Joel 2

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Huypa ang trumpeta, patunoga ang paandam sa Sion, ang balaan nga Bukid sang Dios. Magkulorog ang tanan nga mga tawo sa Juda, kay madali na lang ang pag-abot sang adlaw sang Ginoo.

2Ini manginmadulom kag masubo nga adlaw, isa ka mangitungito kag magal-umon nga adlaw, subong sang pamanagbanag sa kaagahon nga nagatalaptap sa mga kabukiran, ang madamo kag gamhanan nga panong sang apan nagpahayag. Wala pa sing may nahanabo kaangay sini, kag wala na gid sing may matabo liwat nga kaangay sini.

3Kaangay sang kalayo ginakaon nila ang mga tanom. Sa ginapadulongan nila ang duta kaangay sang katamnan sang Eden, pero ang maagyan nila manginmamingaw nga desierto. Wala sing may makapalagyo sa ila.

4Daw kabayo ang mga dagway nila. Nagadalagan sila subong sang mga kabayo sa inaway.

5Sa ila paglumpatlumpat sa mga putokputokan sang mga bukid, ang ila mga gahod daw mga karwahi ukon daw laya nga hilamon nga nasunog. Nagaidas sila nga daw subong sang madamo nga mga hangaway nga handa sa pag-away.

6Samtang nagapalapit sila, ang tanan nagakurog, nagapalanglapsi ang tagsa ka guya.

7Nagasalakay sila subong sang mga hangaway, nagasaka sila sa mga pader subong sang mga soldado. Nagapadayon sila sing tadlong sa ila pagsalakay kag wala sila nagabaylo sang ila ginapadulongan,

8ukon nagasablag sa alagyan sang tagsatagsa. Ginalusot nila ang mga pamakod kag wala sing may makapugong sa ila.

9Ginasalakay nila ang siudad, ginataklas ang mga pader, ginasaka nila ang mga balay, kag nagaagi sa mga bintana subong sang mga makawat.

10Ang duta sa atubang nila nagatay-og, ang langit nagakurog. Ang adlaw kag ang bulan nagadulom, kag wala nagasiga ang mga kabituonan.

11Ang mga sugo sang Ginoo nagadaguob sa iya mga hangaway. Ang mga soldado nga nagatuman sa iya madamo kag gamhanan. Daw ano ka makakulogmat ang adlaw sang Ginoo! Sin-o bala ang makaagwanta sini?

12Nagasiling ang Ginoo, “Pero bisan karon, maghinulsol kamo sa bug-os ninyo nga tagipusoon kag magbalik sa akon, nga may pagpuasa, paghinibi kag pagpangasubo.

13Ipakita ang inyo buong nga tagipusoon sa inyo pagpangasubo, indi lamang sa paggisi sang inyo mga bayu.” Magbalik kamo sa Ginoo nga inyo Dios. Maayo sia kag puno sing kaluoy, indi sia madali maakig kag ginatuman niya ang iya ginsaad, handa sia sa gihapon sa pagpatawad kag indi sa pagsilot.

14Ayhan ang Ginoo nga inyo Dios magabaylo sang iya panghunahuna kag magabendisyon sa inyo sing bugana nga patubas. Dayon makahalad kamo sa iya sing mga trigo kag bino.

15Patunoga ang budyong sa Bukid sang Sion, magmando sa pagpuasa, kag tawga ang katilingban sa pagsimba!

16Tipuna sing tingob ang mga tawo, kag amana sila sa isa ka balaan nga pagtilipon, dalha ang mga tigulang, kag tipuna ang mga kabataan, subong man ang mga lapsag. Bisan ang mga bag-ong kasal maggwa sa ila mga kwarto kag magpalapit.

17Ang mga pari, nga nagaalagad sa Ginoo sa gintung-an sang pwertahan kag sang altar, dapat maghibi kag magpangamuyo: “Kaluoyi ang imo mga tawo, O Ginoo. Indi pag-itugot nga tamayon kami kag yagutaon sang iban nga mga pungsod paagi sa ila pagsiling, ‘Diin na bala ang inyo Dios?’”

18Dayon ang Ginoo nagpakita nga nagkabalaka sia sa iya duta kag nagkaluoy sa iya mga tawo.

19Nagsabat sia sa ila: “Karon, hatagan ko kamo sang trigo kag bino kag lana sang olivo, kag maayawan kamo. Ang iban nga mga pungsod indi na magtamay sa inyo.

20Pahalinon ko sa inyo ang mga hangaway nga apan nga nagkari gikan sa aminhan kag tabugon ang iban sa ila sa desierto. Ang nagapanguna sa ila pagatabugon pakadto sa Dagat nga Patay, ang mga naulihi sa ila pakadto sa Dagat sang Mediteraneo. Ang ila patay nga mga lawas magabalaho. Laglagon ko sila tungod sang tanan nga ginhimo nila sa inyo.

21“Mga kaumhan, indi kamo magkahadlok, kundi magkalipay kamo kag magkasadya, tungod sang dalagku nga mga butang nga nahimo sang Ginoo sa inyo.

22Mga kahayupan, indi kamo magkahadlok, nagalagtom ang mga kahilamunan. Nagapamunga ang mga kakahuyan, kag madamo ang mga higos kag mga ubas.

23“Magkalipay kamo, O mga tawo sang Sion, magkasadya kamo tungod sang nahimo sa inyo sang Ginoo nga inyo Dios. Ginhatagan niya kamo sang nagakaigo nga tinguna nga ulan, ginpadalhan niya kamo sing madason nga ulan, ang ulihi nga ulan subong sang una.

24Ang mga linasan mapuno sang trigo, ang mga sulodlan sa tupad sang pulogaan sang ubas magaawas sing bino kag lana sang olivo.

25Iuli ko ang inyo nadula sang mga tinuig nga ang nagadulom nga mga apan nagkaon sang inyo mga patubas. Ako amo ang nagpadala sining panong nga naghalit sa inyo.

26Karon manginmadamo ang inyo kalan-on kag magakalabusog kamo. Magadayaw kamo sa Ginoo nga inyo Dios nga naghimo sa inyo sang maayo nga mga butang. Ang akon mga tawo indi na gid pagtamayon liwat.

27Dayon, imo mahibaluan O Israel nga ako yara sa tunga ninyo kag ako, ang Ginoo, amo ang inyo Dios kag wala na sing iban. Ang akon mga tawo indi na gid pagtamayon liwat.

28“Sa ulihi ibubo ko ang akon Espiritu sa tanan nga mga tawo: ang inyo mga kabataan, lalaki kag babayi magahambal sang akon pulong, ang inyo mga tigulang nga mga lalaki magadamgo sing mga pinasahi nga mga damgo, ang inyo mga pamatan-on nga mga lalaki makakita sang mga palanan-awon.

29Sa sadto nga tion ibubo ko ang akon Espiritu bisan pa sa mga alagad nga lalaki ukon babayi.

30“Magahatag ako sang mga paandam nahanungod sadto nga adlaw sa langit kag sa duta: may pinatyanay, kalayo, kag madamol nga aso.

31Ang adlaw magadulom, kag ang bulan manginmapula subong sang dugo sa wala pa mag-abot ang daku kag makakulogmat nga adlaw sang Ginoo.

32Pero ang tanan nga magapangayo sing bulig sa Ginoo maluwas. Subong sang ginsiling sang Ginoo, ‘May yara nga makapalagyo sa Bukid sang Sion kag sa iban nga lugar sa Jerusalem. Ang akon mga pinili maluwas.’”

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →