Luke 8 — Khmer 2005 (ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបច្ចុប្បន្ន ២០០៥)

1បន្ទាប់មកទៀត ព្រះ‌យេស៊ូយាងទៅតាមក្រុង តាមភូមិនានា ទាំងប្រកាស និងផ្សព្វ‌ផ្សាយដំណឹង‌ល្អ*អំពីព្រះ‌រាជ្យ*របស់ព្រះ‌ជាម្ចាស់។ សាវ័ក*ទាំងដប់‌ពីររូបទៅជាមួយព្រះអង្គ

2ហើយមានស្ត្រីខ្លះទៀតដែលព្រះអង្គបានប្រោសឲ្យជាពីជំងឺ និងបណ្ដេញវិញ្ញាណអាក្រក់ចេញ ក៏តាមទៅជាមួយដែរ គឺមាននាងម៉ារីជាអ្នកស្រុកម៉ាដា‌ឡា ដែលព្រះអង្គបានដេញអារក្សប្រាំ‌ពីរចេញពីនាង

3នាងយ៉ូអាន់ ភរិយារបស់ឃូសា ជាមហា‌តលិករបស់ព្រះ‌បាទហេរ៉ូដ នាងស៊ូសាន ព្រមទាំងស្ត្រីឯទៀតៗជាច្រើន ដែលបានចំណាយធន‌ធានរបស់ខ្លួន ដើម្បីទំនុកបម្រុងព្រះ‌យេស៊ូ និងសិស្ស*របស់ព្រះអង្គ។

4មានបណ្ដា‌ជនច្រើនកុះ‌ករចេញពីទីក្រុងនានាមករកព្រះ‌យេស៊ូ ព្រះអង្គមានព្រះ‌បន្ទូលជាប្រស្នាដូចតទៅ៖

5«មានបុរសម្នាក់ចេញទៅព្រោះគ្រាប់ពូជ។ ពេលគាត់ព្រោះ មានគ្រាប់ពូជខ្លះធ្លាក់ទៅលើផ្លូវ ត្រូវគេដើរជាន់ ហើយសត្វមកចឹកស៊ីអស់ទៅ។

6មានគ្រាប់ពូជខ្លះទៀតធ្លាក់ទៅលើដីមានថ្ម កាលពន្លកដុះឡើង ក៏ក្រៀមស្វិតទៅវិញ ព្រោះខ្វះទឹក។

7មានគ្រាប់ពូជខ្លះទៀតធ្លាក់ទៅលើដីមានបន្លា។ បន្លាដុះឡើងជាមួយគ្រាប់ពូជ ហើយរួបរឹតគ្រាប់ពូជនោះមិនឲ្យដុះឡើង។

8មានគ្រាប់ពូជខ្លះទៀតធ្លាក់ទៅលើដីមានជី‌ជាតិល្អ គ្រាប់ពូជដុះឡើង ឲ្យផលមួយជាមួយរយ»។ ព្រះ‌យេស៊ូបន្លឺព្រះ‌សូរសៀងថែមទៀតថា៖ «អស់អ្នកដែលឮពាក្យនេះ សូមយកទៅពិចារណាចុះ!»។

9សិស្ស*របស់ព្រះ‌យេស៊ូទូលសួរព្រះអង្គថា៖ «តើពាក្យប្រស្នានោះមានន័យដូចម្ដេច?»។

10ព្រះអង្គមានព្រះ‌បន្ទូលតបថា៖ «ព្រះ‌ជាម្ចាស់បានប្រោសប្រទានឲ្យអ្នករាល់គ្នា យល់គម្រោង‌ការដ៏លាក់កំបាំងនៃព្រះ‌រាជ្យ*របស់ព្រះអង្គ។ ចំពោះអ្នកដទៃ ព្រះអង្គប្រើជាពាក្យប្រស្នាវិញ។ ដូច្នេះ ទោះបីគេមើលក៏ពុំឃើញ ទោះបីគេស្ដាប់ក៏ពុំយល់ដែរ ។

11រីឯប្រស្នានោះមានន័យដូចតទៅ: គ្រាប់ពូជជាព្រះ‌បន្ទូលរបស់ព្រះ‌ជាម្ចាស់។

12មនុស្សខ្លះប្រៀបបីដូចជាផ្លូវដែលគ្រាប់ពូជធ្លាក់ គេបានស្ដាប់ព្រះ‌បន្ទូល តែមារសាតាំង*មកឆក់យកពីចិត្តគេ ដើម្បីកុំឲ្យគេជឿ និងកុំឲ្យគេរួចជីវិត។

13មនុស្សខ្លះទៀតប្រៀបបីដូចជាដីមានថ្ម កាលបានស្ដាប់ព្រះ‌បន្ទូលហើយ គេទទួលយកដោយអំណរ។ ប៉ុន្តែ គេជឿតែមួយ‌ភ្លែត ពុំទុកឲ្យព្រះ‌បន្ទូលចាក់ឫសឡើយ គេបោះបង់ចោលជំនឿនៅពេលណាមានការល្បួង។

14គ្រាប់ពូជដែលធ្លាក់ទៅលើដីមានបន្លា ប្រៀបបីដូចជាអស់អ្នកដែលបានស្ដាប់ព្រះ‌បន្ទូល តែចិត្តខ្វល់ខ្វាយ ចិត្តលោភ‌លន់ចង់បានទ្រព្យ‌សម្បត្តិ និងចិត្តស្រើប‌ស្រាល មករួបរឹតផលផ្លែមិនឲ្យទុំឡើយ។

15រីឯគ្រាប់ពូជធ្លាក់ទៅលើដីមានជី‌ជាតិល្អ ប្រៀបបីដូចជាអស់អ្នកដែលស្ដាប់ព្រះ‌បន្ទូល ហើយចងចាំទុកយ៉ាងស្មោះអស់ពីចិត្ត រហូតដល់បានបង្កើតផលផ្លែជាច្រើន ដោយចិត្តស៊ូ‌ទ្រាំ»។

16«ពុំដែលមាននរណាអុជចង្កៀង ហើយយកធុងមកគ្របពីលើ ឬយកទៅដាក់ក្រោមគ្រែឡើយ។ គេតែងយកចង្កៀងទៅដាក់លើជើងចង្កៀង ដើម្បីបំភ្លឺអស់អ្នកដែលចូលក្នុងផ្ទះ។

17គ្រប់ការលាក់កំបាំងនឹងត្រូវបើកឲ្យគេដឹង ហើយគ្រប់អាថ៌‌កំបាំងក៏នឹងលេចមកឲ្យមនុស្សគ្រប់គ្នាស្គាល់ច្បាស់ដែរ។

18ដូច្នេះ ចូរប្រុងប្រយ័ត្នអំពីរបៀបដែលអ្នករាល់គ្នាស្ដាប់ ព្រោះអ្នកណាមានហើយ ព្រះ‌ជាម្ចាស់នឹងប្រទានឲ្យថែមទៀតតែអ្នកណាដែលគ្មាន ព្រះអង្គនឹងហូតយកនូវអ្វីៗដែលខ្លួនស្មានថាមាននោះផង»។

19មាតា និងបងប្អូនរបស់ព្រះ‌យេស៊ូនាំគ្នាមករកព្រះអង្គ ប៉ុន្តែ មិនអាចចូលទៅជិតព្រះអង្គឡើយ ព្រោះមានមនុស្សច្រើនពេក។

20មានគេទូលព្រះអង្គថា៖ «ម្ដាយលោក និងបងប្អូនលោកនៅខាងក្រៅ ចង់ជួបលោក»។

21ព្រះ‌យេស៊ូមានព្រះ‌បន្ទូលទៅគេថា៖ «អស់អ្នកដែលស្ដាប់ព្រះ‌បន្ទូលរបស់ព្រះ‌ជាម្ចាស់ ហើយប្រតិបត្តិតាម គឺអ្នកនោះហើយជាម្ដាយ និងជាបងប្អូនរបស់ខ្ញុំ»។

22ថ្ងៃមួយ ព្រះ‌យេស៊ូយាងចុះទូកជាមួយសិស្ស ព្រះអង្គមានព្រះ‌បន្ទូលថា៖ «យើងនាំគ្នាឆ្លងទៅត្រើយម្ខាង»។ ពួកសិស្សក៏ចេញទូកទៅជាមួយព្រះអង្គ។

23ពេលឆ្លងទៅនោះ ព្រះ‌យេស៊ូផ្ទំលក់ ស្រាប់តែមានខ្យល់ព្យុះបក់បោកយ៉ាងខ្លាំងមកលើបឹង បណ្ដាលឲ្យទឹកជះចូលពេញទូក ហើយទាំងអស់គ្នាស្ថិតក្នុងភាពអាសន្ន។

24ពួកសិស្សចូលទៅជិតព្រះ‌យេស៊ូ ដាស់ព្រះអង្គថា៖ «ព្រះ‌គ្រូ! ព្រះ‌គ្រូ! យើងស្លាប់ឥឡូវហើយ»។ ព្រះ‌យេស៊ូតើនឡើង មានព្រះ‌បន្ទូលគំរាមខ្យល់ព្យុះ និងរលកយ៉ាងម៉ឺង‌ម៉ាត់។ ខ្យល់ព្យុះ និងរលកក៏ស្ងប់ ហើយផ្ទៃទឹកក៏រាបស្មើដូចធម្មតាវិញ។

25ព្រះ‌យេស៊ូមានព្រះ‌បន្ទូលទៅពួកសិស្សថា៖ «ជំនឿរបស់អ្នករាល់គ្នានៅឯណា?»។ ពួកសិស្សភ័យស្ញប់‌ស្ញែង ព្រមទាំងស្ងើចសរសើរផង គេនិយាយគ្នាទៅវិញទៅមកថា៖ «តើលោកនេះមានឋានៈអ្វីបានជាបញ្ជាទៅខ្យល់ និងទឹក ហើយខ្យល់ និងទឹកស្ដាប់តាមបង្គាប់លោកដូច្នេះ?»។

26ព្រះ‌យេស៊ូ និងសិស្ស* បានមកដល់ក្រុងគេរ៉ា‌ស៊ីននៅត្រើយម្ខាង ទល់មុខស្រុកកាលី‌ឡេ។

27កាលព្រះអង្គយាងឡើងគោក មានបុរសម្នាក់ចេញពីក្រុងមករកព្រះអង្គ។ គាត់មានអារក្សចូល ហើយមិនស្លៀកពាក់ មិនរស់នៅក្នុងផ្ទះតាំងពីយូរមកហើយ គឺគាត់ស្នាក់នៅតែតាមទីបញ្ចុះសព។

28ពេលគាត់ឃើញព្រះ‌យេស៊ូ គាត់ក្រាបទៀបព្រះ‌បាទាព្រះអង្គ ហើយស្រែកយ៉ាងខ្លាំងថា៖ «ឱព្រះ‌យេស៊ូជាព្រះ‌បុត្រារបស់ព្រះ‌ជាម្ចាស់ដ៏ខ្ពង់‌ខ្ពស់បំផុតអើយ! តើព្រះអង្គចង់ធ្វើអ្វីទូលបង្គំ? សូមមេត្តាកុំធ្វើទុក្ខទោសទូលបង្គំអី»។

29វិញ្ញាណអាក្រក់ទូល‌អង្វរដូច្នេះ ព្រោះព្រះ‌យេស៊ូបានបញ្ជាវាឲ្យចេញពីបុរសនោះ វាចូលគាត់ច្រើនលើកច្រើនសាមកហើយ។ គេបានយកច្រវាក់ចងដៃចងជើងគាត់ និងដាក់ខ្នោះទុកមួយកន្លែង តែគាត់កាច់ច្រវាក់បាន ហើយអារក្សនាំគាត់ទៅទីស្ម‌សាន។

30ព្រះ‌យេស៊ូមានព្រះ‌បន្ទូលសួរថា៖ «ឯងឈ្មោះអី?»។ វាឆ្លើយថា៖ «ទូលបង្គំឈ្មោះកង‌ទ័ព»។ វាឆ្លើយដូច្នេះ ព្រោះមានអារក្សជាច្រើនចូលក្នុងបុរសនោះ។

31អារក្សទាំងនោះបានទទូចអង្វរព្រះ‌យេស៊ូ សូមកុំឲ្យព្រះអង្គបញ្ជូនពួកវាទៅនរកអវិចីឡើយ។

32នៅក្បែរនោះ មានជ្រូកមួយហ្វូងធំកំពុងរកស៊ីតាមចង្កេះភ្នំ។ ពួកអារក្សបានអង្វរព្រះអង្គ សូមអនុញ្ញាតឲ្យវាចូលក្នុងជ្រូកទាំងនោះ ព្រះ‌យេស៊ូក៏អនុញ្ញាតឲ្យ។

33អារក្សចេញពីបុរសនោះចូលទៅក្នុងជ្រូក ហ្វូងជ្រូកបោលចុះតាមជម្រាលភ្នំ តម្រង់ទៅបឹង លង់ទឹកងាប់អស់ទៅ។

34ពេលអ្នកថែ‌រក្សាហ្វូងជ្រូកឃើញហេតុ‌ការណ៍កើតឡើងដូច្នេះ ក៏រត់យករឿងនេះទៅប្រាប់អ្នកនៅទីក្រុង និងអ្នកនៅស្រុកស្រែ។

35មនុស្ស‌ម្នានាំគ្នាចេញទៅមើលហេតុ‌ការណ៍នោះ។ គេចូលមករកព្រះ‌យេស៊ូ ឃើញបុរសដែលអារក្សចូលពីមុន អង្គុយនៅទៀបព្រះ‌បាទាព្រះអង្គ គាត់ស្លៀកពាក់ដឹងស្មារតីដូចធម្មតា គេក៏ស្ញែងខ្លាចព្រះអង្គ។

36អស់អ្នកដែលបានឃើញផ្ទាល់នឹងភ្នែក នាំគ្នារៀបរាប់អំពីរបៀបដែលព្រះ‌យេស៊ូប្រោសបុរសអារក្សចូលនោះឲ្យជា។

37អ្នកស្រុកនៅតំបន់គេរ៉ា‌ស៊ីនទាំងអស់អង្វរព្រះ‌យេស៊ូ ឲ្យចាកចេញពីស្រុកភូមិរបស់គេ ដ្បិតគេភ័យខ្លាចខ្លាំងណាស់។ ព្រះ‌យេស៊ូក៏យាងចុះទូកត្រឡប់ទៅវិញ។

38បុរសដែលអារក្សចូលពីមុននោះបានអង្វរសុំនៅជាមួយព្រះអង្គដែរ ប៉ុន្តែ ព្រះ‌យេស៊ូមិនយល់ព្រមទេ។ ព្រះអង្គមានព្រះ‌បន្ទូលថា៖

39«ចូរអ្នកត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញចុះ ហើយរៀបរាប់ហេតុ‌ការណ៍ទាំងប៉ុន្មាន ដែលព្រះ‌ជាម្ចាស់បានប្រោសដល់អ្នក»។ បុរសនោះចេញទៅ ប្រកាសប្រាប់ឲ្យអ្នកក្រុងដឹងអំពីការទាំងអស់ ដែលព្រះ‌យេស៊ូបានប្រោសដល់គាត់។

40ពេលព្រះ‌យេស៊ូយាងត្រឡប់មកពីត្រើយម្ខាងវិញ បណ្ដា‌ជននាំគ្នាមកទទួលព្រះអង្គ ព្រោះគេចាំមើលផ្លូវព្រះអង្គគ្រប់ៗគ្នា។

41មានអ្នកទទួលខុសត្រូវលើសាលាប្រជុំ*ម្នាក់ ឈ្មោះយ៉ៃរូសចូលមកជិតព្រះ‌យេស៊ូ ក្រាបទៀបព្រះ‌បាទាព្រះអង្គ អង្វរសូមព្រះអង្គយាងទៅផ្ទះគាត់

42ដ្បិតគាត់មានកូនស្រីតែមួយ អាយុប្រហែលដប់‌ពីរឆ្នាំ កំពុងឈឺ ជិតស្លាប់។ កាលព្រះ‌យេស៊ូយាងទៅ នៅតាមផ្លូវ មានមហា‌ជនប្រជ្រៀតគ្នាជុំ‌វិញព្រះអង្គ។

43ពេលនោះ មានស្ត្រីម្នាក់កើតជំងឺធ្លាក់ឈាមដប់‌ពីរឆ្នាំមកហើយ នាងបានចំណាយទ្រព្យ‌សម្បត្តិដែលនាងមានទាំងប៉ុន្មាន ដើម្បីឲ្យគ្រូពេទ្យព្យាបាល តែគ្មានគ្រូពេទ្យណាអាចមើលនាងជាឡើយ។

44នាងមកពីក្រោយព្រះ‌យេស៊ូ ហើយពាល់ជាយព្រះ‌ពស្ដ្រព្រះអង្គ ស្រាប់តែឈាមឈប់ធ្លាក់មួយរំពេច។

45ព្រះ‌យេស៊ូមានព្រះ‌បន្ទូលសួរថា៖ «នរណាពាល់ខ្ញុំ?»។ គេប្រកែកគ្រប់គ្នាថា គេមិនបានពាល់ព្រះអង្គទេ។ លោកពេត្រុសទូលថា៖ «ព្រះ‌គ្រូអើយ បណ្ដា‌ជនប្រជ្រៀតគ្នានៅជុំ‌វិញព្រះ‌គ្រូ ហើយគេប៉ះព្រះ‌គ្រូទាំងអស់គ្នា»។

46ប៉ុន្តែ ព្រះ‌យេស៊ូមានព្រះ‌បន្ទូលថា៖ «មានម្នាក់ពិតជាបានពាល់ខ្ញុំ ព្រោះខ្ញុំដឹងថាមានឫទ្ធា‌នុភាពមួយចេញពីខ្លួនខ្ញុំទៅ»។

47ស្ត្រីនោះមកក្រាបទៀបព្រះ‌បាទាព្រះ‌យេស៊ូ ទាំងញ័ររន្ធត់ ព្រោះដឹងថាខ្លួនលាក់រឿងនេះមិនជិត។ នាងទូលព្រះអង្គនៅចំពោះមុខប្រជា‌ជនទាំងមូលអំពីហេតុ ដែលនាំឲ្យនាងពាល់ព្រះអង្គ ហើយនាងបានជាពីជំងឺភ្លាម។

48ព្រះ‌យេស៊ូមានព្រះ‌បន្ទូលទៅនាងថា៖ «កូនស្រីអើយ! ជំនឿរបស់នាងបានសង្គ្រោះនាងហើយ សូមអញ្ជើញទៅដោយសុខ‌សាន្តចុះ»។

49កាលព្រះ‌យេស៊ូកំពុងតែមានព្រះ‌បន្ទូលនៅឡើយ មានបុរសម្នាក់មកពីផ្ទះលោកយ៉ៃរូសជម្រាបគាត់ថា៖ «កូនស្រីលោកផុតដង្ហើមទៅហើយ សូមកុំរំខានលោកគ្រូធ្វើអ្វីទៀត!»។

50ព្រះ‌យេស៊ូឮពាក្យបុរសនោះ ព្រះអង្គមានព្រះ‌បន្ទូលទៅលោកយ៉ៃរូសថា៖ «កុំខ្លាចអី ឲ្យតែលោកជឿ កូនលោកនឹងបានរួចជីវិតពុំ‌ខាន»។

51លុះព្រះអង្គយាងទៅដល់ផ្ទះហើយ ព្រះអង្គមិនអនុញ្ញាតឲ្យអ្នកណាចូលជាមួយឡើយ លើក‌លែងតែលោកពេត្រុស លោកយ៉ូហាន លោកយ៉ាកុប និងឪពុក‌ម្ដាយក្មេងស្រីនោះប៉ុណ្ណោះ។

52អ្នកដែលនៅទីនោះយំសោកអាណិតក្មេងនោះគ្រប់ៗគ្នា តែព្រះ‌យេស៊ូមានព្រះ‌បន្ទូលថា៖ «កុំយំអី នាងមិនស្លាប់ទេ នាងគ្រាន់តែដេកលក់ទេតើ!»។

53គេចំអកដាក់ព្រះអង្គ ដ្បិតគេដឹងច្បាស់ថានាងបានស្លាប់ពិតមែន។

54ព្រះ‌យេស៊ូចាប់ដៃក្មេងស្រីនោះ ហើយបន្លឺព្រះ‌សូរសៀងយ៉ាងខ្លាំងថា៖ «នាងអើយ! ក្រោកឡើង»។

55រំពេចនោះ ព្រលឹងនាងក៏ត្រឡប់មកវិញ ហើយនាងក្រោកឡើងភ្លាម។ ព្រះ‌យេស៊ូសុំឲ្យគេយកចំណីអាហារមកឲ្យនាងបរិភោគ។

56ឪពុក‌ម្ដាយរបស់នាងងឿង‌ឆ្ងល់ក្រៃ‌លែង តែព្រះ‌យេស៊ូហាមគេមិនឲ្យប្រាប់នរណាដឹងរឿងនេះឡើយ។