Revelation 5

Khmer 2005 (ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបច្ចុប្បន្ន ២០០៥)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1បន្ទាប់មក ខ្ញុំឃើញក្រាំងមួយនៅក្នុងព្រះ‌ហស្ដស្ដាំរបស់ព្រះអង្គ ដែលគង់នៅលើបល្ល័ង្ក ក្រាំងនោះមានសរសេរអក្សរ ទាំងខាងក្នុង ទាំងខាងក្រៅ ព្រមទាំងមានបោះត្រាប្រាំ‌ពីរបិទភ្ជាប់ពីលើផង។

2បន្ទាប់មកទៀត ខ្ញុំឃើញទេវតាដ៏ខ្លាំងពូកែមួយរូបប្រកាសយ៉ាងខ្លាំងថា៖ «តើនរណាមានឋានៈសមនឹងបកត្រាចេញ ហើយបើកក្រាំងនេះបាន?»។

3ប៉ុន្តែ ទោះបីនៅស្ថានសួគ៌ក្ដី នៅលើផែនដី ឬនៅក្រោមដីក្ដី គ្មាននរណាម្នាក់អាចបើកក្រាំង ឬមើលក្រាំងនោះឡើយ។

4ពេលនោះ ខ្ញុំស្រែកយំយ៉ាងខ្លាំង ព្រោះគ្មាននរណាម្នាក់មានឋានៈសមនឹងបើកក្រាំង ឬមើលក្រាំងនោះទេ។

5ស្រាប់តែមានព្រឹទ្ធា‌ចារ្យមួយរូបមានប្រសាសន៍មកខ្ញុំថា៖ «កុំយំអី! មើលហ្ន៎ សិង្ហដែលកើតនៅក្នុងកុល‌សម្ព័ន្ធយូដា ជាពន្លកដុះចេញពីស្ដេចដាវីឌ ព្រះអង្គមានជ័យ‌ជម្នះអាចនឹងបកត្រាទាំងប្រាំ‌ពីរ ហើយបើកក្រាំងបាន»។

6បន្ទាប់មក ខ្ញុំឃើញកូនចៀមមួយឈរនៅចំកណ្ដាលបល្ល័ង្ក នៅកណ្ដាលសត្វមានជីវិតទាំងបួន និងនៅកណ្ដាលពួកព្រឹទ្ធា‌ចារ្យ។ កូនចៀម នោះមើលទៅ ដូចជាគេបានសម្លាប់ធ្វើយញ្ញ‌បូជា*រួចហើយ មានស្នែងប្រាំ‌ពីរ និងភ្នែកប្រាំ‌ពីរ ជាព្រះ‌វិញ្ញាណទាំងប្រាំ‌ពីររបស់ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ ដែលព្រះអង្គចាត់ឲ្យយាងទៅពាស‌ពេញលើផែនដី។

7កូនចៀមនោះបានយាងមកទទួលយកក្រាំងពីព្រះ‌ហស្ដស្ដាំរបស់ព្រះអង្គ ដែលគង់នៅលើបល្ល័ង្ក។

8កាលកូនចៀមបានទទួលក្រាំងរួចហើយ សត្វមានជីវិតទាំងបួន និងពួកព្រឹទ្ធា‌ចារ្យទាំងម្ភៃបួននាក់នាំគ្នាក្រាបចុះនៅមុខកូនចៀម ម្នាក់ៗកាន់ពិណមួយ និងកាន់ពែងមាសពេញទៅដោយគ្រឿងក្រអូប ដែលជាពាក្យអធិស្ឋាន*របស់ប្រជា‌ជនដ៏វិសុទ្ធ*។

9គេនាំគ្នាច្រៀងបទចម្រៀងថ្មីថា: “ព្រះអង្គសមនឹងទទួលក្រាំង ហើយបកត្រាផង ព្រោះព្រះអង្គត្រូវគេសម្លាប់ធ្វើយញ្ញ‌បូជា ព្រះអង្គបានលោះមនុស្ស ពីគ្រប់ពូជគ្រប់ភាសា គ្រប់ប្រជា‌ជន និងពីគ្រប់ជាតិសាសន៍ យកមកថ្វាយព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ ដោយ‌សារព្រះ‌លោហិតរបស់ព្រះអង្គ។

10ព្រះអង្គបានធ្វើឲ្យគេទៅជារាជា‌ណាចក្រ និងជាក្រុមបូជា‌ចារ្យ* បម្រើព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់របស់យើង ហើយអ្នកទាំងនោះនឹងគ្រងរាជ្យលើផែនដី”។

11ពេលនោះ ខ្ញុំមើលទៅ ហើយឮសូរសំឡេងទេវតា*យ៉ាងច្រើននៅជុំ‌វិញបល្ល័ង្ក ជុំ‌វិញសត្វមានជីវិត និងជុំ‌វិញពួកព្រឹទ្ធា‌ចារ្យ។ ទេវតាទាំងនោះមានចំនួនរាប់ម៉ឺនរាប់សែន ច្រើនអនេក‌អនន្ត

12នាំគ្នាបន្លឺសំឡេងឡើងយ៉ាងខ្លាំងៗថា: «កូនចៀមដែលគេសម្លាប់ធ្វើយញ្ញ‌បូជា ព្រះអង្គសមនឹងទទួលឫទ្ធា‌នុភាព រាជសម្បត្តិ ព្រះ‌ប្រាជ្ញា‌ញាណ ឥទ្ធិ‌ឫទ្ធិ ព្រះ‌កិត្តិនាម សិរី‌រុងរឿង និងការសរសើរតម្កើង»។

13ពេលនោះ ខ្ញុំឮសត្វលោកទាំងប៉ុន្មាននៅស្ថានសួគ៌ នៅលើផែនដី នៅក្រោមដី នៅក្នុងសមុទ្រ ព្រមទាំងអ្វីៗទាំងអស់ដែលនៅស្ថានទាំងនោះ បន្លឺសំឡេងឡើងថា: «សូមព្រះអង្គដែលគង់លើបល្ល័ង្ក និងកូនចៀម ទទួលពាក្យសរសើរតម្កើង ព្រះ‌កិត្តិនាម សិរី‌រុងរឿង និងព្រះ‌ចេស្ដា អស់‌កល្បជាអង្វែងតរៀងទៅ!»។

14បន្ទាប់មក សត្វមានជីវិតទាំងបួនពោលឡើងថា «អាម៉ែន!» ហើយព្រឹទ្ធា‌ចារ្យក៏នាំគ្នាក្រាបថ្វាយ‌បង្គំ។

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →