Judges 6

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1Nanging wong Israèl pada nglakoni sing ala menèh ing ngarepé GUSTI, mulané dipasrahké karo GUSTI marang ing tangané wong Midian suwéné pitung taun.

2Lan sak suwéné kuwi wong Midian ngwasani wong Israèl. Awit sangka wediné marang wong Midian, wong Israèl pada nggawé panggonané kanggo ndelik ing pegunungan, ya kuwi guwa-guwa lan bèntèng-bèntèng watu.

3Saben wong Israèl rampung enggoné nandur, wong Midian, wong Amalèk lan wong negara wétan pada teka ngluruk.

4Pada ngedekké tarup ing negara kono lan pada ngrusak pametuné lemahé, nganti tekan ing sak tyedaké Gaza, lan pada ora ngèrèkké pangan ing Israèl, wedus gèmbèl, sapi lan kimar ya ora.

5Awit ngluruké kuwi karo pada nggawa kéwan-kéwané lan tarupé, tekané kaya walang tyatyahé, wong-wongé kabèh untané nganti pada ora kena diitung. Tekané ing negara kono pantyèn arep ngrusak,

6dadiné Israèl banget ngalami mlarat, awit sangka penggawéané wong Midian mau. Wong Israèl terus pada sambat marang GUSTI.

7Bareng wong Israèl pada sambat marang GUSTI, awit sangka wong Midian mau,

8GUSTI terus ngutus sakwijiné nabi nemoni wong Israèl, lan kuwi pada dipréntahké: “Tembungé GUSTI Gusti Allahé Israèl mengkéné: Aku wis ngetokké kowé sangka negara Egipte, pada Tak tuntun metu sangka negara penggawéan peksa,

9Tak luwari sangka tangané wong Egipte lan sangka tangané kabèh wong sing pada nindes kowé, wong-wong kuwi wis pada Tak tundungi sangka ngarepmu lan negarané Tak wènèhké marang kowé.

10Uga kowé pada Tak omongi mengkéné: Aku iki GUSTI, Gusti Allahmu, kowé aja ngabekti marang para allahé wong Amori, sing kok enggoni negarané iki. Nanging kowé pada ora nggatèkké marang tembung-Ku.”

11Mulékaté GUSTI terus teka njagong ing sak ngisoré wit gedé ing Ofra, duwèké Yoas anaké Abièser, nanging anaké lanang sing jenengé Gidéon ijik nutu gandum ing pameresan anggur, supaya aja konangan wong Midian.

12Terus Mulékaté GUSTI ngétok marang dèkné lan ngetokké tembung: “Hé suradadu sing gagah lan rosa, GUSTI nunggal karo kowé.”

13Semauré Gidéon: “Oh Gusti, yèn tenan GUSTI nunggal karo kita, kenèng apa kita nganti pada ngalami sing kaya mengkéné iki kabèh? Endi ta kabèh mujijat sing dityeritakké para mbah kita marang kita, waktu tyerita: Apa duduk GUSTI sing wis ngetokké kita sangka negara Egipte? Nanging saiki GUSTI wis négakké kita, pada dipasrahké marang ing tangané wong Midian.”

14GUSTI terus ménguh weruh Gidéon lan ngomong: “Kowé lungaa karo kekuwatanmu iki lan ngluwari wong Israèl sangka pangwasané wong Midian. Aku sing ngutus kowé?”

15Nanging semauré Gidéon marang GUSTI: “Oh Gusti, karo apa enggèn kula bakal ngluwari wong Israèl? Turunané kula kuwi klebu sing tyilik déwé sangka tunggalé taler Manasé, lan kula kuwi seduluré sing enom déwé.”

16Préntahé GUSTI marang Gidéon: “Nanging Aku iki bakal nunggal karo kowé, mulané kowé bakal nggepuk ngalahké wong Midian, nganti tyutes.”

17Semauré Gidéon marang GUSTI: “Yèn kula wis olèh katrésnan kawelasan ing ngarepé Panjenengan, Panjenengan muga gelem ngekèki tanda, yèn Panjenengan déwé sing mréntah kula.

18Panjenengan aja nganti lunga sangka kéné sak durungé kula mbalik nggawa pisungsung kula sangka omah lan kula pasrahaké ing ngarepé Panjenengan.” Tembungé GUSTI: “Ya, Aku bakal ngentèni nganti ing sak mbalikmu.”

19Gidéon terus mlebu ing omahé lan ngolah daging tyempé siji, lan njupuk glepung sak tyeting kanggo nggawé roti tanpa ragi; dagingé tyempé diwadahi ing tampah lan duduhé diwadahi ing mangkok digawa metu ngadep marang Panjenengané ing sak ngisoré wit gedé mau, diladèké ing ngarepé.

20Mulékaté Gusti Allah terus ngomong marang Gidéon: “Dagingé tyempé lan rotiné sing tanpa ragi kuwi sèlèhna ing watu kéné, lan duduhé esokna!” Kuwi ya terus ditindakké.

21Mulékaté GUSTI terus ngatungké teken ing tangané, putyuké didemokké ing iwak lan roti mau, terus ana geni murup sangka watu kuwi terus mangan daging lan roti mau nganti entèk. Sakwisé mengkono Mulékaté GUSTI ngilang sangka pandelengé.

22Ing kono Gidéon ngerti, yèn kuwi mau Mulékaté GUSTI, lan terus ngomong: “Oh, tyilaka kula, duh GUSTI, awit kula kok nganti weruh adep-adepan karo Mulékaté GUSTI.”

23Nanging tembungé GUSTI marang Gidéon: “Tentrem rahayu anaa ing kowé. Aja wedi, kowé ora bakal mati.”

24Gidéon terus nggawé mesbèh ing kono pasrah marang GUSTI lan kuwi diwènèhi jenengé: GUSTI kuwi keslametan. Mesbèh kuwi ijik nganti sepréné ing Ofra, kutané wong Abièser.

25Ing mbengi kuwi uga GUSTI ngongkon marang Gidéon: “Kowé njupuka sapi lanang nom siji duwèké bapakmu, ya kuwi sapiné lanang sing nomer loro sing umur pitung taun, terus mesbèhé bapakmu sing kanggo Baal kuwi bubrahen, lan sangka brahala ing sandingé kuwi rubuhna!

26Sakwisé mengkono kowé terus ngedekna mesbèh kanggo GUSTI, Gusti Allahmu, ing nduwur pager watu iki, tatanen sing apik, terus sapi lanang sing nomer loro kuwi mau gawanen lan pasrahna kanggo kurban obongan nganggo kayu tyagaké brahala sing bakal kok rubuhké kuwi.”

27Gidéon terus nggawa baturé sepuluh lan nindakké apa sing wis dipréntahké GUSTI mau. Nanging awit ora wani nglakoni ing wayah awan, awit wedi karo brayaté lan wong-wong ing kuta kono, mulané enggoné nindakké ing wayah mbengi.

28Bareng wong kuta kono ésuk mruput pada tangi, mesbèhé Baal kétok wis dibubrah uga tyagaké brahala ing sandingé wis dirubuhké, lan sapiné lanang sing nomer loro wis dipasrahké ing mesbèh sing tas waé didekké.

29Wong-wong terus pada rerasanan: “Sapa ta sing nandangi mengkono kuwi?” Bareng dipréksa lan ditakok-takokké, terus ana sing omong: “Gidéon anaké Yoas, kuwi sing nandangi mengkono!”

30Wong kuta kono terus pada ngomong marang Yoas: “Anakmu gawanen metu arep tak patèni, awit wis mbubrah mesbèhé Baal lan ngembrukké tyagaké brahala ing sandingé.”

31Nanging Yoas nyauri marang sakkèhé wong sing pada ngrubung kuwi: “Apa kowé pada perang mbélani Baal? Utawa apa kowé arep mèlu dèwèké? Sapa sing mbélani Baal kuwi bakal dipatèni sak durungé ésuk. Yèn Baal kuwi allah, ya bèn mbélani dèwèké déwé, awit mesbèhé dirubuhké.”

32Mulané ing dina kuwi Gidéon diparapi Yérubaal, awit semauré wong: “Bèn Baal perang karo dèwèké, awit mesbèhé dirubuhké.”

33Sakkèhé wong Midian lan wong Amalèk uga wong sisih wétan wis pada nglumpuk, kabèh wis pada nyabrang lan ngedekké tarup ing panggonan Yisreèl.

34Ing waktu semono Gidéon dikwasani Rohé GUSTI; terus Gidéon ngunèkké trompèt, wong turunané Abièser pada diklumpukké pada dikongkon ngetutké mburiné mlakuné.

35Uga terus nyebar kongkonan menyang ing panggonané taleré Manasé kabèh, wong pada diklumpukké lan dikongkon ngetutké mburiné. Uga terus nyebar kongkonan menyang taleré Asyèra, Sébulon lan Naftali, lan wong-wong kuwi ya pada ngumpul dadi siji karo wong-wong mau.

36Gidéon terus ngomong marang Gusti Allah: “Yèn Panjenengan bakal ngluwari wong Israèl lantaran tangan kula, kaya sing wis Panjenengan tembungké,

37muga kula dililani nyèlèhké guntingan wulu wedus ing penggilingan gandum; yèn mung wuluné waé sing kebunan, lan lemah ing kono garing kabèh, ing kono kula ngerti, yèn Panjenengan gelem ngluwari wong Israèl lantaran tangan kula kaya sing wis Panjenengan tembungké.”

38Lan kuwi ya kelakon kaya mengkono, awit ing dina ésuké bareng Gidéon tangi ing wayah ésuké lan guntingan wulu mau diperes, enggoné meres ebun ing guntingan mau, olèh banyu sak mangkok kebak.

39Gidéon terus ngomong marang Gusti Allah: “Muga aja nganti mulat-mulat nesu Panjenengan marang kula, yèn kula ijik ngomong sepisan malih, mung sepisan kuwi waé: Kula muga dililani nganakké nyoba karo guntingan wulu kuwi, mung sepisan kuwi malih: saiki muga mung guntingan wulu waé sing garing, nanging ing lemah kabèh ana ebuné.”

40Nanging Gusti Allah ya nindakké sing kaya mengkono ing wayah mbengi kuwi, awit mung guntingan wulu tok sing garing, nanging lemahé kabèh pada kebunan.

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →