો ત્યારથી હું પ્રભુનો નિષ્ઠાવાન ભક્ત રહ્યો છું એ યાદ રાખશો.

13ઇઝબેલ પ્રભુના સંદેશવાહકોને મારી નાખતી હતી ત્યારે મેં પચાસ પચાસના બે જૂથમાં સો સંદેશવાહકોને ગુફામાં સંતાડી રાખી તેમને ખોરાકપાણી પૂરાં પાડયાં હતાં તે શું તમારા જાણવામાં નથી આવ્યું?

14તેથી તમે અહીં છો એવું રાજાને કહેવા તમે મને કેમ આજ્ઞા આપો છો? તે મને મારી નાખશે.”

15*એલિયાએ જવાબ આપ્યો, “સર્વસમર્થ પ્રભુ જેમની સેવા હું કરું છું તેમના જીવના સમ દઈને કહું છું કે હું આજે રાજા સમક્ષ રજૂ થઈશ.”

16તેથી ઓબાદ્યાએ રાજા પાસે જઈને તેને તે કહ્યું, અને આહાબ એલિયાને મળવા ઉપડયો.

17આહાબે તેને જોયો એટલે તેને કહ્યું, “ઇઝરાયલ પર ભયાનક આફત ઉતારનાર તમે અહીં છો!”

18એલિયાએ જવાબ આપ્યો, “આફત ઉતારનાર હું નહિ, પણ તમે અને તમારા પિતા છો. તમે પ્રભુની આજ્ઞાઓનું ઉલ્લંઘન કરો છો અને બઆલની મૂર્તિઓની પૂજા કરો છો.

19હવે સર્વ લોકો મને ર્કામેલ પર્વત પર મળે એવો હુકમ કરો. ઇઝબેલ રાણી જેમનું પાલનપોષણ કરે છે તે બઆલના ચારસો પચાસ સંદેશવાહકો અને અશેરા દેવીના ચારસો સંદેશવાહકોને પણ બોલાવી લાવજો.”

20તેથી આહાબે સર્વ ઇઝરાયલીઓને અને બઆલના સંદેશવાહકોને ર્કામેલ પર્વત પર એકઠા કર્યા.

21એલિયાએ લોકો પાસે જઈને તેમને કહ્યું, “તમે ક્યાં સુધી બે મન વચ્ચે ડગમગ થયા કરશો? યાહવે ઈશ્વર હોય તો તેમની ઉપાસના કરો; પણ બઆલ ઈશ્વર હોય તો તેની ઉપાસના કરો.” પણ લોકો એક શબ્દ પણ બોલ્યા નહિ.

22પછી એલિયાએ કહ્યું, “હું એકલો જ પ્રભુનો સંદેશવાહક રહ્યો છું, પણ બઆલના તો ચારસો પચાસ સંદેશવાહકો છે.

23તો હવે બે આખલા લાવો. બઆલના સંદેશવાહકો એક આખલો લઈ તેના કાપીને ટુકડા કરે અને લાકડાં પર મૂકે, પણ તળે અગ્નિ ચાંપે નહિ. બીજો આખલો લઈને હું પણ એ જ પ્રમાણે કરીશ.

24પછી બઆલના સંદેશવાહકો તેમના દેવની પ્રાર્થના કરે અને હું યાહવેને નામે પ્રાર્થના કરીશ, અને જે અગ્નિ મોકલીને જવાબ આપે એ જ સાચા ઈશ્વર.” ત્યારે લોકોએ બુલંદ અવાજે પોતાની સંમતિ દર્શાવી.

25પછી એલિયાએ બઆલના સંદેશવાહકોને કહ્યું, “તમે ઘણા છો, તેથી તમે પ્રથમ આખલો લઈ તેને તૈયાર કરો. તમારા દેવને પ્રાર્થના કરો, પણ લાકડાંમાં અગ્નિ મૂકશો નહિ.”

26તેમણે તેમને આપવામાં આવેલો આખલો લઈને તેને તૈયાર કર્યો અને બપોર સુધી બઆલની પ્રાર્થના કરી. તેમણે સવારથી પોકાર કર્યા કર્યો, “બઆલ, અમને જવાબ આપો.” વળી, પોતે બાંધેલી વેદીની આસપાસ તેઓ નાચતા-કૂદતા રહ્યા. પણ અવાજ સંભળાયો નહિ કે કોઈ જવાબ મળ્યો નહિ.

27બપોરે એલિયા તેમની મશ્કરી કરવા લાગ્યો; “હજુ વધુ જોરથી પ્રાર્થના કરો! તે દેવ છે! કદાચ તે વિચારમાં ડૂબી ગયો હશે અથવા કંઈક કામમાં રોકાઈ ગયો હશે અથવા કદાચ મુસાફરીએ પણ ઉપડયો હશે! કદાચ તે ઊંઘતો હશે અને તમારે તેને જગાડવો પડશે.”

28તેથી એ સંદેશવાહકોએ વધુ મોટા પોકાર કર્યા અને તેમની વિધિ પ્રમાણે લોહી વહી નીકળે ત્યાં સુધી પોતાને છરી ખંજરોથી ઘાયલ કર્યા.

29બપોર વીતી ગયા અને છેક સંયાબલિનો સમય થવા આવ્યો ત્યાં સુધી તેમણે બૂમબરાડા પાડી લવારો કર્યા કર્યો; પણ કંઈ અવાજ સંભળાયો નહિ કે કોઈ જવાબ મળ્યો નહિ, એક શબ્દ પણ સંભળાયો નહિ.

30પછી એલિયાએ લોકોને કહ્યું, “મારી નજીક આવો.” તેઓ તેની આસપાસ એકઠા થયા. પ્રભુની જે વેદી તોડી પાડવામાં આવી હતી તે તેણે સમારી.

31પ્રભુએ જેનું નામ ઇઝરાયલ પાડયું હતુ ં તે યાકોબના પુત્રોનાં નામ પરથી થયેલાં બાર કુળો માટે તેણે પ્રત્યેક કુળદીઠ એક એમ બાર પથ્થર લીધા.

32પ્રભુની આરાધના કરવા માટે તેણે એ પથ્થરોની વેદી બનાવી. તેણે વેદીની આસપાસ લગભગ ચૌદ લિટર પાણી સમાય એવી ખાઈ ખોદી.

33પછી તેણે વેદી પર લાકડાં મૂક્યાં, આખલો કાપીને તેના ટુકડા કર્યા અને તેણે લાકડા પર મૂક્યા. તેણે કહ્યું, “પાણીનાં ચાર કુંડા ભરીને તેને અર્પણ તથા લાકડાં પર રેડો.” તેમણે તેમ કર્યું.

34વળી, તેણે કહ્યું, “ફરી એમ કરો,” એટલે તેમણે તેમ કર્યું, તેણે કહ્યું, “હજુ વધુ એકવાર એમ કરો,” એટલે તેમણે તેમ કર્યું.

35આખી વેદી પર પાણી વહેવા લાગ્યું અને ખાઈ પણ પાણીથી ભરાઈ ગઈ.

36સંયાબલિના સમયે એલિયા સંદેશવાહકે વેદી નજીક જઈને પ્રાર્થના કરી, “હે અબ્રાહામ, ઇસ્હાક અને યાકોબના ઈશ્વર યાહવે, તમે ઇઝરાયલના ઈશ્વર છો અને હું તમારો સેવક છું અને તમારી આજ્ઞા પ્રમાણે મેં આ બધું કર્યું છે એની પ્રતીતિ કરાવો.

37પ્રભુ, મને જવાબ આપો, જવાબ આપો; જેથી લોકો જાણે કે તમે યાહવે જ ઈશ્વર છો, અને તેમને તમારા તરફ વાળનાર પણ તમે જ છો.”

38પ્રભુએ અગ્નિ મોકલીને બલિદાન, લાકડાં અને પથ્થર તથા માટીને બાળીને ભસ્મ કરી નાખ્યાં અને ખાઈમાંનું પાણી સૂકાઈ ગયું.

39એ જોઈને લોકો જમીન પર ઊંધા પડી ગયા અને બોલી ઊઠયા, “યાહવે જ ઈશ્વર છે, એકલા પ્રભુ જ ઈશ્વર છે.”

40એલિયાએ હુકમ કર્યો, “બઆલના સંદેશવાહકોને પકડો; તેમને છટકી જવા દેશો નહિ.” લોકોએ એ સૌને પકડયા. એલિયાએ તેમને કિશોન ઝરણાએ લઈ જઇને મારી નાખ્યા.

41પછી એલિયાએ આહાબ રાજાને કહ્યું, “જાઓ, હવે જઈને ખાઓ. મને આવનાર વરસાદની ગર્જના સંભળાય છે.”

42આહાબ જમવા ગયો ત્યારે એલિયા ર્કામેલ પર્વતના શિખર પર ચઢી ગયો અને પોતાના ઘૂંટણો વચ્ચે માથું રાખી જમીન પર નમી પડયો.

43તેણે પોતાના નોકરને કહ્યું, “જા, જઈને સમુદ્ર તરફ જો.” નોકર જોઈને પાછો ફર્યો અને કહ્યું, “મને તો કંઈ દેખાતું નથી.” એલિયાએ તેને સાત વાર જઈને જોવા કહ્યું.

44તે સાતમી વખત પાછો ફર્યો ત્યારે તેણે કહ્યું, “મેં સમુદ્રમાંથી માણસની હથેલી જેટલું નાનું વાદળ ચડતું જોયું.” એલિયાએ તેના નોકરને કહ્યું, “આહાબ રાજા પાસે જઈને તેને કહે કે વરસાદ તેને રોકે તે પહેલાં તેના રથમાં બેસી ઘેર ચાલ્યો જાય.”

45થોડી વારમાં તો આકાશ ગાઢ વાદળાંથી ઘેરાયું, પવન સુસવાટા મારવા લાગ્યો અને ભારે વરસાદ વરસવા લાગ્યો. આહાબ રથમાં બેસીને યિઝ્રએલ જવા ઉપડયો.

46એલિયા પર પ્રભુનું પરાક્રમ આવ્યું, પોતાની કમર કાસીને તે છેક યિઝ્રએલ સુધી આહાબના રથની આગળ આગળ દોડયો.

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →