Titus 3

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 2 Jump to:

1Wong-wong pada élingna, supaya pada manut marang pemrintah lan para sing nggawa pangwasa, mbangun-turuta lan pada gelem tandang marang kabèh penggawé betyik.

2Aja pada ora ngajèni, aja pada tukaran, nanging pada sing rukun lan sing alus marang kabèh wong.

3Awit mauné urip kita ya bodo, wangkot, nasar, dikwasani karo kekarepan èlèk werna-werna lan kesenengané kadonyan, urip ing sak njeruhné sing ala lan nduwé niat èlèk, rusuh, sengit-sengitan.

4Nanging bareng kabetyikané Gusti Allah, Juruslamet kita, wis kebukak lan katrésnan-Né marang manungsa,

5ing wantyiné kuwi Panjenengané nylametké kita, ora awit sangka penggawé betyik sing wis kita lakoni, nanging awit sangka kabetyikan-Né. Sangka didusi lair anyar menèh lan dianyarké karo Roh Sutyi.

6Gusti Allah wis ngesokké Roh Sutyi nganti lubèr marang kita lantaran Yésus Kristus, Juruslamet kita,

7supaya kita, sing wis dibeneraké karo kawelasan-Né, pada pantes nampa warisan urip langgeng, tyotyok karo pengarep-arep kita.

8Iki tembung sing bener lan karepku supaya kowé karo yakin luwih ngantepké, supaya wong-wong sing wis pada pertyaya marang Gusti Allah, pada ngupaya karo temen-temen nglakoni penggawé betyik. Kuwi sing apik lan migunani kanggo manungsa.

9Nanging singkirana bantahan sing ora ana tegesé, perkara keturunan-keturunan, uga padudon lan tukaran bab angger-anggeré Torèt, awit kabèh kuwi ora ana gunané lan tanpa guna.

10Wong sing njalari tyongkrèh, yèn wis kok pituturi pisan, pindo, kuwi adohana.

11Kowé mengertèni, yèn wong sing kaya mengkono kuwi nyasar tenan lan ngukum dèkné déwé karo dosané.

12Sakwisé aku kongkonan Artèmas utawa Tikikus mréné nemoni kowé, ngupayaa bisané kowé nemoni aku ing Nikapolis, awit wis tak niyati arep manggon ing kono sak suwéné waktu bediding iki.

13Sénas juru Torèt lan Apolos, pada tulungana sak tyukupé, supaya mlakuné aja nganti kekurangan siji apa waé.

14Lan wong-wong kita wis bèn ta pada sinau nglakoni penggawéan sing migunani, supaya bisa nyukupi kebutuhané urip sing bakuh, supaya uripé aja nganti tanpa guna.

15Wong kabèh sing bebarengan karo aku pada kirim slamet. Salamku marang wong-wong sing pada trésna marang kita sak njeruhné pertyaya. Kawelasan supaya nunggal ing kowé kabèh!

← Chapter 2 Jump to: