Ruth 3

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Niyan si Noemi nga iya ugangan nga babayi nagsiling sa iya, “Anak ko, indi bala ako magpangita sa imo sing kapahuwayan, agud nga magmaayo ka?

2Karon si Boaz indi bala aton himata, nga sa iya mga pamatan-on nga babayi nag-upud ka? Yari karon, nagapahangin sia sing sebada sa sini nga gab-i sa linasan.

3Busa paninlo ka kag panghaplas ka, kag magsuklub sang imo panapton kag dulhog ka pakadto sa linasan; apang dili ka magpahilum sa lalaki tubtub nga makatapus sia sa pagkaon kag pag-inum.

4Apang kon sia maghigda, tandaan mo ang duug nga iya higdaan; niyan, magsulud ka kag buksan ang iya mga tiil kag maghigda ka; kag sugiran ka niya sang himoon mo.”

5Kag nagsiling sia sa iya, “Himoon ko ang tanan nga ginasiling mo.”

6Gani nagdulhog sia pa linasan kag naghimo sono sa tanan nga ginsogo sa iya sang iya ugangan.

7Kag sang nakakaon kag nakainum si Boaz, kag ang iya tagiposoon masadya, nagkadto sia sa paghigda sa kilid sang tinumpok sang uyas. Niyan nagpalapit sia sing mahinay, kag ginbuksan ang iya mga tiil, kag naghigda sia.

8Sa tunga ang gab-i ang lalaki nakibot, kag nagliso sia, kag yari karon, isa ka babayi nagahigda sa iya tiilan!

9Nagsiling sia, “Sin-o ka bala?” Kag nagsabat sia, “Ako si Rut, nga imo ulipon; taklapi sang imo bayo ang imo ulipon, kay ikaw malapit nga himata.”

10Kag nagsiling sia, “Pakamaayohon ka sang Ginoo, anak ko; nakapakita ka sing labi pa nga kalolo sa katapusan sang sa kamunoan, sanglit nga wala ka magsonod sa mga pamatan-on nga lalaki, bisan imol ukon manggaranon.

11Kag karon, anak ko, dili ka magkahadluk, himoon ko sa imo ang tanan nga imo ginasiling, kay ang bug-os nga banwa sang akon katawohan nakahibalo nga ikaw babayi nga takus.

12Kag karon matuud nga ako malapit nga himata, apang may himata nga labi pa kalapit sa akon.

13Pabilin sini nga gab-i kag sa pagkaaga, kon tumanon niya sa imo ang bahin sang himata, maayo; tuguti sia sa paghimo sang bahin sang himata; apang kon indi sia buut maghimo sang bahin sang himata sa imo, niyan, himoon ko ang bahin sang himata sa imo, sa nagakabuhi ang Ginoo. Higda ka tubtub sa aga.”

14Gani naghigda sia sa iya tiilan tubtub sa aga, apang nagbangon sia sa indi pa magkilalahay ang isa sa isa; kag si Boaz nagsiling, “Dili mahibaloan nga ang babayi nagkari sa linasan.”

15Kag nagsiling sia, “Dalha ang takurung nga yara sa imo kag uyati ini.” Gani ini iya gin-uyatan, kag nagsukub sia sing anum ka sukub sang sebada, kag ginpatus-on sa iya; niyan nagsulud sia sa banwa.

16Kag sang nag-abut sia sa iya ugangan, sia nagsiling, “Paano ka, anak ko?” Niyan nagsugid sia sa iya sang tanan nga nahimo sang lalaki sa iya,

17nga nagsiling sia, “Ining anum ka sukub sang sebada ginhatag niya sa akon, kay nagsiling sia, ‘Dili ka maglakat nga walay dala sa imo ugangan.’”

18Si Noemi nagsiling, “Pahimonong ka, anak ko, tubtub nga mahibaloan mo ang maabutan sang butang, kay ang lalaki indi magpahuway, tubtub nga matapus niya ang butang sining adlaw.”

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →