Revelation 21

Khmer 2005 (ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបច្ចុប្បន្ន ២០០៥)

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1ពេលនោះ ខ្ញុំឃើញផ្ទៃមេឃថ្មី និងផែនដីថ្មី ដ្បិតផ្ទៃមេឃពីមុន និងផែនដីពីមុននោះ បាត់អស់ទៅហើយ ហើយក៏គ្មានសមុទ្រទៀតដែរ។

2បន្ទាប់មក ខ្ញុំឃើញក្រុងដ៏វិសុទ្ធ*ជាក្រុងយេរូ‌សាឡឹមថ្មី ចុះពីស្ថានបរម‌សុខ* គឺចុះមកពីព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ ទាំងតែងខ្លួនដូចភរិយាថ្មោងថ្មីតុប‌តែងខ្លួនទទួលស្វាមី។

3ខ្ញុំឮសំឡេងបន្លឺយ៉ាងខ្លាំងៗចេញពីបល្ល័ង្កមកថា៖ «មើលហ្ន៎ ព្រះ‌ពន្លា របស់ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ស្ថិតនៅជាមួយមនុស្សលោកហើយ! ព្រះអង្គនឹងស្ថិតនៅក្នុងចំណោមពួកគេ ពួកគេនឹងទៅជាប្រជា‌រាស្ដ្ររបស់ព្រះអង្គ ហើយព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ផ្ទាល់នឹងគង់ជាមួយពួកគេ។

4ព្រះអង្គនឹងជូតទឹកភ្នែកចេញអស់ពីភ្នែករបស់គេ សេចក្ដីស្លាប់លែងមានទៀតហើយ ការកាន់ទុក្ខ ការសោកសង្រេង និងទុក្ខលំបាក ក៏លែងមានទៀតដែរ ដ្បិតអ្វីៗដែលកើតមានកាលពីមុននោះ បាត់អស់ទៅហើយ»។

5ព្រះអង្គដែលគង់នៅលើបល្ល័ង្ក ទ្រង់មានព្រះ‌បន្ទូលថា៖ «មើល៍ យើងបានធ្វើអ្វីៗទាំងអស់សុទ្ធតែថ្មី»។ បន្ទាប់‌មកព្រះអង្គមានព្រះ‌បន្ទូលទៀតថា៖ «ចូរកត់‌ត្រាទុក ដ្បិតសេចក្ដីទាំងនេះសុទ្ធតែជាពាក្យពិត គួរឲ្យជឿ»។

6ព្រះអង្គមានព្រះ‌បន្ទូលមកខ្ញុំថា៖ «រួចស្រេចអស់ហើយ! យើងជាអាល់ផា និងជាអូមេ‌កា គឺជាដើមដំបូង និងជាចុងបំផុត។ អ្នកណាស្រេក យើងនឹងឲ្យទឹកដែលហូរចេញពីប្រភពជីវិតទៅអ្នកនោះ ដោយគេមិនបាច់បង់ថ្លៃឡើយ។

7អ្នកដែលមានជ័យ‌ជម្នះមុខជាបានទទួលមត៌កបែបនេះឯង។ យើងនឹងធ្វើជាព្រះរបស់គេ ហើយគេធ្វើជាបុត្ររបស់យើង។

8ពួកកំសាក ពួកមិនជឿ ពួកប្រព្រឹត្តអំពើគួរស្អប់ខ្ពើម ពួកសម្លាប់គេ ពួកប្រាស‌ចាកសីលធម៌ ពួកគ្រូធ្មប់ ពួកថ្វាយ‌បង្គំព្រះក្លែង‌ក្លាយ និងពួកកុហកទាំងប៉ុន្មាន នឹងទទួលទោសនៅក្នុងបឹងភ្លើង និងស្ពាន់‌ធ័រដែលកំពុងតែឆេះ»។ នេះហើយជាសេចក្ដីស្លាប់ទីពីរ។

9បន្ទាប់មក ទេវតា*មួយរូបក្នុងចំណោមទេវតាទាំងប្រាំ‌ពីរ ដែលកាន់ពែងទាំងប្រាំ‌ពីរ ពេញទៅដោយគ្រោះកាចទាំងប្រាំ‌ពីរចុងក្រោយបង្អស់ បានចូលមក ហើយពោលមកកាន់ខ្ញុំថា៖ «សូមអញ្ជើញមក ខ្ញុំនឹងបង្ហាញឲ្យលោកឃើញកូនក្រមុំជាភរិយារបស់កូនចៀម»។

10ទេវតានោះបានលើកវិញ្ញាណខ្ញុំឡើងទៅលើភ្នំមួយយ៉ាងធំខ្ពស់ រួចបង្ហាញឲ្យខ្ញុំឃើញក្រុងដ៏វិសុទ្ធ ជាក្រុងយេរូ‌សាឡឹមដែលចុះពីស្ថានបរម‌សុខ* គឺចុះមកពីព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់។

11ក្រុងនេះប្រកបដោយសិរី‌រុងរឿងរបស់ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ ពន្លឺរស្មីរបស់ក្រុងប្រៀបបីដូចជាត្បូងដ៏មានតម្លៃបំផុត គឺដូចត្បូងមណី‌ជោតិរសដែលភ្លឺថ្លាដូចកែវ‌ចរណៃ។

12ក្រុងនេះមានកំពែងមួយយ៉ាងធំខ្ពស់ ព្រមទាំងមានខ្លោងទ្វារដប់‌ពីរ នៅលើខ្លោងទ្វារមានទេវតាដប់‌ពីររូប និងមានចារឹកឈ្មោះកុល‌សម្ព័ន្ធទាំងដប់‌ពីររបស់ជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែលដែរ។

13នៅទិសខាងកើតមានខ្លោងទ្វារបី ទិសខាងជើងមានខ្លោងទ្វារបី ទិសខាងត្បូងមានខ្លោងទ្វារបី និងទិសខាងលិចមានខ្លោងទ្វារបី។

14កំពែងរបស់ក្រុងមានគ្រឹះដប់‌ពីរ ហើយនៅលើគ្រឹះទាំងនោះមានចារឹកឈ្មោះសាវ័ក*ទាំងដប់‌ពីររបស់កូនចៀម។

15ទេវតាដែលនិយាយមកខ្ញុំនោះ កាន់ត្រែងមាសមួយដើម ធ្វើជារង្វាស់សម្រាប់វាស់ក្រុង ខ្លោងទ្វារក្រុង និងកំពែងក្រុង។

16ក្រុងនេះមានរាងបួនជ្រុងស្មើ គឺមានទទឹង និងបណ្ដោយស្មើគ្នា។ ទេវតាបានយកដើមត្រែងនោះមកវាស់ក្រុង ឃើញមានប្រវែងដប់‌ពីរពាន់ស្ដាដ ។ បណ្ដោយ ទទឹង និងកម្ពស់ មានប្រវែងស្មើៗគ្នា។

17ទេវតាបានវាស់កំពែងដែរ ឃើញមានកម្ពស់មួយរយសែ‌សិបបួនហត្ថ តាមរង្វាស់មនុស្សលោក ដូចរង្វាស់ទេវតាដែរ។

18កំពែងក្រុងធ្វើពីត្បូងមណី‌ជោតិរស ហើយទីក្រុងធ្វើពីមាសសុទ្ធ ដែលភ្លឺថ្លាដូចកែវសុទ្ធ។

19គ្រឹះរបស់កំពែងក្រុងមានតុប‌តែងទៅដោយត្បូងដ៏មានតម្លៃគ្រប់យ៉ាង គ្រឹះទីមួយធ្វើពីត្បូងមណី‌ជោតិរស គ្រឹះទីពីរធ្វើពីត្បូងកណ្ដៀង គ្រឹះទីបីធ្វើពីត្បូងមោរ៉ា គ្រឹះទីបួនធ្វើពីកែវ‌មរកត

20គ្រឹះទីប្រាំធ្វើពីត្បូងដៃ‌រគៀម គ្រឹះទី‌ប្រាំមួយធ្វើពីត្បូងទទឹម គ្រឹះទីប្រាំ‌ពីរធ្វើពីត្បូងប៊ុត‌លឿង គ្រឹះទីប្រាំ‌បីធ្វើពីត្បូងបេរីល គ្រឹះទីប្រាំ‌បួនធ្វើពីត្បូងថៃលឿង គ្រឹះទីដប់ធ្វើពីត្បូងកែវ‌យក់ គ្រឹះទីដប់‌មួយធ្វើពីត្បូងនិល‌រ័ត្ន គ្រឹះទីដប់‌ពីរធ្វើពីត្បូងជម្ពូ‌រ័ត្ន។

21ទ្វារទាំងដប់‌ពីរធ្វើពីកែវ‌មុក្ដាដប់‌ពីរ គឺទ្វារនីមួយៗធ្វើពីកែវ‌មុក្ដាតែមួយដុំ។ លានរបស់ក្រុងធ្វើពីមាសសុទ្ធ ភ្លឺថ្លាដូចកែវ។

22ខ្ញុំពុំឃើញមានព្រះ‌វិហារ*នៅក្នុងទីក្រុងទេ ដ្បិតព្រះ‌ជា‌អម្ចាស់ដ៏មានព្រះ‌ចេស្ដាលើអ្វីៗទាំងអស់ ព្រមទាំងកូនចៀមនេះហើយ ដែលជាព្រះ‌វិហាររបស់ក្រុងនោះ។

23ក្រុងនោះមិនត្រូវការពន្លឺព្រះ‌អាទិត្យ ឬព្រះ‌ច័ន្ទឡើយ ដ្បិតសិរី‌រុងរឿងរបស់ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់បំភ្លឺក្រុង ហើយកូនចៀមក៏ជាចង្កៀងរបស់ក្រុងដែរ។

24ជាតិសាសន៍នានានឹងដើរក្នុងពន្លឺរបស់ក្រុងនោះ ហើយស្ដេចនានានឹងនាំរាជទ្រព្យចូលមកក្នុងក្រុងនោះដែរ ។

25ទ្វារក្រុងមិនដែលបិទនៅពេលថ្ងៃឡើយ ហើយនៅទីនោះ គ្មានយប់ទេ។

26គេនឹងនាំយកភោគទ្រព្យ និងអ្វីៗដ៏មានតម្លៃរបស់ជាតិសាសន៍នានា មកដាក់ក្នុងក្រុងនោះ។

27គ្មានអ្វីមួយមិនបរិសុទ្ធអាចចូលមកក្នុងក្រុងនោះឡើយ ហើយអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើគួរឲ្យស្អប់ខ្ពើម ឬអ្នកកុហក ក៏ពុំអាចចូលដែរ គឺមានតែអ្នកដែលមានឈ្មោះកត់ទុកក្នុងក្រាំងនៃបញ្ជីជីវិតរបស់កូនចៀមប៉ុណ្ណោះ ទើបអាចចូលបាន។

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →