Acts 3

Hindi Fiji (Nawa Haup)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Peeṭa aur Yuhanna preya ke ṭaaim lagbhag teen baje sanjha ke Mandir meñ jaawat rahin.

2Sab roj wahi ṭaaim ek janam ke langṛa admi ke log le jaay ke Mandir ke duaari pe beiṭhaay dewat rahin. Mandir ke duaari ke naam Sundar Gaiṭ raha jahañ langṛa admi beiṭh ke bhittar jaay waala log se bheek maañgat raha.

3Jab langṛa bhikhaari Peeṭa aur Yuhanna ke Mandir ke bheetar jaate dekhis tab u ulog se peisa maañgis.

4Lekin u duuno seedha u langṛa bhikhaari ke dekh ke bolin, “Hamaar taraf dekho!”

5Bhikhaari ulog ke taraf taake laga, i baat soch ke ki ulog uske kuchh dewe maañge hei.

6Peeṭa bolis, “Hamaar lage koi chaañdi ya sona nai hei! Lekin jon cheej hamaar lage hei u deta hei. Naasrat ke rahe waala Yeeshu Maseeh ke naam se uṭho aur chalo.”

7Peeṭa uske raaiṭ haath pakaṛ ke uṭhaais. Jurte uske goṛ aur haḍḍi meñ taagat aay gais

8U kuud ke khaṛa hoy gais, aur chale laga, aur Peeṭa aur Yuhanna ke sañghe chalte-firte Ishwar ke baṛaai karte karte Mandir ke bhittar chala gais.

9Sab log uske chalte firte aur Parmeshwar ke baṛaai karte dekhin.

10Ulog jaan gain ki i wahi bhikhaari hei jon Sundar Gaiṭ ke bagal meñ beiṭh ke bheek maañga karat raha. Sab log i chamatkaari kaam dekh ke ghabraay gain. Ulog soche nai sakin ki u admi ke kaa bhais.

11Jab ki bhikhaari Peeṭa aur Yuhanna ke pichchhe laga raha, bheeṛ chakit hoy ke ulog ke lage u jagha dauṛin, jon Soloman ke poch ke naam se jaana jaat raha.

12Peeṭa dekhis ki ek bheeṛ jama hoy gais hei, aur u bolis, “Dost log, jon cheej bhais hei, uske dekh ke kaahe ghabraata hei? Kaahe ke hamaar bagal eise dekhta hei? Kaa tum sochta hei ki ham log ke koi aapan sakti hei? Kaa tum log sochta hei ki hamlog i admi ke chale laayk banaaya hei, kaahe ke ham log dhaarmik hei?

13Abraham, Aayzak aur Jaykab ke Parmeshwar, aur hamaar baap-daada ke Parmeshwar aapan sewak Yeeshu ke maan aur ijjat deen. Lekin tum log uske dusman ke haath pakaṛwaay dia. Jab Paaylaṭ uske chhoṛe maañgat raha tab tum log uske agaiñsṭ hoy gaya.

14Tum log ek hatyaara ke chhoṛwaay ke khaatir pawitr aur achchha Yeeshu jon sab ke jeewan det raha, uske saja dewaay ke marwaay dia.

15Aur tum log uske maar dia jon log ke jeewan dewat raha. Lekin Parmeshwar uske jinda kar dees, aur hamlog tumme sab bataay sakta hei ki u kon cheej karis raha.

16Tum i admi ke dekhta hei, aur iske tum janta hei. U Yeeshu ke naam pe biswaas karis aur uske goṛ meñ sakti aay gais. Uske biswaas Yeeshu pe raha aur yahi kaaran sab koi ke saamne, u ekdam achchha hoy gais.

17Hamaar dost log, ham janta hei ki tum aur tumhaar dharam ke agua log i kaam jaan buujh ke nai karin.

18Ishwar pahile se sab nabi log se bataay dees raha, uske Maseeh bahut dukh uṭhaai, aur jeise bola gay raha weise bhais.

19To aapan dil ke badlo aur Parmeshwar ke nagichche jaao ki jisse tumhaar paap chhama hoy jaay.

20Tab u ṭaaim aai jab Prabhu tumme aapan saanti dei. U Yeeshu ke jon Maseeha hei fir tumhaar lage bhej dei.

21I jaruuri hei ki Yeeshu swarag meñ rahe jab tak sab cheej nawa nai hoy jaay jiske baare meñ bahut pahile Parmeshwar nabi log ke dwaara promis karis raha.

22Maozas bolis, “Prabhu tumhaar Parmeshwar tumhaar waaste ek nabi bheji jeise u hamme bhejis raha aur u tum meñ se ek hoi. U jon kuchh tumse bole hei, sab dhyaan se sunna.

23Jon admi nabi ke baat nai maani u aapan log ke beech Parmeshwar ke log nai rahi”

24Semuel aur jetna nabi log baad meñ aain raha i baat ke baare meñ baat karin ki abhi kaa howe hei.

25Ishwar ke promis jon nabi log se aais hei u sab tumhaar waaste hei, aur u vaacha ke bhi hakdaar hoi jon Parmeshwar tumhaar baap-daada se karis raha. U Abraham se bolis, 'Tumhaar palwaar meñ se koi ke kaaran puura sansaar meñ sab jaati ke aasheesh mili.’

26Parmeshwar aapan chuna laṛka ke sab se pahile tumhaar paas bhejis, kaahe ke Parmeshwar tumme aasheesh dewe maañgat raha aur chaahat raha ki tum sab aapan bura kaam chhoṛ deo.”

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →