bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Judges 3
Judges 3
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 2
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 4 →
1
Iki bangsa-bangsa sing dijarké manggon karo GUSTI perlu dienggo njajal marang Israèl, ya kuwi sakkèhé wong Israèl sing pada ora weruh bab perang ing negara Kanaan.
2
Kuwi mung supaya turunané wong Israèl sing durung tau ngalami perang kaya sing uwis-uwis, pada diblajari perang karo GUSTI.
3
Sing ijik ya kuwi ratu kuta lima ing negara Filistèn lan sakkèhé wong Kanaan, wong Sidon lan wong Hèwi sing pada ngenggoni pegunungan Libanon, wiwit ing gunung Baal-Hèrmon tekan ing dalan sing menyang ing Hamat.
4
Kuwi sing pada ing kono, perlu dienggo karo Panjenengané kanggo njajal marang wong Israèl, apa pada nggatèkké pepakoné GUSTI sing wis dipréntahké marang para leluhuré lantaran Moses.
5
Kaya mengkono dadiné wong Israèl pada manggon tyampur karo bangsa Kanaan, wong Hèt, wong Amori, wong Fèris, wong Hèwi lan wong Yébus.
6
Wong Israèl pada ngepèk anaké wadon dadi bojoné lan anaké wadon pada dipasangké karo anaké lanang wong-wong kuwi, lan pada ngabekti marang para allahé wong-wong kuwi.
7
Wong Israèl pada nglakoni sing ala ing ngarepé GUSTI lan pada lali marang GUSTI, Gusti Allahé lan pada ngabekti marang para Baal lan para Asyèra.
8
Nesuné GUSTI nganti mulat-mulat marang wong Israèl, wong-wong kuwi terus dipasrahké marang Kusan-Risatim, ratu ing Aram-Mésopotamia, lan wong Israèl terus pada dadi batur marang Kusan-Risatim mau wolung taun lawasé.
9
Wong Israèl terus pada sambat marang GUSTI, GUSTI terus ngekèki wong sing nylametaké, ya kuwi Otnièl, anaké Kénas, adiké Kalèb.
10
Kuwi dikwasani karo Rohé GUSTI lan dadi rèkteré wong Israèl. Dèkné maju perang, GUSTI terus masrahké Kusan-Risatim, ratu ing Aram mau ing tangané, nganti Kusan-Risatim kalah.
11
Negara kono terus tentrem, suwéné patang puluh taun. Nanging Otnièl anaké Kénas terus mati.
12
Nanging wong Israèl terus pada nglakoni sing ala menèh ing ngarepé GUSTI; terus Eglon, ratu ing Moab dikèki pangwasa karo GUSTI ngwasani wong Israèl, awit bangsa kuwi pada nglakoni sing ala ing ngarepé GUSTI.
13
Eglon mau bebarengan karo turunané Amon lan turunané Amalèk. Terus ngluruk lan ngalahké wong Israèl. Kuta Wit Kurma dikwasani.
14
Wong Israèl dadiné pada dadi batur marang Eglon, ratu ing Moab, lawasé wolulas taun.
15
Wong Israèl terus pada sambat marang GUSTI; GUSTI terus ngekèki wong sing nylametaké ya kuwi Ehud, anaké Géra, wong Bényamin, wongé kédé. Ehud kuwi sing adaté dadi kongkonané Israèl masrahaké pajek marang Eglon, ratu ing Moab.
16
Ehud terus nggawé pedang sing landepé kiwa-tengen, dawané mèh waé sak hasta, terus disengkelit ing sak ngisoré sandangané ing pupuné tengen.
17
Sakwisé mengkono terus masrahaké pajek marang Eglon, ratu ing Moab. Nanging Eglon mau lemu banget.
18
Bareng Ehud wis rampung enggoné masrahaké pajek mau, para kongkonan terus pada dililani mundur,
19
nanging Ehud déwé mandek ing panggonan watu-watu sing ditatah, ing sak tyedaké Gilgal, terus bali nemoni ratu lan ngomong: “Duh ratu kula nggawa paweling sing penting kanggo ratu.” Ratu terus ngomong: “Menenga ndisik!” Sing ngadep terus pada metu kabèh.
20
Ehud terus nemoni mlebu; waktu kuwi ratu nalika dèwèkan ing kamar nduwur ing omahé kanggo ngisis sing kanggo dèkné déwé. Ehud terus ngomong: “Kula bakal ngabaraké préntahé Gusti Allah marang sampéyan.” Ratu Eglon terus ngadek sangka jagongané.
21
Ehud terus nggrayahké tangané kiwa njupuk pedangé sangka pupuné tengen, disuduké ing wetengé Eglon,
22
nganti pedangé mlebu ing pulungé atiné. Gajihé nutupi pedangé, awit pedangé ora didudut sangka wetengé. Ehud terus metu liwat ing lawangé mburi.
23
Karo mengkono Ehud terus teka ing pendapa; bareng wis metu lawangé kamar nduwur ditutup lan dikantying.
24
Ijik waé Ehud metu, abdiné ratu terus pada teka arep weruh, nanging lawangé kamar nduwur ketemu kantyingan, dadi pada ngira: “Mesti ratu ijik ngiséng ing omah kanggo ngisis.”
25
Terus pada ngentèni, nganti judek pikiré, nanging ratu ora mbukak lawangé kamar nduwur, mulané pada njupuk kuntyi, lawangé dibukak, ratu ketemu wis mati, ngglétak ing jogané.
26
Sak suwéné wong mau pada ngentèn-entèni mau, Ehud wis utyul, wis liwat ing panggonan watu-watu sing ditatah mau lan terus bablas menyang ing Seira.
27
Bareng teka ing kono, terus ngunèkké trompèt ing pegunungan Efraim, lan wong Israèl pada mèlu ngluruk, medun sangka pegunungan lan dèkné déwé ing ngarep.
28
Tembungé Ehud marang wong-wong mau: “Pada mèlua aku, awit GUSTI wis ngekèkké mungsuhmu, wong Moab kuwi ing tanganmu.” Wong-wong mau terus pada mèlu ngluruk lan pada bisa ngrebut sabrangané laut Yordan, sing menyang ing negara Moab, lan terus nyegat aja ana wong sing nyabrang.
29
Ing waktu semono wong Moab sing pada dipatèni wong 10.000, kabèh pada wong gagah rosa-rosa lan tyepet, ora ana sing bisa utyul siji-sijia.
30
Kaya mengkono bangsa Moab ing dina kuwi enggoné pada dikalahké karo Israèl, nganti negarané terus tentrem suwéné wolung puluh taun.
31
Sakwisé Ehud, Samgar anaké Anat sing ngadek, terus matèni wong-wong Filistèn, tyatyahé 600 nganggo teken kanggo ngengon sapi. Mengkono enggoné Samgar uga ngluwari wong Israèl.
← Chapter 2
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 4 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21