Luke 1 — Khmer 2005 (ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបច្ចុប្បន្ន ២០០៥)

5នៅគ្រាដែលព្រះ‌បាទហេរ៉ូដគ្រងរាជ្យក្នុងស្រុកយូដា មានបូជា‌ចារ្យ*មួយរូបឈ្មោះ សាការី ជាសមាជិកក្រុមបូជា‌ចារ្យអប៊ី‌យ៉ា ភរិយាលោកឈ្មោះអេលី‌សាបិត កើតក្នុងត្រកូលរបស់លោកមហាបូជា‌ចារ្យ*អើរ៉ុន

6ស្វាមី‌ភរិយាទាំងពីររូបនេះជាមនុស្សសុចរិត ជាទីគាប់ព្រះ‌ហឫទ័យព្រះ‌ជាម្ចាស់ ហើយគាត់គោរពតាមបទ‌បញ្ជា និងឱវាទរបស់ព្រះ‌អម្ចាស់ ឥតមានទាស់ត្រង់ណាឡើយ។

7អ្នកទាំងពីរគ្មានកូនសោះ ព្រោះនាងអេលី‌សាបិតជាស្ត្រីអារ ហើយម្យ៉ាងទៀត អ្នកទាំងពីរក៏មានវ័យចាស់ណាស់ទៅហើយផង។

8ថ្ងៃមួយ លោកសាការីបំពេញមុខងារជាបូជា‌ចារ្យ តាមវេនក្រុមរបស់លោក។

9គេបានជ្រើសរើសលោក ដោយចាប់ឆ្នោតតាមទំនៀម‌ទម្លាប់របស់ក្រុមបូជា‌ចារ្យ ឲ្យលោកចូលទៅដុតគ្រឿងក្រអូបនៅក្នុងទីសក្ការៈរបស់ព្រះ‌អម្ចាស់។

10ពេលលោកដុតគ្រឿងក្រអូប ប្រជា‌ជនច្រើនកុះ‌ករនៅខាងក្រៅកំពុងអធិស្ឋាន*។

11រំពេចនោះ លោកសាការីឃើញទេវតា*របស់ព្រះ‌អម្ចាស់មួយរូប ឈរនៅខាងស្ដាំអាសនៈសម្រាប់ដុតគ្រឿងក្រអូប។

12ឃើញដូច្នោះ លោករន្ធត់ចិត្ត ហើយភ័យខ្លាចទៀតផង។

13ទេវតាក៏មានប្រសាសន៍ទៅកាន់លោកថា៖ «កុំខ្លាចអី លោកសាការីអើយ! ព្រះ‌អម្ចាស់យល់ព្រមតាមពាក្យទូល‌អង្វររបស់លោកហើយ។ នាងអេលី‌សាបិត ជាភរិយារបស់លោក នឹងបង្កើតកូនប្រុសមួយ លោកត្រូវដាក់ឈ្មោះកូននោះថា “យ៉ូហាន” ។

14កូននោះនឹងធ្វើឲ្យលោកមានចិត្តសប្បាយរីក‌រាយ ហើយមនុស្សជាច្រើនអបអរ‌សាទរនឹងកំណើតកុមារនោះដែរ។

15កូនរបស់លោកនឹងមានឋានៈដ៏ប្រសើរឧត្ដមនៅចំពោះព្រះ‌ភ័ក្ត្រព្រះ‌អម្ចាស់ មិនសេពសុរា ឬគ្រឿងស្រវឹងណាមួយសោះឡើយ។ កូននោះនឹងបានពោរ‌ពេញដោយព្រះ‌វិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ* តាំងពីក្នុងផ្ទៃម្ដាយមក។

16កូននោះនឹងនាំជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែលជាច្រើនមករកព្រះ‌អម្ចាស់ ជាព្រះរបស់គេវិញ។

17កូននោះនឹងមកមុនព្រះអង្គ ហើយមានវិញ្ញាណប្រកបដោយឫទ្ធា‌នុភាព ដូចលោកអេលីយ៉ាបានទទួល ដើម្បីបង្វែរចិត្តឪពុកទៅរកកូន ព្រមទាំងបំបែរចិត្តមនុស្សរឹងទទឹងឲ្យត្រឡប់មកជាមនុស្សសុចរិត និងរៀបចំប្រជា‌រាស្ដ្រមួយជាស្រេចទុកសម្រាប់ទទួលព្រះ‌អម្ចាស់»។

18លោកសាការីសួរទៅទេវតា*ថា៖ «តើធ្វើម្ដេចឲ្យខ្ញុំដឹងថា ការនោះពិតជាកើតឡើងមែន ព្រោះរូបខ្ញុំនេះចាស់ហើយ រីឯប្រពន្ធខ្ញុំសោតក៏មានអាយុច្រើនទៀតផង»។

19ទេវតាតបវិញថា៖ «ខ្ញុំឈ្មោះកាព្រី‌យ៉ែល ជាអ្នកបម្រើព្រះ‌ជាម្ចាស់ ព្រះអង្គបានចាត់ខ្ញុំឲ្យនាំដំណឹង‌ល្អនេះមកប្រាប់លោក

20ប៉ុន្តែ ដោយលោកពុំព្រមជឿពាក្យខ្ញុំ លោកនឹងទៅជាមនុស្សគ និយាយពុំកើត រហូតដល់ថ្ងៃដែលហេតុ‌ការណ៍ទាំងនោះបានសម្រេចតាមពេលកំណត់»។

21ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ ប្រជា‌ជនទន្ទឹងរង់‌ចាំលោកសាការី ហើយងឿង‌ឆ្ងល់ណាស់ ព្រោះលោកចូលទៅក្នុងទីសក្ការៈយូរដូច្នេះ។

22កាលលោកចេញមកវិញ លោកពុំអាចនិយាយទៅគេបានឡើយ។ ប្រជា‌ជនទាំងនោះយល់ថា លោកប្រាកដជាបានឃើញការអស្ចារ្យអ្វីមួយនៅក្នុងទី‌សក្ការៈជាមិនខាន។ លោកសាការីធ្វើតែកាយ‌វិការឲ្យគេយល់ ព្រោះលោកនៅគនិយាយមិនកើត។

23លុះលោកសាការីបានបំពេញការ‌ងារតាមវេនចប់សព្វគ្រប់ហើយ លោកក៏វិលត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ។

24ក្រោយមក នាងអេលី‌សាបិត ជាភរិយារបស់លោក ក៏ចាប់មានផ្ទៃពោះ នាងលាក់ខ្លួនអស់រយៈពេលប្រាំខែ។ នាងនឹកគិតថា៖

25«ឥឡូវនេះ ព្រះ‌អម្ចាស់បានប្រោស‌ប្រណីដល់រូបខ្ញុំ ព្រះអង្គសព្វព្រះ‌ហឫទ័យឲ្យខ្ញុំលែងខ្មាសមនុស្សលោកទៀតហើយ!»។

26ប្រាំមួយខែក្រោយមក ព្រះ‌ជាម្ចាស់បានចាត់ទេវតាកាព្រី‌យ៉ែលឲ្យទៅភូមិណាសា‌រ៉ែត ក្នុងស្រុកកាលី‌ឡេ

27ដើម្បីជួបនឹងស្ត្រីក្រមុំព្រហ្មចារីម្នាក់ ជាគូដណ្ដឹងរបស់កំលោះម្នាក់ឈ្មោះ យ៉ូសែប ដែលត្រូវជាញាតិវង្សព្រះ‌បាទដាវីឌ ស្ត្រីក្រមុំនោះឈ្មោះ នាងម៉ារី។

28ទេវតាចូលទៅក្នុងផ្ទះនាងម៉ារី ហើយពោលទៅកាន់នាងថា៖ «ចូរមានអំណរសប្បាយឡើង! ព្រះ‌អម្ចាស់គាប់ព្រះ‌ហឫទ័យនឹងនាងហើយ ព្រះអង្គគង់ជាមួយនាង»។

29ពេលឮពាក្យនេះ នាងម៉ារីរន្ធត់យ៉ាងខ្លាំង នាងរិះគិតក្នុងចិត្តថា តើពាក្យជម្រាបសួរនេះមានន័យដូចម្ដេច?

30ទេវតាពោលទៅកាន់នាងថា៖ «កុំខ្លាចអី ម៉ារីអើយ! ដ្បិតព្រះ‌ជាម្ចាស់គាប់ព្រះ‌ហឫទ័យនឹងនាងហើយ។

31នាងនឹងមានគភ៌ សម្រាលបានបុត្រមួយ ដែលនាងត្រូវថ្វាយព្រះ‌នាមថា“យេស៊ូ”។

32បុត្រនោះនឹងមានឋានៈដ៏ប្រសើរឧត្ដម ហើយគេនឹងថ្វាយព្រះ‌នាមថា “ព្រះ‌បុត្រានៃព្រះដ៏ខ្ពង់‌ខ្ពស់បំផុត”។ ព្រះ‌ជាម្ចាស់នឹងតាំងបុត្រនោះឲ្យគ្រងរាជ្យលើបល្ល័ង្ករបស់ព្រះ‌បាទដាវីឌ ជាព្រះ‌អយ្យ‌កោរបស់ព្រះអង្គ

33ព្រះអង្គនឹងគ្រងរាជ្យលើប្រជា‌រាស្ត្រអ៊ីស្រា‌អែលអស់‌កល្បជានិច្ច ហើយរាជ្យរបស់ព្រះអង្គនឹងនៅស្ថិត‌ស្ថេរ ឥតមានទីបញ្ចប់ឡើយ»។

34នាងម៉ារីសួរទៅទេវតាថា៖ «តើធ្វើដូចម្ដេចនឹងឲ្យការនេះកើតឡើងបាន បើនាងខ្ញុំមិនរួមរស់ជាមួយបុរសណាផងដូច្នេះ?»។

35ទេវតា*ឆ្លើយទៅនាងវិញថា៖ «ព្រះ‌វិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ*នឹងយាងមកសណ្ឋិតលើនាង គឺឫទ្ធា‌នុភាពរបស់ព្រះដ៏ខ្ពង់‌ខ្ពស់បំផុតនឹងគ្របបាំងនាង។ ហេតុនេះ គេនឹងថ្វាយព្រះ‌នាមដល់បុត្រដ៏វិសុទ្ធ ដែលត្រូវប្រសូតមកនោះថា “ព្រះ‌បុត្រារបស់ព្រះ‌ជាម្ចាស់”។

36ម្យ៉ាងទៀត នាងអេលី‌សាបិត ជាញាតិរបស់នាង មានផ្ទៃពោះប្រាំមួយខែហើយ ថ្វី‌ដ្បិតតែគាត់មានវ័យចាស់ ថែមទាំងជាស្ត្រីអារទៀតផងក៏ដោយ

37ព្រោះគ្មានការអ្វីដែលព្រះ‌ជាម្ចាស់ធ្វើមិនកើតនោះឡើយ»។

38នាងម៉ារីពោលទៅទេវតាថា៖ «នាងខ្ញុំជាអ្នកបម្រើរបស់ព្រះ‌អម្ចាស់ សូមឲ្យបានសម្រេចតាមពាក្យរបស់លោកចុះ!»។ បន្ទាប់មក ទេវតាចាកចេញពីនាងទៅ។

39នៅគ្រានោះ នាងម៉ារីប្រញាប់‌ប្រញាល់ធ្វើដំណើរទៅកាន់ភូមិមួយ នៅតំបន់ភ្នំ ក្នុងស្រុកយូដា។

40នាងបានចូលទៅក្នុងផ្ទះលោកសាការី ហើយជម្រាបសួរនាងអេលី‌សាបិត។

41ពេលនាងអេលី‌សាបិតឮនាងម៉ារីជម្រាបសួរ ទារកនៅក្នុងផ្ទៃនាងបម្រះឡើង ហើយគាត់ក៏បានពោរ‌ពេញដោយព្រះ‌វិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ

42រួចបន្លឺសំឡេងឡើងថា៖ «ព្រះ‌ជាម្ចាស់បានប្រទានពរដល់នាងលើសស្ត្រីនានា ហើយព្រះអង្គក៏ប្រទានពរដល់បុត្រនាងដែរ។

43តើរូបខ្ញុំនេះមានឋានៈអ្វី បានជាមាតាព្រះ‌អម្ចាស់របស់ខ្ញុំមកសួរសុខទុក្ខខ្ញុំដូច្នេះ?

44កាលខ្ញុំបានឮពាក្យជម្រាបសួររបស់នាង ស្រាប់តែកូននៅក្នុងផ្ទៃខ្ញុំបម្រះឡើងដោយអំណរសប្បាយ

45នាងពិតជាមានសុភមង្គលមែន ព្រោះនាងបានជឿ ព្រះ‌បន្ទូលដែលព្រះ‌អម្ចាស់ប្រាប់នាងមុខជាសម្រេចមិនខាន»។

46ពេលនោះ នាងម៉ារីថ្លែងឡើងថា៖ «ព្រលឹងខ្ញុំសូមលើកតម្កើងព្រះ‌អម្ចាស់*

47ខ្ញុំមានចិត្តអំណរយ៉ាងខ្លាំង ព្រោះព្រះ‌ជាម្ចាស់ជាព្រះ‌សង្គ្រោះរបស់ខ្ញុំ

48ព្រះអង្គទតមើលមកខ្ញុំ ដែលជាអ្នកបម្រើដ៏ទន់‌ទាបរបស់ព្រះអង្គ អំណើះតទៅ មនុស្សគ្រប់ជំនាន់នឹងពោលថា ខ្ញុំជាអ្នកមានសុភមង្គលពិតមែន

49ព្រះដ៏មានឫទ្ធា‌នុភាពបានសម្តែង ការប្រសើរអស្ចារ្យចំពោះរូបខ្ញុំ។ ព្រះ‌នាមរបស់ព្រះអង្គពិតជាវិសុទ្ធ*មែន!

50ព្រះអង្គមានព្រះ‌ហឫទ័យមេត្តា‌ករុណា ដល់អស់អ្នកដែលកោតខ្លាចព្រះអង្គ នៅគ្រប់ជំនាន់តរៀងទៅ

51ព្រះអង្គបានសម្តែងឫទ្ធិ‌បារមី កម្ចាត់មនុស្សដែលមានចិត្តឆ្មើង‌ឆ្មៃ

52ព្រះអង្គបានទម្លាក់អ្នកកាន់អំណាចចុះពីតំណែង ហើយព្រះអង្គលើកតម្កើងមនុស្សទន់‌ទាបឡើង។

53ព្រះអង្គបានប្រទានសម្បត្តិយ៉ាងបរិបូណ៌ ដល់អស់អ្នកដែលស្រេកឃ្លាន ហើយបណ្ដេញពួកអ្នកមាន ឲ្យត្រឡប់ទៅវិញដោយដៃទទេ។

54ព្រះអង្គបានជួយប្រជា‌រាស្ត្រអ៊ីស្រា‌អែល ជាអ្នកបម្រើរបស់ព្រះអង្គ ហើយតែងតែសម្តែងព្រះ‌ហឫទ័យមេត្តា‌ករុណា

55ដល់លោកអប្រាហាំ និងពូជ‌ពង្សរបស់លោក ជានិច្ចតរៀងទៅ ដូចព្រះអង្គបានសន្យាជាមួយបុព្វបុរសរបស់យើង ឥតភ្លេចសោះឡើយ»។

56នាងម៉ារីបានស្នាក់នៅជាមួយនាងអេលី‌សាបិតអស់រយៈពេលប្រមាណបីខែ ទើបនាងត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ។

57លុះនាងអេលី‌សាបិតគ្រប់ខែហើយ គាត់សម្រាលបានកូនប្រុសមួយ។

58អ្នកជិតខាង និងញាតិ‌សន្ដាននាំគ្នាអបអរ‌សាទរជាមួយគាត់ ព្រោះគេបានឮដំណឹងថា ព្រះ‌អម្ចាស់សម្តែងព្រះ‌ហឫទ័យមេត្តា‌ករុណាចំពោះគាត់យ៉ាងច្រើនអនេក។

59ប្រាំបីថ្ងៃក្រោយមក គេធ្វើពិធីកាត់ស្បែក*ឲ្យទារកនោះ ហើយចង់ដាក់ឈ្មោះថា“សាការី”ដូចឪពុកដែរ

60តែម្ដាយប្រាប់ថា៖ «ទេ! ត្រូវដាក់ឈ្មោះថា“យ៉ូហាន”វិញ»។

61ពួកគេតបថា៖ «ក្នុងញាតិ‌សន្ដានរបស់អ្នក គ្មាននរណាមានឈ្មោះហ្នឹងទេ»។

62គេធ្វើសញ្ញាសួរទៅលោកសាការីថា ចង់ដាក់ឈ្មោះអ្វីឲ្យកូន។

63លោកសាការីសុំឲ្យគេយកក្ដារ‌ឆ្នួនមួយមក ហើយសរសេរថា «កូននេះឈ្មោះ យ៉ូហាន»។ ពួកគេងឿង‌ឆ្ងល់គ្រប់គ្នា។

64រំពេចនោះ ស្រាប់តែលោកនិយាយបានដូចដើមវិញ រួចលោកបន្លឺសំឡេងសរសើរព្រះ‌ជាម្ចាស់។

65អ្នកជិតខាងកោតស្ញប់‌ស្ញែង គ្រប់ៗគ្នា ហើយព្រឹត្តិ‌ការណ៍នេះឮសុស‌សាយពេញតំបន់ភ្នំក្នុងស្រុកយូដា។

66អស់អ្នកដែលបានឮក៏ចងចាំរឿងនេះទុកក្នុងចិត្ត ហើយដណ្ដឹងសួរខ្លួនឯងថា៖ «តើថ្ងៃក្រោយ កូននេះនឹងទៅជាយ៉ាងណា?» ដ្បិតព្រះ‌បារមី របស់ព្រះ‌អម្ចាស់តាមជួយថែ‌រក្សាកូននេះ។

67ពេលនោះ លោកសាការីជាឪពុករបស់ទារក បានពោរ‌ពេញដោយព្រះ‌វិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ* ហើយថ្លែងពាក្យក្នុងព្រះ‌នាមព្រះអង្គថា៖

68«សូមលើកតម្កើងព្រះ‌អម្ចាស់ ជាព្រះ‌នៃជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែល ដ្បិតព្រះអង្គសព្វព្រះ‌ហឫទ័យយាងមក រំដោះប្រជា‌រាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គ។

69ព្រះអង្គបានប្រទានព្រះ‌សង្គ្រោះ ដ៏មានឫទ្ធិមួយព្រះអង្គពីក្នុងចំណោម ព្រះ‌ញាតិវង្សរបស់ព្រះ‌បាទដាវីឌ ជាអ្នកបម្រើព្រះអង្គមកឲ្យយើង។

70ព្រះ‌ជាម្ចាស់ប្រទានព្រះ‌សង្គ្រោះនេះមកយើង ស្របនឹងព្រះ‌បន្ទូលសន្យាថ្លែងតាមរយៈ ព្យាការី*របស់ព្រះអង្គនៅជំនាន់ដើម

71គឺព្រះអង្គសង្គ្រោះយើង ឲ្យរួចពីកណ្ដាប់ដៃរបស់ខ្មាំងសត្រូវ និងរួចពីអំណាចរបស់អស់អ្នកដែលស្អប់យើង។

72ព្រះអង្គសម្តែងព្រះ‌ហឫទ័យ មេត្តា‌ករុណាដល់បុព្វបុរស*របស់យើង ហើយគោរពតាមសម្ពន្ធ‌មេត្រី* ដ៏វិសុទ្ធយ៉ាងស្មោះ‌ស្ម័គ្រ

73គឺព្រះអង្គបានសន្យាយ៉ាងម៉ឺង‌ម៉ាត់ដល់ លោកអប្រាហាំ*ជាបុព្វបុរសរបស់យើងថា

74ព្រះអង្គនឹងរំដោះយើង ឲ្យរួចពីកណ្ដាប់ដៃរបស់ខ្មាំងសត្រូវ ដើម្បីយើងអាចគោរពបម្រើព្រះអង្គបាន ដោយឥតភ័យខ្លាច

75ព្រមទាំងឲ្យយើងរស់នៅបានបរិសុទ្ធ* និងសុចរិត ជាទីគាប់ព្រះ‌ហឫទ័យព្រះ‌ជាម្ចាស់ ជារៀងរាល់ថ្ងៃរហូតអស់មួយជីវិត។

76ចំណែកឯកូនវិញ កូននឹងទៅជាព្យាការី* របស់ព្រះដ៏ខ្ពង់‌ខ្ពស់បំផុត ព្រោះកូននឹងដើរមុខព្រះ‌អម្ចាស់ ដើម្បីរៀបចំផ្លូវថ្វាយព្រះអង្គ។

77កូននឹងធ្វើឲ្យប្រជា‌រាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គដឹង ថាព្រះអង្គសង្គ្រោះគេ ដោយលើក‌លែងទោសឲ្យគេរួចពីបាប។

78ព្រះរបស់យើងមានព្រះ‌ហឫទ័យ មេត្តា‌ករុណាដ៏លើស‌លុប ព្រះអង្គប្រទានថ្ងៃរះ ពីស្ថានលើមក ដើម្បីរំដោះយើង

79និងដើម្បីបំភ្លឺអស់អ្នកដែលស្ថិតនៅក្នុងទី‌ងងឹត ក្រោមអំណាចនៃសេចក្ដីស្លាប់ ព្រមទាំងតម្រង់ផ្លូវយើង ឆ្ពោះទៅរកសេចក្ដីសុខ‌សាន្ត»។

80កុមារយ៉ូហានមានវ័យចម្រើនឡើងជាលំដាប់ ទាំងខាងរូបកាយ ទាំងខាងវិញ្ញាណ។ គាត់រស់នៅតែក្នុងវាលរហោ‌ស្ថាន រហូតដល់ថ្ងៃដែលគាត់បង្ហាញខ្លួនឲ្យប្រជា‌រាស្ត្រអ៊ីស្រា‌អែលឃើញ។