Romans 2

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Mulané, hé manungsa, sapa waé sing ngadili wong liyané, kowé déwé ora nduwé dasar kanggo mbélani awakmu déwé awit karo kowé ngadili wong, kowé ngadili awakmu déwé, awit kowé sing ngadili wong kuwi, kelakuanmu déwé ya mengkono.

2Kita pada mengertèni yèn paukumané Gusti Allah kuwi mlakuné karo adil ing atasé sapa waé sing nglakoni mengkono.

3Nanging kowé, hé manungsa sing ngadili wong sing nandangi mengkono mau, nanging kowé déwé uga nglakoni, apa kowé ngira, yèn kowé bakal utyul sangka paukumané Gusti Allah?

4Apa kowé arep ngrèmèhké lubèré kawelasan lan kesabarané Gusti Allah? Apa kowé ora mengertèni yèn kawelasané Gusti Allah kuwi nuntun kowé marang mratobat?

5Nanging sangka wangkoté atimu sing ora gelem mratobat kuwi, dadiné kowé numpuk bebendu kanggo awakmu déwé, nganti tekan ing dinané ditibakké bebendu lan paukumané Gusti Allah sing adil,

6Panjenengané bakal mbales marang saben wong miturut penggawéané,

7ya kuwi urip langgeng kanggo wong sing sregep nglakoni penggawé betyik, tansah nggolèki kamulyan lan kaluhuran lan perkara sing ora bisa entèk,

8nanging wong sing nguber kepentingané déwé, ora mbangun turut marang apa sing bener, rumaket karo duraka, kuwi bakal pada nampani nesu-Né lan bebendu-Né.

9Kasusahan lan kasangsarané bakal nekani marang saben wong sing nindakké sing ala, wiwitan wong Ju, semono uga wong Yunani,

10nanging kamulyan, kaluhuran lan katentreman bakal dikèkké marang wong kabèh sing nindakké kabetyikan, wiwitan wong Ju, mengkono uga wong Yunani.

11Awit Gusti Allah ora pilih-sih.

12Awit sak kabèhé wong sing nggawé dosa tanpa angger-anggeré Torèt kuwi bakal pada entèk ya tanpa angger-anggeré Torèt; lan sak kabèhé wong sing nggawé dosa ing sak njeruhné angger-anggeré Torèt, kuwi bakal pada diadili perkarané karo angger-anggeré Torèt.

13Awit wong sing bener ing ngarepé Gusti Allah kuwi duduk sing ngrungokké angger-anggeré Torèt, nanging sing netepi angger-anggeré Torèt.

14Yèn bangsa-bangsa kapir sing ora pada nduwèni angger-anggeré Torèt awit sangka batiné nglakoni apa sing ketulis ing angger-anggeré Torèt, ya wong-wong kuwi mau sing dadi angger-anggeré Torèt kanggo awaké déwé, senajan ora pada nduwèni angger-anggeré Torèt.

15Mengkono kuwi, wong-wong mau pada mbuktèkké, yèn pepakoné angger-angger wis ketulis ing atiné lan swarané atiné mèlu nyeksèni lan angen-angené pada gentèn nyalahké utawa gentèn mbenerké.

16Bab kuwi bakal ketara ing dina yèn Gusti Allah lantaran Kristus Yésus ngadili manungsa, tyotyok karo Injil sing tak wartakké.

17Nanging yèn kowé kuwi nyebut awakmu déwé wong Ju, lan ngendelké marang angger-anggeré Torèt, uga nggedèkké Gusti Allah,

18lan mengertèni sing dadi karepé awit diwulangi karo angger-anggeré Torèt, bisa mbédakké endi sing betyik lan endi sing ala,

19yèn kowé yakin kowé kuwi dadi pinuntuné wong lamur, lan pepadangé wong ing pepeteng,

20panggulawentahé wong bodo, guruné wong sing durung déwasa; awit ing angger-anggeré Torèt kuwi, kowé kanggonan wujudé kaweruh lan kabeneran.

21Terus kepriyé kanggo kowé, sing mulangi wong liyané, apa kowé ora mulangi awakmu déwé? Kowé sing mulangi: “Aja nyolong,” kenèng apa kowé déwé kok nyolong?

22Kowé sing omong: Aja mlaku bédang, kenèng apa kowé déwé kok mlaku bédang? Kowé sing geting marang brahala, kenèng apa kowé déwé kok malah ngrampasi omah brahala?

23Kowé sing nggedèkké angger-anggeré Torèt, kenèng apa kowé kok malah ora ngajèni Gusti Allah karo nerak angger-anggeré Torèt kuwi?

24Kaya sing ketulis, tembungé: “Ya awit sangka kowé, jenengé Gusti Allah dadi tyatyatan ing antarané bangsa-bangsa liya.”

25Sunat kuwi pantyèn ana paédahé, yèn kowé temen-temen netepi angger-anggeré Torèt, nanging yèn kowé nerak angger-anggeré Torèt, sunatmu kuwi ora ana gunané menèh.

26Dadi yèn wong sing ora sunat netepi angger-anggeré Torèt, apa kuwi ora bakal dianggep pada karo wong sing wis sunat?

27Yèn mengkono, wong sing ora sunat nanging netepi angger-anggeré Torèt, kuwi bakal ngadili kowé sing nduwèni angger-angger sing ketulis lan sunat, nanging nerak angger-anggeré Torèt.

28Awit sing diarani Ju kuwi duduk tata lairé, lan sing diarani sunat sing sejati kuwi uga duduk sunat ing tata lairé.

29Nanging sing diarani wong Ju sejati kuwi ya kuwi sing ora kétok Juné, lan sunat sing sejati kuwi sunat ati ya kuwi pernatan kasukman, duduk sing kétok njaba. Lan kuwi olèh pamuji sangka Gusti Allah, duduk sangka manungsa.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →