Isaiah 37

Khmer (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធកែសម្រួល ២០១៦)

← Chapter 36 Jump to: Chapter 38 →

1លុះកាលស្តេចព្រះបាទហេ‌សេ‌គាបានស្តាប់ពាក្យទាំងនោះហើយ ទ្រង់ក៏ហែកព្រះ‌ពស្ត្រ ហើយស្លៀក‌ពាក់សំពត់ធ្មៃវិញ រួចយាងចូលទៅក្នុងព្រះ‌វិហារនៃព្រះ‌យេហូវ៉ា។

2ទ្រង់ចាត់អេលា‌គីម ជាឧកញ៉ាវាំង និងសេប‌ណា ជាស្មៀនហ្លួង ហើយពួកចាស់ទុំក្នុងពួកសង្ឃ ឲ្យស្លៀក‌ពាក់សំពត់ធ្មៃ ទៅឯហោរាអេសាយ ជាកូនអ័ម៉ូស។

3គេក៏ជម្រាបដល់លោកថា៖ «ព្រះបាទហេ‌សេ‌គាមានរាជ‌អង្ការដូច្នេះថា "ថ្ងៃនេះជាថ្ងៃមានសេចក្ដីវេទនា សេចក្ដីផ្ចាញ់‌ផ្ចាល និងសេចក្ដីដំណៀល ប្រៀបដូចជាកូនដែលគ្រប់ខែ តែគ្មានកម្លាំងនឹងសម្រាលមកសោះ។

4ប្រហែលជាព្រះ‌យេហូវ៉ាជាព្រះរបស់អ្នក ព្រះ‌អង្គនឹងឮអស់ទាំងពាក្យរបស់រ៉ាបសា‌កេនេះទេដឹង ជាពាក្យដែលស្តេចអាស‌ស៊ើរ ជាចៅ‌ហ្វាយគេ បានចាត់ឲ្យមកប្រកួតនឹងព្រះដ៏មានព្រះ‌ជន្មរស់នៅ ហើយព្រះ‌អង្គនឹងបន្ទោសដល់គេ ដោយព្រោះពាក្យដែលព្រះ‌យេហូវ៉ាជាព្រះរបស់អ្នក ព្រះ‌អង្គបានឮហើយ ដូច្នេះ សូមអធិ‌ស្ឋានឲ្យសំណល់ដែលនៅសល់ចុះ"»។

5ពួកជំនិតរបស់ព្រះបាទហេ‌សេ‌គា ក៏មកជួបហោរាអេសាយ

6ហើយហោរាអេសាយមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នករាល់គ្នាត្រូវទូលដល់ចៅ‌ហ្វាយអ្នកថា "ព្រះ‌យេហូវ៉ាមានព្រះ‌បន្ទូលដូច្នេះថា កុំខ្លាចចំពោះពាក្យសម្ដីដែលអ្នកបានឮ ជាពាក្យដែលពួកបម្រើរបស់ស្តេចអាស‌ស៊ើរ បានប្រមាថដល់យើងនោះឡើយ។

7មើល៍ យើងនឹងបណ្ដាលគំនិតវា ឲ្យសម្រេចនឹងត្រឡប់ទៅឯស្រុកវាវិញ ដោយវាឮដំណឹងមួយ រួចយើងនឹងឲ្យវាដួលស្លាប់ដោយដាវ នៅក្នុងស្រុករបស់វាទៅ"»។

8ចំណែករ៉ាបសា‌កេ ក៏ត្រឡប់ទៅរកស្តេចអាស‌ស៊ើរ ឃើញកំពុងតែច្បាំងនឹងក្រុងលិបណា ដ្បិតលោកបានឮថា ទ្រង់ថយពីក្រុងឡាគីសទៅហើយ។

9ស្តេចបានឮពីដំណើរទារហា‌កា ជាស្តេចអេធី‌យ៉ូពី ថា ស្ដេចបានចេញមកច្បាំងនឹងទ្រង់ហើយ។ កាលទ្រង់បានឮដូច្នោះ ក៏ចាត់សារទៅឯព្រះបាទហេ‌សេ‌គាដោយពាក្យថា៖

10«ចូរអ្នករាល់គ្នាប្រាប់ព្រះបាទហេ‌សេ‌គា ជាស្តេចយូដាដូច្នេះថា កុំឲ្យព្រះរបស់ព្រះ‌ករុណា ដែលព្រះ‌ករុណាទុកចិត្តនោះ បញ្ឆោតព្រះ‌ករុណាដោយថា ក្រុងយេរូ‌សាឡិមនឹងមិនត្រូវប្រគល់ទៅក្នុងកណ្ដាប់ដៃនៃស្តេចអាស‌ស៊ើរនោះឡើយ។

11មើល៍ អ្នកបានឮនិយាយពីការដែលស្តេចអាស‌ស៊ើរបានធ្វើ ដល់ស្រុកទាំងប៉ុន្មានហើយ គឺដែលទ្រង់បានបំផ្លាញគេអស់រលីងទៅ ដូច្នេះ តើអ្នកនឹងបានរួចឬ?

12ឯសាសន៍ដទៃទាំងប៉ុន្មាន ដែលបុព្វ‌បុរសយើងបានបំផ្លាញ គឺពួកក្រុងកូសាន ក្រុងខារ៉ាន ក្រុងរេសែភ និងពួកកូនចៅអេដែនដែលនៅស្រុកធេឡា‌សើរ តើព្រះរបស់គេបានជួយឲ្យគេរួចឬ?

13តើស្តេចស្រុកហាម៉ាត ស្តេចក្រុងអើផាឌ និងស្តេចក្រុងសេផា‌វែម ក្រុងហេណា និងក្រុងអ៊ីវ៉ានៅឯណា?»។

14ព្រះបាទហេ‌សេ‌គាក៏ទទួលសំបុត្រនោះ ពីដៃរបស់ពួកទូតទៅអានមើល រួចទ្រង់យាងឡើងទៅឯព្រះ‌វិហារនៃព្រះ‌យេហូវ៉ា លាសំបុត្រនោះនៅចំពោះទ្រង់។

15ព្រះបាទហេ‌សេ‌គាក៏អធិ‌ស្ឋានដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ាថា៖

16«ឱព្រះ‌យេហូវ៉ានៃពួកពល‌បរិវារ ជាព្រះនៃសាសន៍អ៊ីស្រា‌អែល ដែលគង់ពីលើចេរូ‌ប៊ីនអើយ គឺព្រះ‌អង្គតែមួយអង្គ ដែលជាព្រះនៃអស់ទាំងសាសន៍នៅផែនដី ព្រះ‌អង្គបានបង្ក‌បង្កើតផ្ទៃមេឃ និងផែនដី។

17ឱព្រះ‌យេហូវ៉ាអើយ សូមព្រះ‌អង្គផ្ទៀងព្រះ‌កាណ៌ស្តាប់ ឱព្រះ‌យេហូវ៉ាអើយ សូមព្រះ‌អង្គបើកព្រះ‌នេត្រទត សូមព្រះ‌សណ្ដាប់អស់ទាំងពាក្យរបស់ស្ដេចសាន‌ហេរីប ដែលបានចាត់គេមកប្រកួតនឹងព្រះដ៏មានព្រះ‌ជន្មរស់នៅ។

18ឱព្រះ‌យេហូវ៉ាអើយ ស្តេចអាស‌ស៊ើរបានបំផ្លាញអស់ទាំងប្រទេស និងស្រុករបស់គេជាប្រាកដមែន

19ក៏បានបោះចោលព្រះរបស់គេទៅក្នុងភ្លើងដែរ ដ្បិតមិនមែនជាព្រះទេ គឺជាស្នាដៃដែលមនុស្សធ្វើមកពីឈើ និងពីថ្មវិញ ហេតុនោះបានជាគេបំផ្លាញទៅបាន។

20ដូច្នេះ ឱព្រះ‌យេហូវ៉ាជាព្រះនៃយើងខ្ញុំរាល់គ្នាអើយ សូមព្រះ‌អង្គជួយសង្គ្រោះយើងខ្ញុំ ឲ្យរួចពីកណ្ដាប់ដៃរបស់គេផង ដើម្បីឲ្យគ្រប់ទាំងសាសន៍នៅផែន‌ដីបានដឹងថា ព្រះ‌អង្គជាព្រះ‌យេហូវ៉ា គឺព្រះ‌អង្គតែមួយអង្គទេ»។

21គ្រានោះ ហោរាអេសាយជាកូនអ័ម៉ូស ក៏ចាត់គេឲ្យទៅឯព្រះបាទហេ‌សេ‌គា ទូលថា៖ «ព្រះ‌យេហូវ៉ាជាព្រះរបស់សាសន៍អ៊ីស្រា‌អែល មានព្រះ‌បន្ទូលដូច្នេះ ដោយព្រោះអ្នកបានអធិ‌ស្ឋានដល់យើង ពីដំណើរសាន‌ហេរីបជាស្តេចសាសន៍អាស‌ស៊ើរ។

22ហេតុនេះហើយបានជាព្រះ‌យេហូវ៉ាមានព្រះ‌បន្ទូលពាក្យទាំងនេះ ពីដំណើរស្តេចនោះ គឺថា៖ នាងក្រមុំនៃក្រុងស៊ីយ៉ូនបានស្អប់ខ្ពើមដល់អ្នក ហើយបានមើល‌ងាយដល់អ្នក កូនស្រីនៃក្រុងយេរូ‌សាឡិមបានគ្រវីក្បាលដល់អ្នកហើយ។

23តើអ្នកបានប្រកួត ហើយប្រមាថដល់អ្នកណា? តើទាស់នឹងអ្នកណា ដែលអ្នកបានដំឡើងសំឡេង ហើយងើបភ្នែកឡើងជាខ្ពស់ដូច្នេះ គឺទាស់នឹងព្រះដ៏បរិសុទ្ធនៃសាសន៍អ៊ីស្រា‌អែលទេតើ

24អ្នកបានប្រកួតនឹងព្រះ‌អម្ចាស់ ដោយពួកអ្នកដែលចាត់ឲ្យមកនោះ ដោយថា៖ យើងបានឡើងទៅឯកំពូលភ្នំទាំងប៉ុន្មាន ដោយ‌សាររទេះចម្បាំងរបស់យើង ហើយដល់ទីជ្រៅបំផុតនៃព្រៃល្បាណូនផង យើងនឹងកាប់អស់ទាំងដើមតា‌ត្រៅដែលខ្ពស់ និងដើមកកោះដែលល្អជាងគេនៅទីនោះ យើងនឹងចូលទៅដល់ទីខ្ពស់នៅចុងស្រុកគេ គឺដល់ចម្ការរបស់គេ ដែលដុះ‌ដាលដូចជាព្រៃ

25យើងបានជីក ហើយបានផឹកទឹក យើងនឹងធ្វើឲ្យអស់ទាំងទន្លេស្រុកអេស៊ីព្ទរីងស្ងួតទៅ ដោយបាតជើងរបស់យើង។

26តើអ្នកមិនបានឮថា យើងបានគិតជាស្រេច នឹងធ្វើការទាំងប៉ុន្មាននេះតាំងពីយូរមកហើយ? ព្រមទាំងចាត់ចែងតាំងពីចាស់បុរាណមក ឥឡូវនេះ យើងបានសម្រេចការនេះហើយ គឺបានឲ្យអ្នកបំផ្លាញទីក្រុងមានកំផែងឲ្យទៅជាគំនរបំណែក

27ឯពួកអ្នកក្រុងទាំងនោះខ្សោយកម្លាំង គេបានស្រយុតចិត្ត ហើយទ្រឹងនៅ គេក៏ដូចជាស្មៅនៅវាល និងពន្លកខ្ចី គឺដូចជាស្មៅដែលដុះនៅលើដំបូលផ្ទះ និងស្រូវដែលក្រៀមស្វិតមិនទាន់ទុំ។

28យើងដឹងកន្លែងដែលអ្នកក្រោកឈរ និងកន្លែងដែលអ្នកអង្គុយចុះ វេលាដែលអ្នកចេញចូល ក៏ស្គាល់សេចក្ដីដែលអ្នកខឹងក្តៅនឹងយើងដែរ។

29ដោយព្រោះអ្នកខឹងនឹងយើងដូច្នេះ ហើយដោយព្រោះសេចក្ដីព្រហើនរបស់អ្នក បានឮមកដល់ត្រចៀករបស់យើង នោះយើងនឹងដាក់កន្លុះរបស់យើងនៅច្រមុះអ្នក និងដែកបង្ខាំរបស់យើងនៅមាត់អ្នក ហើយយើងនឹងញាក់អ្នកឲ្យវិលត្រឡប់ទៅតាមផ្លូវដដែល ដែលអ្នកបានមកនោះវិញ។

30ការនេះនឹងបានជាទីសម្គាល់ដល់អ្នករាល់គ្នា គឺនៅឆ្នាំនេះ អ្នករាល់គ្នានឹងបរិ‌ភោគផលដែលដុះឯង ដល់ឆ្នាំទីពីរ នោះនឹងបរិ‌ភោគផលដែលកើតពីនោះទៀត តែដល់ឆ្នាំទីបី អ្នករាល់គ្នាត្រូវសាប‌ព្រោះ ច្រូតកាត់ ហើយដាំចម្ការទំពាំង‌បាយ‌ជូរ រួចបរិ‌ភោគផលទាំងនោះវិញ។

31ឯសំណល់នៃពួកកូនចៅយូដាដែលរួចជីវិត គេនឹងចាក់ឫសទៅក្រោម ហើយនឹងបង្កើតផលទៅលើ។

32ដ្បិតនឹងមានសំណល់ចេញពីក្រុងយេរូ‌សាឡិមទៅ ព្រមទាំងពួកអ្នកដែលរួចជីវិតពីក្រុងស៊ីយ៉ូនដែរ សេចក្ដីឧស្សាហ៍របស់ព្រះ‌យេហូវ៉ានៃពួកពល‌បរិវារនឹងធ្វើការនោះ។

33ហេតុនោះបានជាព្រះ‌យេហូវ៉ាមានព្រះ‌បន្ទូល ពីដំណើរស្តេចអាស‌ស៊ើរដូច្នេះថា "គេនឹងមិនចូលមកក្នុងក្រុងនេះឡើយ ក៏មិនបាញ់ព្រួញ ឬកាន់ខែលនៅមុខទីក្រុងនេះ ឬជីកស្នាមភ្លោះច្បាំងនឹងទីនេះដែរ។

34គឺគេនឹងវិលទៅវិញ តាមផ្លូវដដែល ដែលគេបានមកនោះ ឥតចូលមកក្នុងទីក្រុងនេះឡើយ" នេះជាព្រះ‌បន្ទូលនៃព្រះ‌យេហូវ៉ា។

35ដ្បិតយើងនឹងការពារក្រុងនេះ រក្សាទុកសម្រាប់ខ្លួនយើង គឺដោយយល់ដល់ដាវីឌ ជាអ្នកបម្រើយើងផង»។

36គ្រានោះ ទេវតានៃព្រះ‌យេហូវ៉ា ក៏ចេញទៅវាយទីបោះទ័ពរបស់ពួកសាសន៍អាស‌ស៊ើរ សម្លាប់មនុស្សអស់មួយសែនប្រាំបីម៉ឺនប្រាំពាន់នាក់ បានជាកាលគេក្រោកពីព្រឹកឡើង នោះឃើញមនុស្សទាំងនោះសុទ្ធតែជាខ្មោចស្លាប់ទាំងអស់។

37ហេតុនោះ ព្រះបាទសាន‌ហេរីបជាស្តេចអាស‌ស៊ើរក៏ត្រឡប់ទៅអាស្រ័យនៅឯក្រុងនីនីវេវិញ។

38ពេលទ្រង់កំពុងតែថ្វាយបង្គំនៅក្នុងវិហាររបស់ព្រះ‌នីសរូក ជាព្រះនៃទ្រង់ នោះអ័ឌរ៉ា‌ម៉ាលេក និងសារេ‌ស៊ើរ ជាបុត្ររបស់ទ្រង់ បានធ្វើគុតទ្រង់ដោយដាវ ហើយរត់រួចទៅឯស្រុកអារ៉ា‌រ៉ាតទៅ នោះអេសារ-ហាដោន ជាបុត្រា ក៏ឡើងសោយ‌រាជ្យជំនួសបិតា។

← Chapter 36 Jump to: Chapter 38 →