Titus 1

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

Jump to: Chapter 2 →

1Sangka Paulus, abdiné Gusti Allah lan rasulé Yésus Kristus, kanggo ngrumati pertyayané para pilihané Gusti Allah lan kaweruh ing bab kabeneran, kaya sing kebukak ing pangabekti kita.

2Lan didasari pengarep-arep marang urip langgeng sing sak durungé wiwitané jaman wis dijanjèkké karo Gusti Allah sing ora goroh.

3Ing wantyiné sing dikarepké, Panjenengané wis nggelar tembungé ing kabaré Injil, sing wis dipertyayakké marang aku tyotyok karo préntahé Gusti Allah, Juruslamet kita.

4Marang Titus, anakku tenan ing pertyaya: Kawelasan lan katentreman sangka Gusti Allah Bapak lan Kristus Yésus, Juruslamet kita, anaa ing kowé.

5Kowé tak tinggal ing Kréta, supaya nata apa sing ijik perlu ditata lan supaya ngangkat pinituwa-pinituwa ing saben kuta, kaya sing wis tak welingaké marang kowé.

6Ya kuwi para wong sing tanpa tyiri, sing bojoné siji, sing anak-anaké pada pertyaya lan ora didakwa awit uripé sembranan lan ora ketata.

7Awit pamongé pasamuan kuwi dadi juru-pernatané griyané Gusti Allah, mulané kudu tanpa tyiri, ora gemunggung, ora gampang nesu, ora seneng mendem-mendeman, ora brangasan, ora srakah,

8nanging seneng ngekèki pondokan, seneng marang sing betyik, wityaksana, adil, sutyi, bisa ngwasani uripé déwé

9lan ngantepi tembung sing bener, sing tyotyok karo piwulang sing bener, supaya bisa wulangi wong karo piwulang kuwi lan bisa nyadarké wong sing pada nglawan.

10Awit wis okèh wong sing uripé pada ora ketata, luwih menèh sangka wong sing mbiyèn netepi agama Ju; kuwi pada nasarké wong nganggo tembung-tembung omong kosong.

11Wong-wong sing kaya mengkono kuwi kudu dibingkem, awit kuwi nggawé késruhé brayat okèh karo piwulangé sing ora apik, supaya pada olèh untungé sing ngisin-isinké.

12Ana tunggalé wong-wong kuwi, ya kuwi nabiné déwé, kuwi tau ngomong ngéné: “Dasar wong Kréta kuwi tukang goroh, kéwan galak lan wong murka sing kesèt.”

13Paseksi mengkono kuwi bener. Awit sangka kuwi welèhna sing tenan, supaya pertyayané dadi waras,

14lan aja menèh-menèh nggatèkké marang dongèng-dongèngané wong Ju lan angger-anggeré manungsa sing nyingkur kabeneran.

15Kanggo wong sing sutyi, samubarang kabèh kuwi resik, nanging kanggo wong sing reget lan sing ora pertyaya, ora ana barang siji waé sing resik, awit pikirané lan pikirané ati reget.

16Wong-wong kuwi ngakuné pada kenal marang Gusti Allah, nanging karo tindak-tanduké, pada nyélaki Panjenengané. Pada ngregeti lan ora gelem manut lan ora bisa nindakké samubarang sing betyik.

Jump to: Chapter 2 →