Zephaniah 2

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Hé, bangsa sing ora nduwé isin, pada mempenga lan nglumpuka,

2sak durungé putusan-Ku, ya kuwi dina sing kaya kulit gabah kabur-kanginan kanggo kowé; sak durungé katekan karo panas bebenduné GUSTI, sak durungé katekan karo dinané bebenduné GUSTI.

3Hé, sak kabèhé wong negara sing andap asor, sing netepi angger-anggeré GUSTI, pada nggolèkana Panjenengané, nggolèkana keadilan, ngupayaa andap asor, menawa kowé bakal pada diayomi ing dinané nesuné GUSTI.

4Nanging Gaza bakal ditinggal karo wong, lan Askélon dadi sepi; ing wayah tengahé awan para sing manggon ing Asdod bakal ditundung lan Ekron bakal dijebol.

5Tyilaka kowé para wong sing manggon ing Bawah pinggirané segara, kowé bangsa Krèti! Tembungé GUSTI marang kowé mengkéné: Hé Kanaan, negarané wong Filistèn! Aku bakal ngrusak kowé, nganti wong sing ngenggoni kowé ora ana menèh.

6Bawah pinggiré segara bakal dadi panggonané para pangon lan kanggo kandangé wedus lan wedus gèmbèl sing dipageri.

7Uga dadi pandumané turahané Yéhuda; ing kono enggoné angon lan ing wayah soré pada ngasuh ing omah-omahé Askélon; awit GUSTI, Gusti Allahé bakal nggatèkké turunané Yéhuda lan mulihké kahanané.

8“Aku wis krungu poyokané Moab, lan tembung ngèlèk-èlèk turunané Amon, enggoné nyepèlèkké marang umat-Ku, lan ngumukké awaké marang pangwasané umat-Ku kuwi.

9Mulané, kanggo Aku sing urip, mengkono tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi, Gusti Allahé Israèl, Moab bakal dadi pada kaya Sodom lan turunané Amon kaya Gomora, ya kuwi dadi panggonan sing ketukulan eri lan kanggo ngeduk uyah, lan dadi sepi mamring sak lawas-lawasé. Turahé umat-Ku bakal njukuki sembarangé tanah-tanah kuwi lan turahé bangsa kuwi bakal ngenggoni tanah-tanah kuwi dadi pandumané.”

10Kuwi kanggo balesané sombongé, awit wis pada nyepèlèkké lan nyombongké uripé marang umaté GUSTI sing ngwasani langit lan bumi.

11GUSTI bakal nindakké sing medèni, ya kuwi ngentèkké para allah ing sak lumahé bumi, nganti saben bangsa ing bawah pinggirané segara, bakal pada sujut marang Panjenengané, sangka panggonané déwé-déwé.

12Kowé uga, hé wong Etiopia, bakal pada mati karo pedang-Ku.

13Gusti bakal ngagakké tangané ngalor, bakal ngrusak Asyur, lan ndadèkké Ninewé sepi mamring, garing kaya ara-ara samun.

14Lan kumpulan kéwan-kéwan bakal manggon ing sak tengahé, ya kuwi werna-werna kéwan alasan; manuk darès lan manuk sing mangan batang pada nginep ing tyagaké lawang; bakal ngotyèh ora nggenah ing tyendéla lan ing ngarep lawang, pasangan blabak kayu tyemara wis dirusak.

15Kuwi kahanané kuta sing bungah-bungah, sing wong-wongé pada ayem panggonané, sing nduwé pikiran ing atiné mengkéné: “Mung aku sing ana, ora ana liyané!” Mulané ya terus wis dadi ludesan, kanggo panggonané kéwan-kéwan alasan. Saben wong liwat ing kono bakal pada ngeses lan ngipat-ipatké tangané.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →