Joel 2

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Patonog kamo sing budyong sa Sion; patonog sing paandam sa akon balaan nga bukid! Magkurug ang tanan nga pumuluyo sang duta, kay nagaabut ang adlaw sang Ginoo, malapit na ini,

2adlaw sang kadudulman kag kasubo, adlaw sang mga gal-um kag pitipit nga kadudulman! Subong sang pamanagbanag nga nagahumlad sa kabukiran daku nga katawohan kag makusug; wala sing kaangay, ukon may yara pa sa olihi nila bisan sa mga tuig sang madamu nga kaliwatan.

3Ang kalayo nagalamon sa atubangan nila, kag sa olihi nila ang dabdab nagasonog. Ang duta subong sang katamnan sang Eden sa atubangan nila, apang sa likod nila mamingaw nga kamingawan, kag wala sing nakapalagyo sa ila.

4Ang ila dagway subong sang dagway sang mga kabayo, kag subong sang mga manugkabayo amo ini ang pagdalagan nila.

5Kaangay sang dinagubdub sang mga kangga, sa mga putokputokan sang mga bukid nagalumpat sila, kaangay sang kagahud sang dabdab sang kalayo nga nagalamon sang ginalaban, subong sang makusug nga katawohan nga napaagisud sa inaway.

6Sa atubangan niya ang katawohan nagabakho, nagpangluspad ang tanan nga nawung.

7Nagadalagan sila kaangay sang gamhanan nga mga tawo, nagataklas sila sa kuta kaangay sang mga tawo sa inaway. Nagapadolong sila ang tagsatagsa sa iya mga dalanon, wala nila ginabungkaga ang ila mga katay.

8Wala sila nagadis-ugay, ang tagsatagsa nagapadolong sa iya banas; naglatas sila sa mga hinganiban kag wala magbungkag sang ila dalanon.

9Nagasalakay sila sang banwa, nagadalagan sila sa ibabaw sang kuta; nagataklas sila sa mga balay, nagasulud sila paagi sa mga talambuan kaangay sang makawat.

10Ang duta nagatay-og sa atubangan nila, nagakurug ang mga langit. Ang adlaw kag ang bulan nagadulum, kag ang kabitoonan nagauntat ang ila pagsilak.

11Ang Ginoo nagapadaguhub sang iya tingug sa atubangan sang iya hangaway, kay ang iya dologan tama ka daku; kay makusug sia nga nagahikot sang iya polong. Kay ang adlaw sang Ginoo daku kag tama ka makakulugmat; sin-o bala ang makaantus sini?

12“Apang bisan karon,” nagasiling ang Ginoo, “balik kamo sa akon sa bug-os ninyo nga tagiposoon, nga may puasa, may paghibi, kag may paglalaw;

13kag kusnita ang inyo tagiposoon kag indi ang inyo mga panapton.” Magbalik sa Ginoo, nga inyo Dios, kay mainayohon sia kag maloloy-on, makuli sa pagpangakig, kag bugana sa malig-on nga paghigugma, kag nagakalisud sia sang malaut.

14Sin-o bala ang nakahibalo kon indi sia magbalik kag magkalisud, kag magbilin sing pagpakamaayo sa olihi niya, sing halad-nga-kalan-on kag halad-nga-ilimnon sa Ginoo, nga inyo Dios?

15Magpatonog sing budyong sa Sion; magpakabalaan sing puasa; magtawag sing maligdong nga pagtilipon;

16tipona ang katawohan. Pakabalaana ang pagtilipon; tipona ang mga tigulang; tinguba ang kabataan, bisan ang mga nagasoloso. Pagowaa ang nobyo sa iya hulut, kag ang nobya sa iya hulut.

17Patangisa ang mga sacerdote, ang mga manug-alagad sang Ginoo sa ulut sang portico kag halaran kag pasilinga sila, “Paiwaya, O Ginoo, ang imo katawohan, kag indi pag-itugyan ang imo panublion sa kahuluy-an, agud nga ang mga pungsud magdumala sa ila. Ngaa bala magsiling sila sa mga katawohan, ‘Diin bala ang ila Dios?’”

18Niyan ang Ginoo naimon sa iya duta, kag naawa sa iya katawohan.

19Ang Ginoo nagsabat kag nagsiling sa iya katawohan, “Yari karon, magapadala ako sa inyo sing uyas, sing bag-o nga alak, kag lana, kag mabusug kamo sini; kag indi ko na kamo pagpakahuy-an sa tunga sang mga pungsud.

20“Kondi ipahilayo ko sa inyo ang hangaway nga naaminhan, kag sobolon ini sa duta nga bakyas kag mamingaw, ang iya panguna pakadto sa dagat nga nasidlangan, kag ang iya pangolihi pakadto sa dagat nga nakatundan; ang iya kabaho kag ang iya kalub-ok magausbong, bangud nga nakahimo ini sing dalagku nga mga butang.

21“Dili magkahadluk, O duta; magkasadya kag magkalipay, kay ang Ginoo nakahimo sing dalagku nga mga butang!

22Dili magkahadluk, kamo nga kasapatan sang latagon, kay ang mga halalbon sang kamingawan nagapanubo; kay ang kahoy nagapamunga, ang higuera kag ang uvas nagahatag sa ila kusug.

23“Magkasadya niyan, kamo nga mga anak sang Sion, kag magkalipay sa Ginoo, nga inyo Dios; kay nagahatag sia sa inyo sang una nga ulan sing nagakaigo, ginapatupa niya sa inyo ang ulan, ang una nga ulan kag ang olihi nga ulan, sa nahauna nga bulan.

24“Ang mga linasan mapuno sang trigo, ang mga kawa magaawas sing bag-o nga alak kag lana.

25Iuli ko sa inyo ang mga tuig nga ginkaon sang apan, sang atatalo, sang palakukwan, kag sang lukso, ang akon daku nga hangaway, nga ginpadala ko sa inyo.

26“Magakaon kamo sa kabugana kag mabusug, kag magadayaw sang ngalan sang Ginoo nga inyo Dios, nga nagahisayo sing makatilingala sa inyo. Kag ang akon katawohan indi gid mahuy-an.

27Makilala ninyo nga ako sa tunga sang Israel, kag nga Ako, ang Ginoo, amo ang inyo Dios kag wala na gid sing iban. Kag ang akon katawohan indi mahuy-an.

28“Kag mahanabu sa olihi, nga ipasagahay ko ang akon Espiritu sa tanan nga unud; magatagna ang inyo mga anak nga lalaki kag ang inyo mga anak nga babayi, ang inyo mga tigulang magadamgo sing mga damgo, kag ang inyo pamatan-on nga mga lalaki makakita sing mga palanan-awon.

29Bisan sa mga alagad nga lalaki kag sa mga alagad nga babayi man ipasagahay ko ang akon Espiritu sa sadtong mga adlaw.

30“Kag magapakilala ako sing mga katingalahan sa mga langit kag sa duta, dugo kag kalayo kag mga haligi nga aso.

31Ang adlaw magabaylo sa kadudulman, kag ang bulan sa dugo, sa wala pa mag-abut ang daku kag makakulugmat nga adlaw sang Ginoo.

32Kag mahanabu nga ang bisan sin-o nga magtawag sang ngalan sang Ginoo maluwas; kay sa Bukid nga Sion kag sa Jerusalem may yara nga makalikaw, sono sa ginsiling sang Ginoo, kag sa tunga sang mga nabilin ang mga ginatawag sang Ginoo.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →