Zephaniah 2

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Tilipon kamo sing tingub kag magsinapul, O pungsud nga walay huya,

2sa wala pa matabog kamo, subong sang labhang, sa wala pa mag-abut sa inyo ang mapintas nga kaakig sang Ginoo, sa wala pa mag-abut sa inyo ang adlaw sang kaakig sang Ginoo.

3Pangitaa ninyo ang Ginoo, kamo tanan nga mapainubuson sang duta, nga nagbantay sang iya mga pagsolondan; pangitaa ang pagkamatarung, pangitaa ang pagkamapinaubuson; ayhan malipdan kamo sa adlaw sang kaakig sang Ginoo.

4Kay ang Gasa bayaan, kag ang Ascalon manginmamingaw; ang katawohan sang Asdod tabogon sa kaodtohon. kag ang Ecron gabuton.

5Kailo ang mga pumuluyo sang baybayon, ang pungsud sang mga Ceretnon! Ang polong sang Ginoo batok sa inyo, O Canaan, duta sang mga Filistinhon; kag laglagon ko ikaw agud nga wala na sing pumuluyo.

6Kag ikaw, O baybayon, manginhalalban, mga wayang sang mga manugpahalab kag mga toril sang mga panong.

7Ang baybayon manginpagkabutang sang nabilin sang panimalay sang Juda, diin magapahalab sila, kag sa mga balay sang Ascalon magahigda sila sa kagab-ihon. Kay duawon sila sang Ginoo nga ila Dios kag magapahauli sang ila kabihagan.

8“Nabatian ko ang pagpakahuya sang Moab kag ang mga pagbuyayaw sang mga anak ni Amon, nga ginpakahuya nila sa akon katawohan kag nagpakadaku sang ila kaugalingon batok sa ila dulunan.

9Busa, sa nagakabuhi ako,” nagasiling ang Ginoo sang mga kasoldadosan, ang Dios sang Israel, “Ang Moab manginsubong sang Sodoma, kag ang mga anak ni Amon subong sang Gomorra, duta nga kaugalingon sang katunukan kag mga awang sang asin, kag dayon nga kamingaw. Ang salin sang akon katawohan magaagaw sa ila, kag ang nabilin sang akon pungsud magapanubli sa ila.”

10Ini agumon nila tungud sang ila pagpabugal, bangud nga nagpakahuya kag nagpakadaku sila batok sa katawohan sang Ginoo sang mga kasoldadosan.

11Ang Ginoo manginmakakulugmat sa ila; hoo, pagutuman niya ang tanan nga dios sang duta, kag ang mga tawo magasimba sa iya, ang tagsatagsa sa iya duug, ang tanan nga kapuloan sang mga pungsud.

12Kamo man, O mga Etiopiahanon, patyon kamo sang akon espada.

13Kag untayon niya ang iya kamut batok sa aminhan, kag laglagon ang Asiria; kag himoon nga mamingaw ang Ninive, nga mamala kaangay sang kamingawan.

14Ang kabakahan magaluko sa tunga niya, ang tanan nga kasapatan sang mga pungsud; ang pelicano kag ang porcupino magaholon sa iya mga oloolo; ang ila tingug magaamba sa mga talambuan, ang kamingaw manginsa mga atangan; kay iya ginhublasan ang mga binuhat nga cedro.

15Amo ini ang banwa nga malipayon nga nagpuyo sing patarasak, nga nagsiling sa iya tagiposoon, “Ako lamang kag wala na sing iban luwas sa akon.” Daw ano nga nagmingaw sia, isa ka duug nga lulukhan sang kasapatan! Ang tagsatagsa nga nagalabay sa iya magapanagutsut kag magabalabad sang iya kamut.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →