Joel 3

Khmer 2014 (អាល់គីតាប)

← Chapter 2 Jump to:

1អុលឡោះមានបន្ទូលទៀតថា: «នៅគ្រានោះ គឺនៅពេលដែលយើង ស្ដារស្រុកយូដា និងក្រុងយេរូ‌សាឡឹម ដូចដើមឡើងវិញ

2យើងនឹងប្រមូលប្រជា‌ជាតិទាំងអស់ ឲ្យមកជួប‌ជុំគ្នានៅជ្រលងភ្នំយេហូ‌សាផាត។ នៅទីនោះ យើងនឹងវិនិច្ឆ័យទោសពួកគេ ព្រោះតែអំពើដែលពួកគេបានប្រព្រឹត្តចំពោះ អ៊ីស្រ‌អែល ជាប្រជា‌រាស្ត្រ និងជាចំណែកមត៌ករបស់យើង ដោយកំចាត់‌កំចាយឲ្យទៅនៅក្នុងចំណោម ជាតិសាសន៍ទាំង‌ឡាយ។ យើងក៏នឹងវិនិច្ឆ័យទោសពួកគេ ព្រោះគេ យកទឹកដីរបស់យើងទៅបែងចែកគ្នាដែរ។

3ពួកគេយកប្រជា‌រាស្ត្ររបស់យើង ទៅចាប់ឆ្នោតចែកគ្នា ពួកគេយកក្មេងប្រុសៗទៅបង់ថ្លៃស្រីពេស្យា ពួកគេលក់ក្មេងស្រីៗ ដើម្បីទិញស្រាផឹក។

4រីឯអ្នករាល់គ្នាវិញ អ្នកក្រុងទីរ៉ុស អ្នកក្រុងស៊ីដូន និងអ្នកក្រុងទាំងប៉ុន្មាន នៃស្រុកភីលី‌ស្ទីន តើអ្នករាល់គ្នាចង់ធ្វើអ្វីយើង? តើអ្នករាល់គ្នាចង់សង‌សឹកនឹងយើងឬ? ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាប្រឆាំងនឹងយើង នោះយើងដាក់ទោសអ្នករាល់គ្នាយ៉ាងងាយ ហើយយ៉ាងឆាប់រហ័ស តាមអំពើដែលអ្នករាល់គ្នា ប្រព្រឹត្តប្រឆាំងនឹងយើង។

5អ្នករាល់គ្នាបានយកមាស និងប្រាក់របស់យើង គឺអ្វីៗដ៏មានតម្លៃ ទៅទុកនៅក្នុងវិហាររបស់អ្នករាល់គ្នា។

6អ្នករាល់គ្នាបានលក់ប្រជា‌ជនស្រុកយូដា និងអ្នកក្រុងយេរូ‌សាឡឹម ទៅឲ្យជន‌ជាតិក្រិក ដើម្បីយកពួកគេចេញឆ្ងាយពីទឹកដីរបស់ខ្លួន។

7ប៉ុន្តែ យើងនាំពួកគេចាកចេញពីស្រុក ដែលអ្នករាល់គ្នាលក់គេទៅនោះ ឲ្យវិលត្រឡប់មកវិញ។ យើងនឹងដាក់ទោសអ្នករាល់គ្នា តាមអំពើដែលអ្នករាល់គ្នាប្រព្រឹត្ត។

8យើងនឹងលក់កូនប្រុសកូនស្រីរបស់អ្នករាល់គ្នា ទៅឲ្យប្រជា‌ជនស្រុកយូដា ហើយប្រជា‌ជនយូដានឹងលក់ពួកគេ ទៅឲ្យអ្នកស្រុកសេបា ជាប្រជា‌ជាតិដែលនៅស្រុកឆ្ងាយ» នេះជាបន្ទូលរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ។

9ចូរប្រកាសក្នុងចំណោមប្រជា‌ជាតិនានាដូចតទៅ: ចូរញែកខ្លួនជាសក្ការៈ ដើម្បីធ្វើសឹក! ចូរប្រមូលទាហានដ៏ពូកែ! ចូរឲ្យអ្នកចំបាំងចេញទៅសមរ‌ភូមិ!

10ចូរយកផាល‌នង្គ័លមកដំធ្វើដាវ ចូរយកកណ្ដៀវមកដំធ្វើផ្លែលំពែង! ចូរឲ្យអ្នកទន់ខ្សោយពោលថា “ខ្ញុំជាមនុស្សខ្លាំងពូកែ!”។

11ប្រជា‌ជាតិទាំងប៉ុន្មានដែលនៅជុំ‌វិញអើយ ចូរប្រញាប់‌ប្រញាល់នាំគ្នាមក ចូរប្រមូលផ្ដុំគ្នានៅកន្លែងតែមួយ! អុលឡោះ‌តាអាឡា អើយ សូមឲ្យកង‌ពលរបស់ទ្រង់ចុះមក!។

12«ចូរឲ្យប្រជា‌ជាតិនានាក្រោកឡើង ទៅប្រមូលផ្ដុំគ្នានៅជ្រលងភ្នំយេហូ‌សាផាត ដ្បិតយើងនឹងអង្គុយវិនិច្ឆ័យទោសប្រជា‌ជាតិ ទាំងអស់ដែលនៅជុំ‌វិញ ក្នុងជ្រលងភ្នំនោះ។

13ស្រូវទុំហើយ ចូរនាំគ្នាយកកណ្ដៀវមកច្រូត! ធុងសម្រាប់ជាន់ផ្លែទំពាំង‌បាយជូរពេញហើយ ចូរនាំគ្នាមកជាន់! ធុងពេញហៀរទៅដោយទឹកទំពាំង‌បាយជូរ! ពួកគេប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ច្រើនណាស់!»។

14មហា‌ជនដ៏ច្រើនឥតគណនានាំគ្នាមកដល់ ជ្រលងភ្នំវិនិច្ឆ័យទោស ដ្បិតថ្ងៃរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ជិតមកដល់ នៅជ្រលងភ្នំវិនិច្ឆ័យទោសនេះហើយ!

15ព្រះ‌អាទិត្យ និងព្រះ‌ច័ន្ទ នឹងងងឹតសូន្យ រីឯផ្កាយទាំង‌ឡាយក៏បាត់រស្មីដែរ។

16អុលឡោះ‌តាអាឡា ស្រែកគំរាមពីភ្នំស៊ីយ៉ូន ទ្រង់បន្លឺសំឡេងពីក្រុងយេរូ‌សាឡឹម ផ្ទៃមេឃ និងផែនដីក៏កក្រើករំពើក តែ អុលឡោះ‌តាអាឡា ការ‌ពារប្រជា‌រាស្ត្ររបស់ទ្រង់ ទ្រង់ជាជំរករបស់ជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែល។

17«ពេលនោះ អ្នករាល់គ្នានឹងទទួលស្គាល់ថា យើងជា អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់របស់អ្នករាល់គ្នា យើងស្ថិតនៅលើភ្នំស៊ីយ៉ូន ជាភ្នំដ៏‌វិសុទ្ធរបស់យើង ក្រុងយេរូ‌សាឡឹមនឹងបានវិសុទ្ធ ហើយជាតិសាសន៍ដទៃលែងមកឈ្លាន‌ពាន ក្រុងនេះទៀត។

18នៅគ្រានោះ នឹងមានចម្ការទំពាំង‌បាយ‌ជូរ ពាស‌ពេញភ្នំ ផ្ដល់ទឹកទំពាំង‌បាយ‌ជូរដ៏ហូរ‌ហៀរ។ នៅតាមភ្នំតូចៗក៏មានហ្វូងសត្វយ៉ាងច្រើន ដែលផ្ដល់ទឹកដោះដ៏ហូរ‌ហៀរដែរ។ ទឹកនឹងហូរសាជាថ្មី នៅតាមជ្រោះទាំងប៉ុន្មាន ក្នុងស្រុកយូដា។ មានប្រភពទឹកមួយហូរចេញ ពីដំណាក់របស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ទៅស្រោចស្រពជ្រលងភ្នំស៊ីទីម។

19ស្រុកអេស៊ីបនឹងក្លាយទៅជាទីស្មសាន ស្រុកអេដុមនឹងក្លាយទៅជាវាលរហោ‌ស្ថាន ដ៏ស្ងាត់ជ្រងំ ព្រោះតែអំពើឃោរ‌ឃៅ ដែលពួកគេបានប្រព្រឹត្តចំពោះកូនចៅយូដា ហើយបង្ហូរឈាមប្រជា‌ជនស្លូតត្រង់ នៅក្នុងស្រុករបស់គេ។

20រីឯស្រុកយូដានឹងមានមនុស្សរស់នៅរហូតតទៅ ហើយក្រុងយេរូ‌សាឡឹមក៏មានមនុស្សរស់នៅ អស់‌កល្បជាអង្វែងតរៀងទៅដែរ។

21យើងនឹងចាត់ទុកប្រជា‌ជននេះ ថាគ្មានទោសទៀតឡើយ។ យើងជា អុលឡោះ‌តាអាឡា នឹងនៅក្រុងស៊ីយ៉ូន»។

← Chapter 2 Jump to: