Nahum 3

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 2 Jump to:

1Tapos gid ang siudad nga butigon kag nagapamatay, puno sang manggad nga pagaagawon kag pagakawaton!

2Pamatii ang tunog sang putik, ang dinagaldal sang rueda, ang dinalagan sang mga kabayo, ang dinagaldal sang mga karwahi!

3Ang mga manugkabayo nagasalakay, ang mga espada nag-idlab, ang mga bangkaw nagkilan! Mataas ang tinumpukan sang mga patay, mga patay nga indi maisip— masandaran ini sang mga kaaway nga soldado!

4Ang Ninive nga makihilawason ginasilutan. Matahom kag puno sang makamamatay nga kaanyag, ginlumay niya ang mga pungsod kag ginaulipon sila.

5Ang Ginoo sang mga hangaway nagasiling, “Silutan ko ikaw, Ninive! Hublasan ko ikaw kag patan-awon ko sa imo ang mga pungsod, patan-awon sa imo sa bug-os mo nga kahuloy-an.

6Uligyaton ko ikaw kag tabunan ko ikaw sing higko. Ang mga tawo magatulok sa imo nga may pagtamay.

7Ang tanan nagalikaw sa pagkakita nila sa imo. Magasiling sila, ‘Ang Ninive guba! Sin-o bala ang magakaluoy sa iya? Sin-o bala ang magalipay sa iya?’”

8Ninive, mas maayo ka pa bala sang sa Tebes, ang kapital sang Ehipto? May suba man sia sa pag-apin sa iya kaangay sang pader, ang Nilo amo ang iya pamakod.

9Gingamhan niya ang Etiopia kag ang Ehipto, tama gid sia kagamhanan. Ang Put kag ang Libya iya mga kadampig.

10Pero ang mga pumoluyo sang Tebes gindala subong mga bihag. Sa tagsa ka ginsang-an sang kalsada ang ila mga kaanakan ginlampusan tubtob mapatay. Ang ila kinilala nga mga tawo gindala nga ginakadenahan kag ginpartida sang mga nakadakop sa ila.

11Ninive, ikaw man pagahugbon! Ikaw man magatinguha sa pagpalagyo sa imo mga kaaway.

12Ang tanan mo nga mga pamakod manginkaangay sang mga kahoy nga higera nga may luto nga mga bunga: uyoga ang mga kahoy kag ang bunga magakalahulog sa imo baba!

13Ang imo mga soldado nagmatalaw kag nanginkaangay sang mga babayi, kag wala sing makaapin sang imo pungsod batok sa imo mga kaaway. Ang kalayo magasunog sang mga trangka sang imo mga pwerta.

14Magsag-ob ka sang tubig sa paghanda sa pagkibon, kag pabakura ang imo mga pamakod! Tasaka ang lunang sa paghimo sing tisa, kag ihanda ang mga hormahan sang tisa!

15Bisan ano ang himuon mo, masunog ikaw tubtob mapatay ukon mapatay ikaw sa inaway. Mapapas ikaw kaangay sang mga tanom nga kinaon sang mga apan. Nagmuad ikaw kaangay sang mga apan!

16Ang imo mga negosyante madamo pa sang sa mga bituon sa langit! Pero karon wala na sila, kaangay sang mga apan nga naghumlad sang ila mga pakpak kag naglupad palayo.

17Ang imo mga opisyales kaangay sang panong sang mga apan nga nagakupo sa mga pader sa matugnaw nga panahon. Pero sa pagbutlak sang adlaw, nagalupad sila palayo, kag wala sing may nakahibalo kon diin sila magkadto!

18Hari sang Asiria, ang imo mga gobernador patay na, kag ang imo pangulo nga mga tawo nagakatulog na sa walay katubtoban! Ang imo mga tawo nagalalapta sa kabukiran, kag wala sing isa nga magadala liwat sa ila pauli.

19Wala sing bulong sa imo mga samad, kag ang imo mga pilas indi na mag-ayo. Ang tanan nga nakabati sang balita nahanungod sang imo kalaglagan nagapamalakpak sa kalipay. May nakapalagyo bala sang imo wala katapusan nga kapintas?

← Chapter 2 Jump to: