James 5

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 4 Jump to:

1Mulané saiki, hé para wong sugih, pada nangisa lan sambata awit tekané kasangsaran sing bakal nyerang kowé!

2Kasugihanmu wis bobrok lan sandanganmu wis dipangan rayap.

3Mas lan slakamu dipangan nèyèng lan tèyèngané bakal dadi paseksi kanggo kowé kabèh, lan bakal ngobong dagingmu kayadéné geni. Kowé wis numpuk banda ing dina-dina pungkasan iki.

4Sak temené wis krungu sambat banter, awit upahé buruh sing wis manèni pametuné tegalanmu kok tahan, lan wis dirungokké karo Gusti ing sak kabèhé nggresulané wong-wong sing pada manèni panènmu.

5Kowé wis urip mulya lan lubèr-lubèr ing ndonya, lan kowé wis nyeneng-nyenengké atimu ngarepké dina pembelèhan.

6Kowé wis ngukum wong bener, malah kok patèni lan kuwi ora bisa nglawan kowé.

7Awit kuwi para sedulur, pada sing sabar nganti tekan tekané Gusti! Sak temené wong tani kuwi ngentèn-entèni pametuné buminé sing okèh ajiné lan sabar, nganti tekané udan waktu rontok lan udan waktu semi.

8Kowé uga pada sing sabar, kuwatké atimu, awit tekané Gusti wis tyedak!

9Para sedulur, kowé aja pada nggresah lan pada gentèn nyalah-nyalahké, supaya kowé aja nganti nampani paukuman. Sak temené Rèkter wis ngadek ing ngarep lawang.

10Para sedulur, pada nuladanana kasangsaran lan kesabarané para nabi, sing wis medaraké tembungé atas asmané Gusti.

11Sak temené kita pada nyebut rahayu kanggo wong-wong sing pada sabar lan mantep kuwi; kowé wis pada krungu bab sabar-mantepé Ayub, lan wis pada weruh apa ing pungkasané dityawiské karo Gusti kanggo piyambaké, awit Gusti kuwi maha trésna lan maha welas.

12Nanging sing perlu déwé para sedulurku, kowé aja pada sumpah kanggo swarga utawa kanggo bumi utawa kanggo apa waé liyané. Yèn ya, ngomonga ya, yèn ora, ngomonga ora, supaya kowé ora kena ing paukuman.

13Yèn ana tunggalmu sing ngalami sangsara, ndedongaa! Yèn ana sing seneng atiné, ngidunga!

14Yèn ana tunggalmu sing lara, ngomonga para pinituwané pasamuan, supaya pada ndongakké lan ngusapi nganggo lenga wong mau atas asmané Gusti.

15Pandonga sing metu sangka pertyaya bakal nylametké wong lara, lan Gusti bakal nangèkké wong kuwi; nanging yèn wong mau wis nggawé dosa, dosané kuwi bakal dingapura.

16Awit sangka kuwi kowé pada ngakonana dosamu lan donga-dinonga supaya kowé pada waras. Pandongané wong bener, kuwi gedé kwasané lan ana wohé.

17Elia kuwi manungsa lumrah kaya kita, lan piyambaké wis ndedonga karo temen-temen, supaya aja ana udan, lan ing bumi ya ora ana udan nganti telung taun nem sasi suwéné.

18Piyambaké terus ndedonga menèh lan langit terus ngesokké udan lan bumi terus ngetokké woh.

19Para sedulurku, yèn ana tunggalmu sing nyimpang sangka kabeneran lan ana wong sing njalari mertobaté,

20pada ngertia, sapa sing ndadèkké wong dosa mratobat sangka dalané sing nasar, kuwi bakal nylametaké nyawané wong kuwi sangka pati lan nutupi dosa okèh.

← Chapter 4 Jump to: