Isaiah 13

Khmer (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធកែសម្រួល ២០១៦)

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1នេះជាសេចក្ដីទំនាយយ៉ាងធ្ងន់ដែលហោរាអេសាយ ជាកូនអ័ម៉ូស បានឃើញពីស្រុកបាប៊ី‌ឡូន។

2ចូរលើកទង់មួយសម្រាប់អ្នករាល់គ្នា នៅលើភ្នំត្រងិលចុះ ចូរបន្លឺសំឡេងឡើង ហើយបោយដៃហៅ ដើម្បីឲ្យគេបានចូលទៅ តាមទ្វាររបស់ពួកមនុស្សដ៏មានត្រកូលខ្ពស់។

3យើងបានបង្គាប់ដល់ពួកបរិសុទ្ធរបស់យើង យើងបានហៅពួកខ្លាំងពូកែរបស់យើង សម្រាប់នឹងសម្រេចសេចក្ដីក្រោធរបស់យើង គឺជាពួកអ្នកដែលមានអំណរ ចំពោះសេចក្ដីខ្ពង់‌ខ្ពស់របស់យើង។

4មានឮសូរគឹក‌កងរបស់មនុស្សកក‌កុញនៅលើភ្នំ គឺជាសូរដូចជាប្រជា‌ជាតិយ៉ាងធំ ជាសូរអ៊ឹក‌ធឹករបស់នគរនៃសាសន៍ទាំងប៉ុន្មានប្រជុំគ្នា គឺព្រះ‌យេហូវ៉ានៃពួកពលបរិវារ ព្រះ‌អង្គកំពុងតែត្រួត‌ត្រាមើលពល‌ទ័ពសម្រាប់ចូលច្បាំង។

5គេមកពីស្រុកឆ្ងាយ ជាប្រទេសនៅជើងមេឃទីបំផុត គឺព្រះ‌យេហូវ៉ា និងគ្រឿងអាវុធ នៃសេចក្ដីគ្នាន់‌ក្នាញ់របស់ព្រះ‌អង្គ ដើម្បីនឹងបំផ្លាញស្រុកនោះទាំងមូល។

6ចូរទ្រហោសោកពិលាបចុះ ដ្បិតថ្ងៃនៃព្រះ‌យេហូវ៉ាជិតដល់ហើយ ថ្ងៃនេះនឹងមកដល់ទុកជាការបំផ្លាញ ដែលមកពីព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះ‌ចេស្តា

7ដោយហេតុនោះ បានជាដៃមនុស្សទាំងអស់នឹងត្រូវខ្សោយ ហើយចិត្តនៃមនុស្សទាំងអស់នឹងរលត់ទៅ

8គេនឹងស្រយុតចិត្តទៅ សេចក្ដីឈឺចាប់និងសេចក្ដីទុក្ខលំបាកនឹងចាប់គេបាន គេនឹងឈឺចាប់ ដូចស្ត្រីដែលហៀបនឹងសម្រាលកូន គេនឹងស្រឡាំង‌កាំង មើលគ្នាទៅវិញទៅមក ហើយមានទឹកមុខស្រមេះ។

9មើល៍ ថ្ងៃនៃព្រះ‌យេហូវ៉ាកំពុងតែមកដល់ ជាថ្ងៃដ៏សហ័សដោយសេចក្ដីក្រោធ និងកំហឹងយ៉ាងខ្លាំង ដើម្បីនឹងបំផ្លាញស្រុកឲ្យរលីង ហើយនឹងធ្វើឲ្យមនុស្សមានបាបសូន្យចេញ។

10ពីព្រោះអស់ទាំងផ្កាយនៅលើមេឃនិងផ្កាយចក្រ‌រាសី នឹងលែងបញ្ចេញពន្លឺ ព្រះ‌អាទិត្យនឹងងងឹត តាំងតែពីរះឡើង ហើយព្រះ‌ចន្ទក៏នឹងអាប់រស្មីទៅដែរ។

11យើងនឹងធ្វើទោសដល់លោកីយ ដោយព្រោះអំពើអាក្រក់របស់គេ ព្រមទាំងមនុស្សដែលប្រព្រឹត្តបទអាក្រក់ ដោយព្រោះអំពើទុច្ចរិតរបស់គេដែរ យើងនឹងបំបាត់សេចក្ដីឆ្មើង‌ឆ្មៃរបស់ពួកអំនួត ហើយនឹងបន្ទាប‌បន្ថោកឫកខ្ពស់ របស់មនុស្សកាចអាក្រក់។

12យើងនឹងធ្វើឲ្យកម្រមានមនុស្ស ដូចជាកម្រមានមាសសុទ្ធដែរ គឺនឹងឲ្យមនុស្សមួយនាក់កម្រមាន ជាជាងមាសពីស្រុកអូភារទៅទៀត។

13ដូច្នេះ យើងនឹងធ្វើឲ្យផ្ទៃមេឃញាប់‌ញ័រ ហើយផែនដីនឹងត្រូវកក្រើករំពើកចេញពីកន្លែងធម្មតា គឺក្នុងគ្រានៃសេចក្ដីក្រោធ របស់ព្រះ‌យេហូវ៉ានៃពួកពល‌បរិវារ ហើយក្នុងថ្ងៃនៃសេចក្ដីក្រោធដ៏សហ័សរបស់ព្រះ‌អង្គ។

14នោះគេនឹងបានដូចជាប្រើសដែលត្រូវគេប្រដេញ ហើយដូចជាហ្វូងចៀមដែលឥតមានគង្វាល គ្រប់គ្នានឹងវិលទៅឯសាសន៍របស់ខ្លួនវិញ ហើយរត់ទៅឯស្រុករបស់ខ្លួនគ្រប់ៗគ្នា។

15ឯអស់អ្នកដែលត្រូវប្រទះឃើញ នោះនឹងត្រូវចាក់ទម្លុះ ហើយអស់អ្នកណាដែលត្រូវចាប់បាន នោះនឹងត្រូវដួលដោយដាវ។

16កូន‌ង៉ែតរបស់គេនឹងត្រូវបោកខ្ទេច‌ខ្ទីនៅចំពោះមុខ ផ្ទះគេនឹងត្រូវរឹប‌អូស ឯប្រពន្ធរបស់គេនឹងត្រូវគេចាប់រំលោភ។

17មើល៍ យើងនឹងញុះ‌ញង់សាសន៍មេឌីឲ្យទាស់នឹងគេ ជាសាសន៍ដែលមិនរាប់‌អានប្រាក់ សូម្បីតែមាសក៏មិនមានចិត្តរីក‌រាយដែរ។

18ឯធ្នូរបស់សាសន៍នោះនឹងផ្តួលពួកកំលោះៗ អស់រលីងទៅ គេនឹងឥតមានមេត្តាចំពោះផលកើតពីផ្ទៃឡើយ ភ្នែកគេមិនចេះប្រណីដល់ពួកក្មេងៗដែរ។

19នោះក្រុងបាប៊ី‌ឡូនដែលជាសិរី‌ល្អនៃអស់ទាំងនគរ ហើយជាទីលម្អនៃសេចក្ដីអំនួតរបស់សាសន៍ខាល់ដេ នឹងត្រូវដូចជាកាលព្រះបានរំលាងក្រុងសូដុម និងក្រុងកូម៉ូរ៉ាដែរ។

20ក្រុងនោះនឹងគ្មានអ្នកណានៅតទៅទៀតឡើយ ក៏មិនដែលមានអ្នកណាអាស្រ័យនៅ ដរាបដល់អស់ទាំងតំណមនុស្សតទៅ ទោះទាំងសាសន៍អារ៉ាប់ គេក៏មិនដំឡើងត្រសាលនៅទីនោះ ហើយពួកគង្វាលក៏មិននាំហ្វូងសត្វ របស់គេទៅដេកនៅទីនោះដែរ។

21គឺនឹងមានតែសត្វដែលនៅទីរហោ‌ស្ថាន បានដេកនៅទីនោះវិញ ឯផ្ទះគេនឹងមានពេញដោយសំឡេងសត្វយំ សត្វអូទ្រុសនឹងអាស្រ័យនៅ ហើយពពែព្រៃនឹងលោតកញ្ឆេងនៅទីនោះ។

22ហ្វូងឆ្កែព្រៃនឹងលូននៅក្នុងដំណាក់របស់គេ ហើយស្វាននឹងនៅក្នុងមន្ទីរជាទីសប្បាយរបស់គេដែរ ឯពេលវេលារបស់ទីក្រុងនោះ ក៏ជិតដល់ហើយ ថ្ងៃកំណត់នឹងមិនបន្ថយប៉ុន្មានទេ។

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →