Amos 2

Khmer 2005 (ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបច្ចុប្បន្ន ២០០៥)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1ព្រះ‌អម្ចាស់ មានព្រះ‌បន្ទូលថា៖ «ដោយអ្នកស្រុកម៉ូអាប់បាន ប្រព្រឹត្តអំពើបាបផ្ទួនៗគ្នាជាច្រើនដង យើងនឹងដាក់ទោសពួកគេ ឥតប្រែ‌ប្រួលឡើយ ព្រោះពួកគេបានដុតធាតុរបស់ស្ដេច ស្រុកអេដុមឲ្យទៅជាផេះ។

2ហេតុនេះ យើងនឹងឲ្យភ្លើងឆាប‌ឆេះ ស្រុកម៉ូអាប់ ព្រមទាំងឆេះកម្ទេចប្រាសាទ របស់ក្រុងកេរី‌យ៉ុតផង។ ស្រុកម៉ូអាប់នឹងវិនាសក្រោមសម្រែកជ្រួល‌ច្របល់ សម្រែកសឹកសង្គ្រាម និងសំឡេងត្រែ។

3យើងនឹងដកស្ដេចចេញពីពួកគេ ព្រមទាំងប្រហារជីវិតមេដឹកនាំទាំងអស់ដែរ» នេះជាព្រះ‌បន្ទូលរបស់ ព្រះ‌អម្ចាស់ ។

4ព្រះ‌អម្ចាស់ មានព្រះ‌បន្ទូលថា៖ «ដោយអ្នកស្រុកយូដាបាន ប្រព្រឹត្តអំពើបាបបីបួនលើកផ្ទួនៗគ្នា យើងនឹងដាក់ទោសពួកគេ ឥតប្រែ‌ប្រួលឡើយ ព្រោះពួកគេបានបោះបង់ចោល ក្រឹត្យ‌វិន័យរបស់យើងជា ព្រះ‌អម្ចាស់ ហើយមិនកាន់តាមច្បាប់របស់យើងទេ។ ពួកគេវង្វេងទៅតាមព្រះក្លែង‌ក្លាយ ដូចដូនតារបស់ពួកគេដែរ។

5ហេតុនេះ យើងនឹងឲ្យភ្លើងឆាប‌ឆេះ ស្រុកយូដា ព្រមទាំងឆេះកម្ទេចប្រាសាទ របស់ក្រុងយេរូ‌សាឡឹមផង»។

6ព្រះ‌អម្ចាស់ មានព្រះ‌បន្ទូលថា៖ «ដោយអ្នកស្រុកអ៊ីស្រា‌អែលបាន ប្រព្រឹត្តអំពើបាបផ្ទួនៗគ្នាជាច្រើនដង យើងនឹងដាក់ទោសពួកគេ ឥតប្រែ‌ប្រួលឡើយ ព្រោះពួកគេលក់មនុស្សសុចរិតដើម្បីប្រាក់ និងលក់ជនក្រីក្រដើម្បីស្បែកជើងមួយគូ។

7ពួកគេជិះ‌ជាន់សង្កត់‌សង្កិនជនទុគ៌ត ហើយរំលោភសិទ្ធិប្រជា‌ជនតូច‌តាច។ កូន និងឪពុករួមដំណេកជាមួយស្រីតែម្នាក់ ពួកគេធ្វើដូច្នេះ ប្រមាថនាមដ៏វិសុទ្ធរបស់យើង។

8នៅក្បែរអាសនៈរបស់ពួកគេ ពួកគេដេកលើសម្លៀក‌បំពាក់ដែលអ្នកក្រ យកមកបញ្ចាំ។ ពួកគេយកស្រាពីអ្នកដែលត្រូវពិន័យ ទៅផឹកក្នុងវិហារនៃព្រះរបស់ពួកគេដែរ។

9រីឯយើងវិញ យើងបានបំផ្លាញអ្នកស្រុកអាម៉ូរី ដែលមានកម្ពស់ដូចដើមគគីរ និងមានកម្លាំងដូចដើមម៉ៃ‌សាក់ ឲ្យវិនាសសាប‌សូន្យនៅមុខពួកគេ គឺយើងបានបំផ្លាញទាំងដើម ទាំងឫស។

10យើងបានយកអ្នករាល់គ្នាចេញពីស្រុកអេស៊ីប និងដឹកនាំអ្នករាល់គ្នានៅវាលរហោ‌ស្ថាន អស់រយៈពេលសែ‌សិបឆ្នាំ ដើម្បីឲ្យអ្នករាល់គ្នាចាប់យកទឹកដីអាម៉ូរី។

11យើងបានធ្វើឲ្យពួកព្យាការីងើបឡើង ពីចំណោមកូនចៅរបស់អ្នករាល់គ្នា និងឲ្យពួកណាសា‌រីត*ងើបឡើង ពីចំណោមពួកយុវជនរបស់អ្នករាល់គ្នា តើពិតជាដូច្នេះមែនឬកូនចៅអ៊ីស្រា‌អែល? - នេះជាព្រះ‌បន្ទូលរបស់ ព្រះ‌អម្ចាស់ ។

12ប៉ុន្តែ អ្នករាល់គ្នាបង្អកស្រាដល់ពួកណាសា‌រីត* អ្នករាល់គ្នាហាមពួកព្យាការីមិនឲ្យ ថ្លែងពាក្យក្នុងនាមយើង

13ហេតុនេះ យើងនឹងកិនកម្ទេចអ្នករាល់គ្នា ឲ្យខ្ទេច‌ខ្ទី ដូចរទេះដឹកស្រូវកិនអ្វីៗទាំងអស់ ដែលនៅក្រោមកង់។

14អ្នករហ័ស‌រហួនពុំអាចគេចខ្លួនបានឡើយ អ្នកមានកម្លាំងខ្លាំង‌ក្លាមិនអាចបញ្ចេញកម្លាំង អ្នកចម្បាំងដ៏អង់‌អាចក៏ពុំអាចសង្គ្រោះជីវិត របស់ខ្លួនបានដែរ។

15អ្នកពូកែបាញ់ធ្នូមិនអាចតទល់បាន អ្នកពូកែរត់ក៏រត់មិនរួច អ្នកជិះសេះពុំអាចសង្គ្រោះជីវិត របស់ខ្លួនបានដែរ។

16នៅថ្ងៃនោះ អ្នកចម្បាំងដ៏ក្លា‌ហានជាងគេ នឹងរត់ទៅទាំងខ្លួនទទេ» - នេះជាព្រះ‌បន្ទូលរបស់ ព្រះ‌អម្ចាស់ ។

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →