Jeremiah 26

Khmer (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធកែសម្រួល ២០១៦)

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →

1នៅដើមរជ្ជកាលព្រះបាទយេហូ‌យ៉ាគីម ជាបុត្រយ៉ូសៀស ស្តេចយូដា នោះព្រះ‌បន្ទូលនេះបានមកពីព្រះ‌យេហូវ៉ាថា

2ព្រះ‌យេហូវ៉ាមានព្រះ‌បន្ទូលបង្គាប់ដូច្នេះថា ចូរទៅឈរក្នុងទី‌លានព្រះ‌វិហារនៃព្រះ‌យេហូវ៉ាចុះ ហើយប្រាប់ដល់មនុស្សទាំងអស់នៅក្នុងទីក្រុងនៃស្រុកយូដា ដែលមកថ្វាយ‌បង្គំក្នុងព្រះ‌វិហារនៃព្រះ‌យេហូវ៉ា គ្រប់ពាក្យដែលយើងបង្គាប់ឲ្យអ្នកប្រាប់ដល់គេ កុំឲ្យបន្ថយពាក្យណាមួយឡើយ

3ប្រហែលជាគេនឹងស្តាប់តាម ហើយបែរចេញពីផ្លូវអាក្រក់ដែលគេប្រព្រឹត្តរៀងខ្លួន ដើម្បីឲ្យយើងបានប្រែគំនិតចេញពីការអាក្រក់ ដែលយើងសម្រេចនឹងធ្វើដល់គេ ដោយព្រោះអំពើអាក្រក់ដែលគេប្រព្រឹត្តនោះ។

4អ្នកត្រូវប្រាប់គេថា ព្រះ‌យេហូវ៉ាមានព្រះ‌បន្ទូលដូច្នេះ បើអ្នករាល់គ្នាមិនព្រមស្តាប់តាមយើង ហើយដើរតាមច្បាប់ ដែលយើងបានដាក់នៅមុខអ្នករាល់គ្នា

5ឬស្តាប់តាមពាក្យរបស់ពួកហោរា ជាអ្នកបម្រើរបស់យើង ដែលយើងចាត់ឲ្យមកឯអ្នករាល់គ្នា ដោយក្រោកពីព្រលឹមស្រាង និងចាត់គេ បើអ្នករាល់គ្នាមិនបានស្តាប់តាមសោះ

6នោះយើងនឹងធ្វើឲ្យវិហារនេះបានដូចជាស៊ីឡូរ ហើយនឹងធ្វើឲ្យទីក្រុងនេះត្រឡប់ជាទីផ្ដាសា ដល់អស់ទាំងសាសន៍នៅផែនដីផង។

7ឯពួកសង្ឃ ពួកហោរា និងបណ្ដា‌ជនទាំង‌ឡាយ ក៏ឮហោរាយេរេមាប្រាប់ពាក្យទាំងនេះនៅក្នុងព្រះ‌វិហារនៃព្រះ‌យេហូវ៉ាដែរ។

8ពេលហោរាយេរេមាបានប្រាប់គ្រប់សេចក្ដីដែលព្រះ‌យេហូវ៉ាបានបង្គាប់ ឲ្យលោកប្រាប់ដល់ជនទាំង‌ឡាយរួចអស់ហើយ នោះពួកសង្ឃ ពួកហោរា និងបណ្ដា‌ជនទាំងអស់ ក៏ចាប់លោក ដោយពោលថា អ្នកត្រូវស្លាប់ហើយ!

9ហេតុអ្វីបានជាអ្នកថ្លែងទំនាយដោយនូវព្រះ‌នាមព្រះ‌យេហូវ៉ាថា៖ ព្រះ‌វិហារនេះនឹងបានដូចជាស៊ីឡូរ ហើយទីក្រុងនេះនឹងត្រូវខូច‌បង់ ឥតមានអ្នកណានៅដូច្នេះ? រួចប្រជាជនក៏នាំមូលគ្នាមកព័ទ្ធជុំហោរាយេរេមា នៅក្នុងព្រះ‌វិហារនៃព្រះ‌យេហូវ៉ា។

10ពេលពួកចៅ‌ហ្វាយនៃស្រុកយូដាបានឮសេចក្ដីទាំងនោះហើយ គេក៏ចេញពីដំណាក់ស្តេច ឡើងទៅព្រះ‌វិហារនៃព្រះ‌យេហូវ៉ា រួចអង្គុយត្រង់ទ្វារថ្មីនៃព្រះ‌វិហារព្រះ‌យេហូវ៉ា។

11ពួកសង្ឃ និងពួកហោរា គេជម្រាបដល់ពួកចៅ‌ហ្វាយ ហើយដល់ជនទាំងអស់ថា៖ មនុស្សនេះគួរស្លាប់ហើយ ដ្បិតគេបានថ្លែងទំនាយទាស់នឹងក្រុងនេះ ដូចជាអស់លោកបានឮផ្ទាល់នឹងត្រចៀកស្រាប់។

12ហោរាយេរេមាក៏ជម្រាបដល់ពួកចៅ‌ហ្វាយ និងជនទាំងអស់ថា៖ ព្រះ‌យេហូវ៉ាបានចាត់ខ្ញុំឲ្យមកថ្លែងទំនាយប្រាប់គ្រប់ពាក្យដែលអ្នករាល់គ្នាបានឮ ទាស់នឹងព្រះ‌វិហារ ហើយទីក្រុងនេះ។

13ដូច្នេះ ចូរផ្លាស់ប្ដូរគំនិត និងកិរិយារបស់អ្នករាល់គ្នាឥឡូវ ហើយស្តាប់តាមព្រះ‌បន្ទូលព្រះ‌យេហូវ៉ាជាព្រះរបស់អ្នករាល់គ្នាចុះ នោះព្រះ‌យេហូវ៉ានឹងប្រែគំនិតចេញពីសេចក្ដីអាក្រក់ ដែលព្រះ‌អង្គបានប្រកាសទាស់នឹងអ្នករាល់គ្នាវិញ។

14តែឯខ្ញុំនេះ ខ្ញុំនៅក្នុងកណ្ដាប់ដៃរបស់អ្នករាល់គ្នាហើយ ចូរធ្វើដល់ខ្ញុំតាមដែលអ្នករាល់គ្នាឃើញថាល្អ ហើយទៀងត្រង់ចុះ។

15មានការមួយដែលអ្នកត្រូវដឹងថា បើអ្នករាល់គ្នាសម្លាប់ខ្ញុំ នោះនឹងនាំឲ្យឈាមដែលឥតមានទោសប្រឡាក់លើខ្លួនអ្នករាល់គ្នា លើទីក្រុងនេះ និងពួកអ្នកដែលអាស្រ័យនៅផង ដ្បិតព្រះ‌យេហូវ៉ាបានចាត់ខ្ញុំឲ្យមក ដើម្បីប្រាប់ពាក្យទាំងនេះ ដល់ត្រចៀកអ្នករាល់គ្នាជាពិត។

16ពេលនោះ ពួកចៅ‌ហ្វាយ និងប្រជាជនទាំង‌ឡាយ ក៏ពិគ្រោះជាមួយពួកសង្ឃ និងពួកហោរាថា៖ មនុស្សនេះមិនគួរស្លាប់ទេ ដ្បិតគ្រាន់តែបានប្រាប់យើងរាល់គ្នា ដោយនូវព្រះ‌នាមព្រះ‌យេហូវ៉ាជាព្រះនៃយើងទេតើ។

17ក្រោយមក មានពួកចាស់ទុំខ្លះក្នុងស្រុក ក្រោកឡើងប្រាប់ដល់ប្រជុំជនថា៖

18មីកា ជាពួកម៉ូរ៉ាស៊ីត បានថ្លែងទំនាយក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទហេ‌សេ‌គា ជាស្តេចយូដា ថ្លែងទៅកាន់ប្រជាជននៅស្រុកយូដាទាំងអស់ថា ព្រះ‌យេហូវ៉ានៃពួកពល‌បរិវារមានព្រះ‌បន្ទូលដូច្នេះថា៖ គេនឹងភ្ជួរក្រុងស៊ីយ៉ូន ដូចជាភ្ជួរស្រែចម្ការ ហើយក្រុងយេរូ‌សាឡិមនឹងត្រឡប់ជាគំនរបាក់បែក ឯភ្នំនៃព្រះ‌ដំណាក់ ដូចជាទីខ្ពស់នៅព្រៃណាមួយ ។

19តើហេ‌សេ‌គា ជាស្តេចយូដា និងពួកយូដាទាំងអស់បានសម្លាប់លោកឬ? តើទ្រង់មិនបានកោតខ្លាចដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ាវិញ ហើយទូល‌អង្វរចំពោះព្រះ‌អង្គទេឬ? ឯព្រះ‌យេហូវ៉ាក៏ប្រែគំនិតចេញពីសេចក្ដីអាក្រក់ ដែលព្រះ‌អង្គបានប្រកាសទាស់នឹងគេដែរ ធ្វើដូច្នេះ យើងនឹងឈ្មោះថាបានប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់យ៉ាងធំ ទាស់នឹងព្រលឹងយើងហើយ។

20មួយទៀត ក៏មានម្នាក់ដែលថ្លែងទំនាយដោយនូវព្រះ‌នាមព្រះ‌យេហូវ៉ា ឈ្មោះអ៊ូរីយ៉ា ជាកូនរបស់សេម៉ាយ៉ា ពីក្រុងគារយ៉ាត់-យារីម អ្នកនោះថ្លែងទំនាយទាស់នឹងទីក្រុង ហើយស្រុកនេះ តាមអស់ទាំងពាក្យរបស់ហោរាយេរេមាដែរ។

21កាលព្រះបាទយេហូ‌យ៉ាគីម និងមនុស្សខ្លាំងពូកែរបស់ទ្រង់ ព្រមទាំងពួកចៅ‌ហ្វាយ បានឮពាក្យរបស់អ្នកនោះ ស្តេចក៏រកសម្លាប់អ៊ូរីយ៉ា តែកាលគាត់បានដឹង ក៏ភ័យ ហើយបានរត់ទៅស្រុកអេស៊ីព្ទ។

22បន្ទាប់មក ព្រះបាទយេហូ‌យ៉ាគីមចាត់អែល‌ណា‌ថាន ជាកូនអ័កបោរ និងមនុស្សខ្លះទៀតឲ្យទៅស្រុកអេស៊ីព្ទ

23អ្នកទាំងនោះក៏នាំអ៊ូរីយ៉ា ពីស្រុកអេស៊ីព្ទមកថ្វាយព្រះបាទយេហូ‌យ៉ាគីម ហើយទ្រង់ក៏សម្លាប់គាត់ដោយដាវ ព្រមទាំងបោះសាសពទៅក្នុងផ្នូររបស់មនុស្សធម្មតាទៅ។

24ប៉ុន្តែ អ័ហ៊ី‌កាម ជាកូនសាផាន លោកជួយខាងហោរាយេរេមា ដើម្បីមិនឲ្យគេប្រគល់លោកទៅក្នុងកណ្ដាប់ដៃនៃពួកជនឲ្យគេសម្លាប់លោកឡើយ។

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →