bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Daniel 10
Daniel 10
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 9
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 11 →
1
Ing taun sing kaping telu pepréntahané Korèsy, ratu ing Pèrsia, ana tembungé sing digelar marang Danièl sing asma Bèlsasar; tembungé kuwi tenan lan ngomongké bab kangèlan sing gedé. Panjenengané ngerti marang tembungé mau lan nggatèkké marang wahyu kuwi.
2
Ing waktu kuwi aku, Danièl nglakoni kasusahan telung minggu:
3
ora mangan panganan sing énak, tutukku ora klebon daging lan anggur lan aku ora nganggo lenga jebat nganti sak suwéné telung minggu mau.
4
Ing dina sing kaping patlikur ing sasi kaping pisan, waktu aku ing pinggir kali gedé, ya kuwi kali Tigris,
5
aku ndangak weruh ana wong lanang nganggo sandangané mori lenan lan sabuké emas sangka Ufas.
6
Dèkné kaya watu-watu lazurit lan praupané kaya padangé klélap; mripaté kaya ontyor murup; tangané lan sikilé meling kaya tembaga lan swarané tembungé kaya gemremengé wong okèh.
7
Mung aku déwé, Danièl, sing weruh wahyu kuwi, wong liyané sing pada bebarengan karo aku, pada ora weruh; mung waé kuwi pada katekan karo rasa wedi banget, terus pada mlayu ndelik;
8
dadiné aku mung kèri ijèn. Waktu aku weruh wahyu sing gedé mau, aku terus kélangan kekuwatanku kabèh; aku dadi putyet banget lan lemes.
9
Aku terus krungu swarané tembungé, terus aku tiba mengkurep ora éling.
10
Nanging terus ènèng tangan sing ndemèk aku, aku ditangèkké, nganti aku krèngkangan karo dengkul lan tanganku.
11
Aku diomongi mengkéné: “Danièl, kowé kuwi wong sing ditrésnani, gatèkna apa sing aku ngomong marang kowé iki, ngadeka, awit aku iki diutus marani kowé.” Bareng aku diomongi mengkono kuwi, aku terus ngadek karo gemeter.
12
Aku terus diomongi mengkéné: “Aja wedi, Danièl, awit wiwit dina kaping pisan enggonmu nduwèni karep kepéngin olèh kaweruh lan enggonmu ngasorké awakmu ing ngarepé Gusti Allahmu, penjalukmu wis ketampa, nanging enggonku teka iki ya awit sangka penjalukmu kuwi.
13
Penggedéné kraton Pèrsia kuwi nglawan marang aku suwéné selikur dina; nanging Mikaèl, sakwijiné penggedéné sing gedé déwé, kuwi teka ngréwangi aku, terus tak tinggal ing kana waktu ijik adu-arep karo para ratuné wong Pèrsia.
14
Aku terus mréné perlu ngekèki weruh marang kowé bab apa sing bakal kelakon kanggo bangsamu mbésuk ing dina pungkasan, awit wahyu iki ya tumuju marang jaman sing bakal kelakon.”
15
Waktu iki diomong marang aku, aku ndingkluk karo ora bisa ngomong.
16
Nanging terus ana sing ndemèk lambéku, sing kétoké kaya manungsa; aku terus mbukak tutukku lan wiwit ngomong marang sing ngadek ing ngarepku kuwi: “Duh bendara, awit sangka wahyu kuwi kula terus krasa lara lan ora kanggonan kekuwatan menèh.
17
Nanging kepriyé kula, abdi kok bisa ngomong rembukan karo bendara kula, nanging kula wis ora nduwé kekuwatan menèh lan wis ora ana ambekané?”
18
Panjenengané sing kétoké kaya manungsa kuwi terus ndemèk aku menèh lan ngekèki kekuwatan marang aku
19
lan ngomong: “Hé! wong sing ditrésnani, aja wedi, tentrem rahayu anaa ing kowé, sing kuwat, sing kuwat!” Sak njeruhné aku diomongi mengkono kuwi, aku krasa dadi kuwat menèh lan ngomong: “Kula njaluk ngomong, duh bendara kula, awit kula wis dikèki kekuwatan.”
20
Terus tembungé mengkéné: “Apa kowé ngerti sebabé enggonku nekani kowé? Sedéla menèh aku arep bali arep perang nglawan penggedéné wong Pèrsia lan sakwisé rampung karo dèwèké kuwi, penggedéné negara Yunani bakal teka.
21
Nanging kowé bakal tak omongi apa sing ketulis ing kitab Kabeneran. Ora ana sing bakal ngréwangi aku karo ati sing kuwat nglawan wong-wong mau, kejaba penggedému Mikaèl.
← Chapter 9
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 11 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12