Malachi 3

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Nanging GUSTI, sing ngwasani langit, ngetokké tembung: “Aku ngongkon kongkonan-Ku, supaya mbukak dalan ing ngarep-Ku! Lan karo dadakan Gusti sing kok golèki kuwi bakal teka ing griya sutyiné Gusti! Mulékaté perjanjiané sing kok karepaké kuwi teka. Delengen, Gusti mesti bakal teka!”

2Sapa sing bisa kuwat tahan ing dina tekané lan sapa sing bisa tetep ngadek yèn Panjenengané ngétok? Awit Panjenengané kuwi kaya geni kanggo ngobong wesi-wesi lan kaya sabun kanggo mutihké.

3Bakal njagong kaya wong ngobong lan murnèkké slaka; turunané Lévi pada diresiki lan dimurnèkké kaya emas lan slaka, supaya pada dadi wong sing masrahaké kurban sing bener marang GUSTI.

4Sak nalika kurban-kurbané Yéhuda lan Yérusalèm bakal ndadèkké senengé atiné GUSTI, kaya ing waktu jaman mbiyèn lan kaya ing taun-taun sing wis kepungkur.

5Gusti sing ngwasani langit ngetokké tembung: “Aku bakal nyedekki kowé nggawa pengadilan, lan perlu dadi seksi marang para tukang nyantèt lan tukang nglonté, lan marang wong sing tukang sumpah palsu, lan sing ngelongi gajiané para pegawéné, lan sing nindes para randa lan botyah lola, uga sing ngusir wong mantya, awit ora ana wong sing ngajèni Aku.”

6Awit Aku iki GUSTI sing ora malih, mulané kowé, turunané Yakub, kowé ora entèk.

7Wiwit jamané para leluhurmu kowé wis pada nyimpang sangka pernatan-Ku lan kuwi ora kok tetepi. Pada balia marang Aku, dadi Aku ya bakal nyauri kowé, mengkono préntahé GUSTI sing ngwasani langit, nanging kowé pada ngomong: ‘Enggèn kula pada mbalik kepriyé tyarané?’

8Apa manungsa olèh nyolongi duwèké Gusti Allah? Nanging kowé kok nyolongi duwèk-Ku, lan senajan mengkono kowé ngomong: ‘Kepriyé tyarané enggèn kula nyolongi duwèké Panjenengan?’ Karo prasepuluhan lan pisungsung spésial.

9Kowé dibendu, dibendu sepisan menèh, nanging kowé, ya kowé sak bangsa kabèh, ijik nyolongi duwèk-Ku.

10Kowé pada nggawaa pisungsung prasepuluhan kabèh menyang gedong penyimpenan, supaya ing griya sutyi-Ku anaa pangan, mengkono tembungé GUSTI sing ngwasani langit, lan terus Aku jajalen, apa kowé ora Tak bukaké tyendéla-tyendélané langit, lan ngesokké berkah marang kowé nganti lubèr.

11Lan walang sing mangan sembarang bakal Tak gusah, supaya aja nganti ngentèkké pametuné lemahmu, lan wohé wit anggur ing kebonmu ora bakal gogrok,

12lan sakkèhé bangsa terus bakal pada ngarani rahayu marang kowé, awit kowé bakal dadi negara kesenengan. Mengkono tembungé GUSTI sing ngwasani langit.

13GUSTI ngetokké tembung mengkéné: “Omonganmu lan tembung-tembungmu kanggo Aku, kuwi kurang ajar. Nanging kowé takon: ‘Kapan kula pada ngomong mengkono marang Panjenengan?’

14Omonganmu mengkéné: ‘Ngabekti marang Gusti Allah kuwi ora ana gunané. Upahé apa ta enggonku netepi pepakoné, lan mlaku karo nganggo salin kasusahan ing ngarepé GUSTI sing ngwasani langit?

15Mulané kita ngarani wong sembrana rahayu lan sing nglakoni ala kuwi kok arani beja, lan senajan njajal marang Gusti Allah, ya pada ora diapak-apakké.”

16Terus para wong sing ngajèni marang GUSTI pada rerasan, lan GUSTI weruh lan ngrungokké. Lan ing ngarsa-Né uga ketulis ing kitab pengéling-éling, jenengé wong sing pada ngabekti marang GUSTI lan sing ngajèni asma-Né.

17Tembungé GUSTI sing ngwasani langit: “Wong sing kaya mengkono kuwi bakal pada dadi duwèk-Ku déwé sing Tak trésnani ing dina sing wis Tak tyawiské, lan bakal pada Tak éman kaya wong sing ngéman marang anaké sing mbangun-turut.

18Kowé terus bakal pada weruh menèh bédané wong sing bener karo wong ala, lan bédané wong sing ngabekti karo sing ora ngabekti marang Gusti Allah.”

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →