Lamentations 1

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

Jump to: Chapter 2 →

1Daw ano kamingaw sang Jerusalem, nga sang una puno sang mga tawo! Sang una ginapasidunggan sang kalibutan, karon kaangay na sia sang isa ka balo nga babayi, ang labing bantog sa mga siudad nahulog sa pagkaulipon.

2Sa bug-os nga gab-i nagahibi sia, ang mga luha nagailig sa iya guya. Sa tanan nga naghigugma sa iya sang una wala sing isa nga nabilin sa paglipay sa iya; ang tanan niya nga mga abyan nagluib sa iya, sila nangin-iya mga kaaway.

3Ang mga tawo sang Juda mga ulipon nga wala sing mahimo, gintabog palayo sa ila mga balay. Nag-estar sila sa iban nga mga duta, nga wala sing lugar nga ila kaugalingon, nalibutan sang mga kaaway, nga wala sing palagyuhan.

4Karon wala sing isa nga nagakadto sa Templo kon balaan nga mga adlaw sa pagsimba. Ang pamatan-on nga mga babayi nga nagakanta didto nagaantos, kag ang mga pari nagaugayong lamang. Ang mga pwerta sang siudad wala sing tawo, kag ang Sion nagaugayong.

5Ang iya mga kaaway nagmadinalag-on; ginagamhan nila sia. Ang Ginoo nagpaantos sa iya, tungod sang tanan niya nga mga kasal-anan, ang iya mga kabataan gindakop kag gindala palayo.

6Ang pagkahalangdon sang Jerusalem nagligad na. Ang iya mga pangulo kaangay sang usa nga maluya tungod sa kagutom, daw maubos na ang ila kusog samtang nagapalagyo sila sa mga mangangayam.

7Karon ang Jerusalem guba kag mamingaw, nadumdoman niya ang iya anay pagkahalangdon. Sang mahulog sia sa iya kaaway, wala sing isa nga nagbulig sa iya, ang iya mga kaaway nagkadlaw sa iya pagkapukan.

8Ang iya kadungganan wala na, hublas sia kag ginpasipalahan. Nagaugayong sia, kag nagatabon sang iya guya sa kahuya. Ang Jerusalem naghigko sang iya kaugalingon sang makangilil-ad nga mga sala.

9Ang iya pagkadi-matinlo mahapos makit-an, pero wala sia sing kabalaka sa iya madangatan. Tama gid ang iya pagkapukan, wala sing may makalipay sa iya. Nagdaog ang iya mga kaaway kag nagapanawag sia sa Ginoo agod kaluoyan.

10Ang mga kaaway nagkuha sang tanan niya nga mga manggad. Nakita niya sila nga nagasulod sa Templo, sa diin ang Ginoo nagdumili sa mga Hentil sa pagsulod.

11Ang iya mga tawo nag-ugayong samtang nagapangita sila sang kalan-on; ginbaylo nila ang ila mga manggad sing pagkaon agod mabuhi sila. Ang siudad nagsinggit, “Tan-awa ako, Ginoo, sa akon kalisdanan.”

12Nagasinggit sia sa tagsatagsa nga nagaagi, “Tan-awa ako! Wala sing may kasakit kaangay sang akon kasakit, ang kasakit nga ginhatag sa akon sang Ginoo sa tion sang iya kaakig.

13“Nagpadala sia sang kalayo gikan sa langit, kalayo nga nagdabdab sa sulod nakon. Nagbutang sia sang siod para sa akon kag nagdala sa akon sa duta. Dayon ginpatumbayaan niya ako, kag ginbayaan nga nagapadayon sa pag-antos.

14“Ginaisip niya ang tanan ko nga mga sala kag ginbugkos niya ini sing tingob; ginpakabit niya ini sa akon liog kag nagluya ako sa iya kabug-at. Gintugyan ako sang Ginoo sa akon mga kaaway, kag wala ako sing mahimo batok sa ila.

15“Ginkadlawan sang Ginoo ang akon tanan nga isganan nga mga soldado. Ginpadala niya ang mga hangaway sa paglaglag sang akon pamatan-on nga mga lalaki. Ginligis niya ang akon mga tawo kaangay sang mga ubas sa pulogaan sang ubas.

16“Tungod sini nagailig ang mga luha sa akon mga mata. Wala sing may makalipay sa akon, wala sing makahatag sa akon sing kaisog. Ang kaaway nagdaog sa akon, ang akon mga tawo wala sing nabilin.

17“Ginbayaw ko ang akon mga kamot, pero wala sing isa nga magabulig sa akon. Ang Ginoo nagtawag sang akon mga kaaway batok sa akon sa tanan ko nga palibot; ginkabig nila ako subong sang isa ka mahigko nga butang.

18“Pero ang Ginoo matarong, kay wala ako magtuman sa iya. Pamati kamo sa akon, tanan nga mga katawhan, tan-awa ako sa akon kasakit. Ang akon pamatan-on nga mga lalaki kag mga babayi gindala subong mga bihag.

19“Nagpanawag ako sa akon mga kadampig pero indi sila magbulig sa akon. Ang mga pari kag ang mga pangulo nagkalamatay sa mga kalye sang siudad nga nagpangita sang pagkaon agod indi sila mapatay.

20“Tan-awa, O Ginoo, ang akon pag-antos, ang pag-antos sang akon kalag! Ang akon tagipusoon nabuka sa kalisod tungod sa akon mga sala. May pagpamatay sa mga kalye, bisan sa sulod sang balay may kamatayon.

21“Pamati sa akon mga pag-ugayong, wala sing isa nga magalipay sa akon. Ang akon mga kaaway nagkasadya nga nagdala ikaw sa akon sing kalalat-an. Paabuta ang adlaw nga imo ginsaad, paantusa ang akon mga kaaway subong sa akon.

22“Hukmi sila sang tanan nila nga mga kalautan; siluti sila subong sang imo pagsilot sa akon sang akon mga sala. Nagaugayong ako sa akon kalisdanan, kag ang akon tagipusoon daw ginapunaw.”

Jump to: Chapter 2 →