Daniel 12

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 11 Jump to:

1“Ing waktu kuwi uga Mikaèl, pemimpin gedé kuwi, bakal teka ngamping-ngampingi turunané bangsamu. Bakal ana waktu kangèlan sing gedé, sing durung tau kelakon wiwit anané bangsa-bangsa nganti tekan ing waktu kuwi. Nanging waktu kuwi bangsamu bakal bisa utyul, ya sapa sing jenengé ketulis ing Kitab kuwi.

2Lan wong-wong sing wis pada turu ing lebuné bumi, okèh sing pada tangi, ana sing terus dikèki urip langgeng, ana sing ngrasakaké sing njijiki lan rasa wedi sing langgeng.

3Wong-wong wityaksana bakal pada semlorot kaya padangé langit lan sing wis nuntun wong okèh marang kabeneran bakal kaya lintang-lintangé ing sak lawas-lawasé.

4Nanging kowé, Danièl, kabèh tembungé kuwi simpenen lan Kitab kuwi ségelen nganti tekan ing pungkasané jaman; okèh wong sing bakal mriksa, uga kaweruh bakal saya tambah.”

5Sakwisé mengkono aku, Danièl, weruh ana wong lanang loro liyané ngadek, sing siji ing pinggir kali ing sisih kéné, sijiné ing pinggir kali ing sisih kana.

6Sing siji takon marang sing nganggo sandangané mori lenan, ing sak nduwuré banyuné kali mau: “Apa perkara-perkara sing nggumun-nggumunaké kuwi bakal rampung?”

7Aku terus krungu wong lanang sing nganggo sandangané mori lenan ing sak nduwuré banyuné kali kuwi enggoné sumpah kanggo Panjenengané sing urip langgeng, karo ngangkat tangané sing tengen lan sing kiwa ing langit: “Kuwi suwéné sak mangsa, rong mangsa lan setengah mangsa; lan yèn wis entèk pangwasané juru pengrusaké bangsa sing sutyi kuwi, bab kuwi kabèh bakal rampung!”

8Nanging aku, pantyèn krungu tembungé kuwi, nanging ora ngerti, mulané aku terus takon: “Duh Bendara kula, apa pungkasané kuwi kabèh?”

9Nanging Panjenengané nyauri, tembungé: “Wis ta, Danièl, lungaa awit tembungé iki bakal tetep ora dingertèni lan ségelen nganti pungkasané jaman.

10Akèh wong sing bakal disutyèkké lan diresiki lan diuji, nanging para wong duraka bakal nandangi duraka; wong duraka kuwi ora ana siji-sijia sing bakal mangerti, nanging para wong wityaksana bakal ngerti.

11Wiwit diendeké kurban saben dinané lan jamané déwa-déwané sing njijiki sing ngrusak kuwi ana 1.290 dina.

12Rahayu wong sing tetep ngentèn-entèni tekan 1.335 dina.

13Nanging kowé, tetep nganti tekan ing pungkasané jaman, kowé bakal ngasuh lan tangi nampani pandumanmu mbésuk ing pungkasané jaman.”

← Chapter 11 Jump to: