Lamentations 4

Институт перевода Библии, 2022

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Áttegene-ay! Qalayınsha altın qarawıttı! Sap altın jıltıramay qaldı! Hár kósheniń basında, Muxaddes hasıl taslar shashılıp jatır.

2Sionnıń áziz balaları, Sap altınday qádirli edi. Eh, endi bolsa, gúlalshınıń qolınan shıqqan, Ílay ıdıstay qádirsiz bolıp qaldı.

3Hátte, saǵallar da emshek berip, Óz balaların emizedi. Biraq meniń xalqım shóldegi túyequs kibi, Balalarına rehimsiz boldı.

4Náresteniń tili shólden, Tańlayına jabısıp qaldı. Balalar nan sorap, tilenbekte, Biraq olarǵa hesh kim bir tislem nan bermeydi.

5Lázzetli taǵamlar jep jasaǵanlar, Kóshelerde ashlıqtan nabıt bolmaqta. Qırmızı kiyim kiyip óskenler, Úyilgen taslandılardan awqat izlemekte.

6Xalqımnıń jazası, Adamzat qolı tiymesten, Bir demde joq bolǵan, Sodomnıń jazasınan da awır.

7Erusalim jolbasshıları qardan da taza, Sútten de aq edi. Deneleri yaqıttay qızıl, Kórinisi lazuritke megzer edi.

8Endi bolsa kómirden de qara, Kóshelerde adam tanıp bolmas olardı, Etleri súyeklerine jabısıp qalǵan, Kewip qalǵan aǵashqa aylanǵan.

9Ashlıqtan ólgennen góre, Qılıshtan ólgen abzalıraq edi. Jerdiń óniminen mahrum bolıp, Ashlıq azabınan jan táslim qıldı.

10Miyrimli hayallar óz balaların, Óz qolları menen pisirdi. Xalqım wayran bolǵan waqıtta, Perzentleri olarǵa azıq boldı.

11Jaratqan Iye qáhárin tolıq shashtı, Lawlaǵan ǵázebin tókti. Sionǵa qarsı tutandırǵan otı, Onıń tiykarların da jandırıp jiberdi.

12Jer júzindegi patshalardıń da, Dúnyadaǵı insanlardıń da hesh biri, Erusalim dárwazaların dushpanlardıń, Jawlardıń jarıp ótetuǵınına isenbedi.

13Bularǵa Erusalim payǵambarlarınıń gúnası, Ruwxaniyleriniń qılmısı sebepshi boldı. Sebebi olar qala ortasında, Ádillerdiń qanın tókti.

14Endi olar soqır adamday, Kóshelerde qańǵıp júr. Ústileri qan menen haramlanǵan, Olarǵa hesh kimniń jaqınlaǵısı kelmeydi.

15Xalıq olarǵa: «Joq bolıń, haramılar! Ketińler, ketińler, qol tiygizbeńler!» – dep baqıradı. Olar solay quwılıp, sergizdan boladı. Biraq milletler arasında da olarǵa bılay delinedi: «Bul jerden shıǵıp ketińler!»

16Jaratqan Iyeniń Ózi olardı tarattı, Ol endi olarǵa názer salmaydı. Ruwxaniylerge húrmet, Jası úlkenlerge miyrim kórsetilmeydi.

17Biyhuda járdem kútiwden, Kózlerimiz taldı. Minarada turıp kúttik, Qutqara almaytuǵın xalıqtı.

18Dushpan adımımızdı ańlıdı, Óz kóshelerimizde júre almay qaldıq. Ájel jetip, kúnlerimiz tawısıldı, Ómirimiz payanına jetti.

19Bizdi quwdalaǵanlar, Kóklerdegi búrkitten de shaqqan. Olar tawlarda bizlerdi awladı, Shóllerde ańlıp jattı.

20Ómirimiz demi, Jaratqan Iyeniń maylaǵan patshası, Olardıń duzaǵına tústi. Bizler ol tuwralı: «Onıń sayasında, Milletler arasında jasaymız», – degen edik.

21Háy, Us elinde jasaytuǵın, Qız Edom! Shadlan, quwan! Biraq saǵan da jaza kesesi jetip baradı, Más bolıp, kiyimińdi shesheseń.

22Háy, qız Sion! Qılmısıńnıń jazası tamamlandı, Iye seni súrginde uzaq uslap turmaydı. Biraq háy, qız Edom, seniń gúnalarıńdı ashıp taslap, Qılmıslarıń ushın seni jazalaydı.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →