Zephaniah 1

Khmer 2014 (អាល់គីតាប)

Jump to: Chapter 2 →

1នេះជាបន្ទូល ដែល អុលឡោះ‌តាអាឡា ថ្លែងមកកាន់សេផា‌នា ជាកូនរបស់លោកគូស៊ី ជាចៅរបស់លោកកេដា‌លា ជាចៅ‌ទួតរបស់លោកអម៉ា‌រា និងជាចៅ‌លួតរបស់លោកហេសេ‌គា នៅរជ្ជកាលស្តេចយ៉ូសៀស ជាបុត្ររបស់ស្តេចអាំម៉ូន ស្ដេចស្រុកយូដា។

2អុលឡោះ‌តាអាឡា មានបន្ទូលថា៖ «យើងនឹងលុបបំបាត់អ្វីៗឲ្យអស់ពីផែនដី

3យើងនឹងលុបបំបាត់ទាំងមនុស្ស ទាំងសត្វ យើងនឹងលុបបំបាត់សត្វដែលហើរនៅលើមេឃ ព្រមទាំងត្រីដែលស្ថិតនៅក្នុងសមុទ្រ។ យើងនឹងកំទេចអ្វីៗដែលនាំឲ្យ មនុស្សអាក្រក់ជំពប់ដួល ព្រមទាំងលុបបំបាត់មនុស្សឲ្យអស់ពីផែនដី - នេះជាបន្ទូលរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ។

4យើងនឹងលើកដៃប្រហារស្រុកយូដា និងប្រជា‌ជនទាំងអស់នៅក្រុងយេរូ‌សាឡឹម យើងនឹងកំទេចអ្វីៗដែលគេនៅតែប្រើ‌ប្រាស់ សម្រាប់គោរពព្រះបាល ព្រមទាំងលែងឲ្យមាននរណានឹកនាដល់ ពួកអាចារ្យ និងពួកបូជា‌ចារ្យរបស់ ព្រះនោះទៀត។

5យើងក៏កំទេចអស់អ្នកដែលឡើងលើផ្ទះ ដើម្បីថ្វាយ‌បង្គំផ្កាយ ព្រមទាំងអស់អ្នកដែលក្រាបថ្វាយ‌បង្គំយើង ហើយស្បថក្នុងនាមយើងជា អុលឡោះ‌តាអាឡា ផង ស្បថក្នុងនាមព្រះម៉ូឡុករបស់គេផង។

6យើងនឹងកំទេចអស់អ្នកដែលងាកចេញពីយើង ជា អុលឡោះ‌តាអាឡា អស់អ្នកដែលមិនស្វែងរកយើង ហើយក៏មិនស្វែងរកយោបល់ពីយើងដែរ»។

7ចូរស្ងៀមស្ងាត់ចំពោះ អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់ ដ្បិតថ្ងៃរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា នៅជិតបង្កើយហើយ។ អុលឡោះ‌តាអាឡា បានរៀប‌ចំគូរបាន ទ្រង់ជម្រះភ្ញៀវដែលត្រូវចូលរួមជប់‌លៀង ឲ្យបានបរិសុទ្ធហើយ។

8«នៅថ្ងៃធ្វើគូរបាន យើងនឹងដាក់ទោស ពួកមេដឹកនាំ និងកូនៗរបស់ស្ដេច ព្រមទាំងអស់អ្នកដែលស្លៀកពាក់តាម សាសន៍ដទៃ។

9នៅថ្ងៃនោះ យើងនឹងដាក់ទោសអស់អ្នកដែល លោតពីលើក្របទ្វារម៉ាស្ជិទ តាមរបៀប សាសន៍ដទៃ។ យើងក៏នឹងដាក់ទោសអស់អ្នកដែលប្រព្រឹត្ត អំពើឃោរ‌ឃៅ និងកល‌ល្បិច ពាស‌ពេញវិហារនៃព្រះរបស់ខ្លួនដែរ។

10នៅថ្ងៃនោះនឹងមានឮសំរែកលេចចេញពីទ្វារមច្ឆា សំរែកយំសោកលេចឮពីជាយក្រុងម្ខាង ហើយសំឡេងមហន្ត‌រាយលេចឮយ៉ាងខ្លាំង នៅតាមភ្នំ។

11ប្រជា‌ជននៅផ្សារក្រោមអើយ ចូរនាំគ្នាស្រែកយំទៅ! ដ្បិតអ្នកជំនួញទាំងប៉ុន្មានវិនាសអស់ហើយ ពួកអស់អ្នកដូរប្រាក់ក៏ត្រូវអន្តរាយអស់ដែរ។

12នៅគ្រានោះ យើងនឹងកាន់ចន្លុះ រុក‌រកអស់អ្នកដែលយើងត្រូវដាក់ទោស នៅក្រុងយេរូ‌សាឡឹម។ អ្នកទាំងនោះសម្ងំ ហើយគិតថា “ អុលឡោះ‌តាអាឡា មិនអាចធ្វើអាក្រក់ ឬល្អចំពោះខ្ញុំបានទេ”។

13ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេនឹងត្រូវខ្មាំងរឹបអូសយក ផ្ទះរបស់ពួកគេនឹងក្លាយទៅជាទីស្ងាត់ជ្រងំ។ ពួកគេសង់ផ្ទះ តែមិនអាចរស់នៅក្នុងផ្ទះនោះទេ ពួកគេដាំទំពាំង‌បាយជូរ តែពុំអាចផឹកស្រាទំពាំង‌បាយជូរដែរ»។

14ថ្ងៃដ៏ឧត្ដុង្គ‌ឧត្ដមរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា នៅជិតបង្កើយហើយ ថ្ងៃនោះនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗ។ ថ្ងៃដែល អុលឡោះ‌តាអាឡា មក គេនឹងស្រែកយំយ៉ាងជូរ‌ចត់ សូម្បីតែទាហានដ៏អង់‌អាច ក៏ស្រែកហៅគេជួយដែរ។

15ថ្ងៃនោះជាថ្ងៃទ្រង់ខឹងយ៉ាងខ្លាំង ជាថ្ងៃវេទនា និងថ្ងៃតប់‌ប្រមល់ ជាថ្ងៃមហន្ត‌រាយ និងហិនវិនាស ជាថ្ងៃដ៏ងងឹត ជាថ្ងៃអន្ធការ ជាថ្ងៃដែលមានពពក ងងឹតអាប់‌អួ

16ជាថ្ងៃដែលឮសំឡេងស្នែង និងសំរែកសឹកសង្គ្រាមវាយយកក្រុង ដ៏មានកំពែងរឹង‌មាំ និងមានប៉មយ៉ាងខ្ពស់។

17ទ្រង់នឹងធ្វើឲ្យមនុស្សលោកវេទនា ពួកគេនឹងដើរដូចមនុស្សខ្វាក់ ដ្បិតពួកគេប្រព្រឹត្តអំពើបាប ទាស់នឹងបំណងរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ឈាមរបស់ពួកគេនឹងខ្ចាយ ទៅគ្រប់ទីកន្លែងដូចធូលីដី សាក‌សពរបស់ពួកគេប្រៀបបាននឹងសំរាម។

18នៅថ្ងៃ អុលឡោះ‌តាអាឡា ខឹងយ៉ាងខ្លាំង ប្រាក់ ឬមាសពុំអាចរំដោះពួកគេបានទេ។ ផែនដីទាំងមូលនឹងត្រូវរលាយ ដោយ‌សារភ្លើងនៃកំហឹងរបស់អុលឡោះតាអាឡា។ ពេលទ្រង់លុបបំបាត់មនុស្សទាំងអស់ពីផែនដី ជាពេលមួយដ៏គួរឲ្យព្រឺខ្លាចបំផុត។

Jump to: Chapter 2 →