Romans 6

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1Yèn mengkono, apa sing bakal kita omongaké? Apa kita dililani pada mblarah ing sak njeruhné dosa, supaya tambah-tambah gedéné kawelasan-Né?

2Babar pisan ora! Kita apa ora wis mati kanggo dosa, kepriyé enggon kita ijik pada bisa urip ing sak njeruhné dosa mau?

3Apa kowé pada ora mangertèni, yèn kita sing wis pada dibaptis ing Kristus Yésus, kuwi wis pada dibaptis ing pati-Né?

4Dadi, kita wis pada mèlu dikubur karo Panjenengané, karo baptisan pati mau, supaya pada kayadéné Kristus wis tangi menèh sangka antarané wong mati karo kamulyané Bapak, mengkono uga kita bakal urip ing sak njeruhné urip sing anyar.

5Awit yèn kita wis pada nunggal karo apa sing pada ing pati-Né, kita ya bakal pada nunggal karo apa sing pada ing tangi-Né.

6Awit kita pada mangertèni yèn kamanungsan kita sing lawas kuwi wis mèlu dipentèng, supaya dosa entèk kwasané, lan kita pada ora ngabdi marang dosa menèh.

7Awit, sapa sing wis mati, kuwi wis luwar sangka dosa.

8Dadi yèn kita wis pada mèlu mati karo Kristus kita pada ngandel yèn ya bakal pada urip karo Panjenengané.

9Awit kita pada mangertèni, yèn Kristus sakwisé tangi menèh sangka antarané wong mati, ora ninggal menèh: Pati wis ora ngwasani Panjenengané menèh.

10Awit patiné kuwi, mati kanggo dosa, mung sepisan kanggo selawasé; lan uripé kuwi urip ngladèni marang Gusti Allah.

11Semono uga enggonmu nyawang ya mengkono: Kowé wis pada mati kanggo dosa, nanging kowé pada urip ngladèni marang Gusti Allah ing Kristus Yésus.

12Mulané dosa aja nganti ngwasani awakmu menèh, supaya kowé aja nganti nuruti kepénginané.

13Lan kowé aja masrahké pérangané awakmu marang dosa kanggo gamané sing duraka, nanging awakmu pasrahna marang Gusti Allah, kaya wong sing mauné mati, nanging saiki urip. Lan pérangané awakmu kuwi pasrahna marang Gusti Allah, kanggo gaman nindakké apa sing bener.

14Awit dosa ora bakal ngwasani kowé menèh, awit kowé pada ora dikwasani karo angger-anggeré Torèt, nanging dikwasani karo kawelasan-Né.

15Dadiné kepriyé? Apa kita terus arep nglakoni dosa awit ora dikwasani karo angger-anggeré Torèt, nanging dikwasani karo kawelasan-Né? Babar pisan ora!

16Apa kowé pada ora mangertèni, yèn kowé masrahké awakmu marang sakwijiné wong dadi abdi sing manut, kuwi tegesé kowé dadi abdiné wong sing kudu kok turuti, embuh ing bab dosa sing nggèrèt kowé marang pati, embuh manutmu sing nuntun kowé marang sing bener?

17Nanging maturkesuwun marang Gusti Allah! Mauné kowé kuwi dadi baturé dosa, nanging saiki karo sak kabèhé atimu kowé wis pada manut marang piwulang sing diteruské marang kowé.

18Kowé wis pada diluwari sangka dosa lan dadi abdiné sing bener.

19Bab iki tak omongké tyara manungsa, awit kamanungsanmu sing ringkih. Awit kayadéné kowé wis masrahké pérangané awakmu dadi baturé rereget lan duraka tumuju marang sing duraka, mengkono uga kowé saiki kudu masrahké pérangané awakmu dadi abdiné kabeneran sing tumuju marang kasutyian.

20Awit nalika kowé pada dadi baturé dosa, kowé pada ora dikwasani karo kabeneran.

21Lan apa wohé sangka kuwi mau kabèh sing njalari saiki kowé rumangsa isin? Pungkasané kuwi kabèh, ya kuwi pati.

22Nanging saiki bareng kowé wis pada diowalaké sangka dosa lan bareng kowé wis pada dadi abdiné Gusti Allah, kowé pada ngunduh woh sing nuntun kowé marang kasutyian lan pungkasané kuwi urip langgeng.

23Awit upahé dosa kuwi pati, nanging kawelasané Gusti Allah kuwi urip langgeng ing Kristus Yésus, Gusti kita.

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →