Psalms 89

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 88 Jump to: Chapter 90 →

1O Ginoo, magakanta ako sa gihapon nahanungod sang imo mapinadayunon nga gugma, sa tanan nga tion isugid ko ang imo katutom.

2Nakahibalo ako nga ang imo gugma magapadayon sa walay katapusan, nga ang imo katutom wala sing katapusan subong sang langit.

3Nagsiling ka, “Naghimo ako sing kasugtanan sa tawo nga akon ginpili, nagsaad ako sa akon alagad nga si David,

4‘Ang isa sang imo mga kaliwat manginhari sa wala sing katubtoban, tipigan ko ang imo ginharian sa wala sing katapusan.’”

5Ang kalangitan nagakanta sang makatilingala nga mga butang nga imo ginahimo, ang mga balaan nagakanta sang imo katutom, O Ginoo.

6Wala sing isa sa langit nga kaangay sa imo, O Ginoo, wala sing isa sa mga dios nga makatupong sa imo.

7Ginatahod ikaw sa katilingban sang mga balaan, kag ginakahadlukan gid ikaw sang tanan nga yara sa palibot nimo.

8O Ginoong Dios sang mga hangaway, wala sing gamhanan subong sa imo, sa tanan nga mga butang matutom ikaw, O Ginoo.

9Ginagamhan mo ang mabalod nga kadagatan, ginapalinaw mo ang nagabalingaso nga mga balod sini.

10Gindugmok mo ang daku nga sapat nga ginatawag Rahab kag ginpatay mo ini, paagi sa imo gamhanan nga kusog ginlutos mo ang imo mga kaaway.

11Imo ang langit, kag subong man ang duta, gintuga mo ang kalibutan kag ang tanan nga yara sa sini.

12Ginhimo mo ang aminhan kag ang bagatnan, ang Bukid sang Tabor kag ang Bukid sang Hermon nagakanta sa imo sa kalipay.

13Daw ano ka gamhanan sa imo! Daw ano ka daku sang imo kusog!

14Ang imo ginharian napasad sa katarungan kag hustisya, ang tanan mo nga ginahimo may gugma kag katutom.

15Malipayon ang mga tawo nga nagasimba sa imo sa mga ambahanon, nga nagakabuhi sa kapawa sang imo kaayo!

16Tungod sa imo nagakalipay sila sa bug-os nga adlaw, kag nagadayaw sila sa imo tungod sang imo kaayo.

17Ginahatagan mo kami sing dalagku nga mga pagdaog, sa imo gugma ginapadaog mo kami,

18Ikaw, O Ginoo, ang nagpili sang amon mangangapin, ikaw, ang Balaan nga Dios sang Israel, amo ang naghatag sa amon sang amon hari.

19Sa isa ka palanan-awon sang una nagsiling ikaw sa imo matutom nga mga alagad, “Ginkoronahan ang isa ka bantog nga soldado, ginhatag ko ang trono sa isa nga pinili gikan sa mga tawo.

20Ginhimo ko nga hari si David nga akon alagad paagi sa paghaplas sa iya sing balaan nga lana.

21Ang akon kusog manginyara sa iya sa gihapon, ang akon gahom magapabakod sa iya.

22Ang iya mga kaaway indi gid magdaog batok sa iya, ang mga malaut indi makalutos sa iya.

23Pagadugmokon ko ang iya mga kaaway kag pamatyon ko ang tanan nga nagadumot sa iya.

24Pagahigugmaon kag pagaunongan ko sia, sa gihapon padag-on ko sia.

25Pasangkaron ko ang iya ginharian halin sa Dagat sang Mediteraneo tubtob sa Suba sang Eufrates.

26Magasiling sia sa akon, ‘Ikaw ang akon amay kag akon Dios, ikaw ang akon mangangapin kag manluluwas.’

27Pagahimuon ko sia nga akon panganay nga anak nga lalaki, ang labing gamhanan sa tanan nga mga hari.

28Pagatumanon ko sa gihapon ang akon saad sa iya, kag ang akon kasugtanan sa iya magapadayon sa walay katapusan.

29Ang isa sang iya mga kaliwat manginhari sa gihapon, ang iya ginharian manginwalay katapusan subong sang langit.

30“Pero kon ang iya mga kaliwat wala nagatuman sang akon kasugoan, kag wala nagakabuhi suno sa akon mga pagsulondan,

31kon wala nila ginasapak ang akon mga pagtudlo, kag wala nila ginatuman ang akon mga sugo,

32ti silutan ko sila tungod sang ila mga sala, hanuton ko sila tungod sang ila mga sayop.

33Pero indi ako mag-untat sa paghigugma kay David, ukon paslawon ko sia sang akon saad sa iya.

34Tumanon ko gid ang akon kasugtanan sa iya, kag indi ko pagbawion ang bisan isa ka saad nga ginhimo ko sa iya.

35“Sa akon balaan nga ngalan nagtapat ako sa pagsaad: indi gid ako magbutig kay David.

36Indi gid sia mawad-an sing mga kaliwat, kag bantayan ko ang iya ginharian tubtob nga ang adlaw nagasilak.

37Magapadayon gid ini subong sang bulan, inang matutom nga saksi sa langit.”

38Pero naakig ikaw sa imo pinili nga hari, ginbayaan kag ginsikway nimo sia.

39Ginbugras mo ang imo kasugtanan sa imo alagad, kag ginhaboy mo ang iya korona sa duta.

40Ginrumpag mo ang mga pader sang iya siudad, kag ginbayaan mo ang iya mga pamakod nga nalaglag.

41Ang tanan nga nagaagi nagapanguha sang iya mga pagkabutang, ang tanan niya nga mga kaingod nagayaguta sa iya.

42Ginpadaog mo ang iya mga kaaway, ginpasadya mo sila tanan.

43Ginhimo mo nga walay pulos ang iya mga hinganiban, kag ginpalutos mo sia sa inaway.

44Ginkuha mo sa iya ang iya harianon nga setro, kag ginpukan mo ang iya trono sa duta.

45Ginpatigulang mo sia sa wala pa ang iya tion, kag ginpuno mo sia sing kahuloy-an.

46Tubtob san-o pa bala ikaw magapanago, O Ginoo? Tubtob bala sa katubtoban? Tubtob pa bala san-o ang pagdabdab sang imo kaakig subong sang kalayo?

47Dumdoma, O Ginoo, kon daw ano kalip-ot sang akon kabuhi, dumdoma nga gintuga mo ang tanan nga mga tawo nga mamalatyon!

48Sin-o bala ang nagakabuhi nga indi gid mapatay? Ano bala ang paglikaw sang tawo sa lulobngan?

49Ginoo, diin na bala yadtong mga pamatuod sang imo paghigugma? Diin na bala ang mga saad mo kay David?

50Indi pagkalimti kon daw ano ang pagpakahuya sa akon nga imo alagad, kon daw ano ang akon pagbatas sang mga pagpasipala sang mga di-diosnon.

51Ginpasipalahan sang imo mga kaaway ang imo pinili nga hari, O Ginoo! Ginapakahuy-an nila sia bisan diin sia magkadto.

52Dayawon ta ang Ginoo sa walay katapusan! Kabay pa! Kabay pa!

← Chapter 88 Jump to: Chapter 90 →