Romans 14

Khmer (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធកែសម្រួល ២០១៦)

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1ចូរទទួលអ្នកណាដែលខ្សោយខាងជំនឿ មិនត្រូវជជែកគ្នាពីការប្រកាន់ផ្សេងៗឡើយ។

2ដ្បិតម្នាក់ជឿថា ខ្លួនបរិ‌ភោគអ្វីក៏បាន ឯម្នាក់ទៀតដែលខ្សោយ បរិ‌ភោគតែបន្លែ។

3អ្នកដែលបរិ‌ភោគ មិនត្រូវមើលងាយអ្នកដែលមិនបរិ‌ភោគឡើយ ហើយអ្នកដែលមិនបរិ‌ភោគ ក៏មិនត្រូវថ្កោលទោសអ្នកដែលបរិ‌ភោគដែរ ដ្បិតព្រះបានទទួលអ្នកនោះដូចគ្នា។

4តើអ្នកជានរណាបានជាហ៊ានថ្កោលទោសអ្នកបម្រើរបស់គេដូច្នេះ? អ្នកនោះឈរឬដួលក្តី នោះស្រេចលើចៅ‌ហ្វាយរបស់គេទេតើ! ហើយគេនឹងឈរបាន ដ្បិតព្រះ‌អម្ចាស់អាចធ្វើឲ្យគេឈរបាន។

5ម្នាក់យល់ថា ថ្ងៃមួយល្អជាងថ្ងៃមួយ ម្នាក់ទៀតយល់ថា ថ្ងៃណាក៏ដូចថ្ងៃណា។ ចូរឲ្យគ្រប់គ្នាជឿប្រាកដក្នុងគំនិតរបស់ខ្លួនចុះ។

6អ្នកណាដែលប្រកាន់ថ្ងៃណា នោះគេប្រកាន់ដូច្នោះដោយគោរពព្រះ‌អម្ចាស់ ហើយអ្នកដែលបរិ‌ភោគ នោះគេបរិ‌ភោគដោយគោរពព្រះ‌អម្ចាស់ ដ្បិតគេអរព្រះ‌គុណដល់ព្រះ ហើយអ្នកណាដែលមិនបរិ‌ភោគ នោះគេមិនបរិ‌ភោគដោយគោរពព្រះ‌អម្ចាស់ ក៏អរព្រះ‌គុណដល់ព្រះដូចគ្នា។

7ដ្បិតក្នុងចំណោមយើង គ្មានអ្នកណារស់សម្រាប់ខ្លួនឯងទេ ហើយក៏គ្មានអ្នកណាស្លាប់សម្រាប់ខ្លួនឯងដែរ

8ប្រសិន‌បើយើងរស់ យើងរស់ដើម្បីព្រះ‌អម្ចាស់ ហើយប្រសិន‌បើយើងស្លាប់ ក៏ស្លាប់ដើម្បីព្រះ‌អម្ចាស់។ ដូច្នេះ ទោះជាយើងរស់ ឬស្លាប់ក្ដី ក៏យើងជារបស់ព្រះ‌អម្ចាស់ដែរ។

9ដ្បិតដោយហេតុនោះហើយបានជាព្រះ‌គ្រីស្ទសុគត ហើយមានព្រះ‌ជន្មរស់ឡើងវិញ ដើម្បីធ្វើជាម្ចាស់ លើទាំងមនុស្សស្លាប់ និងមនុស្សរស់។

10ដូច្នេះ ហេតុអ្វីបានជាអ្នកថ្កោលទោសបង‌ប្អូនរបស់ខ្លួន? ឬហេតុអ្វីបានជាអ្នកមើលងាយបង‌ប្អូនរបស់ខ្លួន? ដ្បិតយើងទាំងអស់គ្នានឹងត្រូវឈរនៅចំពោះទីជំនុំ‌ជម្រះរបស់ព្រះ។

11ដ្បិតមានសេចក្តីចែងទុកមកថា៖ «ព្រះ‌អម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា ដូចយើងមានព្រះ‌ជន្មរស់នៅយ៉ាងណា នោះគ្រប់ទាំងជង្គង់នឹងត្រូវលុតចុះនៅមុខយើង ហើយគ្រប់ទាំងអណ្តាតនឹងត្រូវសរសើរដល់ព្រះយ៉ាងនោះដែរ» ។

12ដូច្នេះ យើងម្នាក់ៗនឹងត្រូវរៀបរាប់ទូលថ្វាយព្រះពីគ្រប់ទាំងអំពើដែលខ្លួនបានប្រព្រឹត្ត។

13ហេតុនេះ យើងមិនត្រូវថ្កោលទោសគ្នាទៅវិញទៅមកទៀតឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ ត្រូវប្ដេជ្ញាចិត្តថា មិនត្រូវធ្វើអ្វីឲ្យបង‌ប្អូនណាជំពប់ដួល ឬរវាតចិត្តឡើយ។

14ខ្ញុំដឹង ហើយជឿជាក់ក្នុងព្រះ‌អម្ចាស់‌យេស៊ូវថា គ្មានអ្វីស្មោក‌គ្រោកដោយខ្លួនឯងឡើយ គឺស្មោក‌គ្រោកសម្រាប់តែអ្នកណាដែលគិតថារបស់នោះស្មោក‌គ្រោកប៉ុណ្ណោះ។

15ប្រសិន‌បើអ្នកធ្វើឲ្យបង‌ប្អូនអ្នកព្រួយចិត្តដោយព្រោះតែរឿងអាហារ នោះអ្នកមិនរស់នៅដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់ទៀតទេ។ កុំធ្វើឲ្យអ្នកណាដែលព្រះ‌គ្រីស្ទបានសុគតជំនួសត្រូវវិនាស ដោយសារតែអាហាររបស់អ្នកឲ្យសោះ

16ក៏កុំឲ្យគេនិយាយបង្ខូចពីការល្អរបស់អ្នកឡើយ

17ដ្បិតព្រះរាជ្យរបស់ព្រះមិនមែនជារឿងស៊ីផឹកនោះទេ គឺជាសេចក្តីសុចរិត សេចក្តីសុខសាន្ត និងអំណរ នៅក្នុងព្រះ‌វិញ្ញាណបរិសុទ្ធវិញ។

18អ្នកណាដែលបម្រើព្រះ‌គ្រីស្ទតាមរបៀបនេះ អ្នកនោះបានជាទីគាប់ព្រះ‌ហឫ‌ទ័យដល់ព្រះ ហើយមនុស្សក៏គោរពរាប់អានដែរ។

19ហេតុដូច្នេះ យើងត្រូវដេញតាមអ្វីដែលនាំឲ្យមានសេចក្ដីសុខសាន្ត និងអ្វីដែលស្អាងចិត្តគ្នាទៅវិញទៅមក។

20មិនត្រូវបំផ្លាញកិច្ច‌ការរបស់ព្រះ ព្រោះតែរឿងអាហារណានោះឡើយ។ តាមពិត អ្វីៗសុទ្ធតែស្អាតទាំងអស់ តែចំពោះអ្នកណាដែលបរិ‌ភោគធ្វើឲ្យអ្នកដទៃជំពប់ដួល អ្នកនោះបែរជាអាក្រក់វិញ។

21គួរកុំបរិ‌ភោគសាច់ ឬស្រាទំពាំងបាយជូរ ឬអ្វីដែលនាំឲ្យបង‌ប្អូនអ្នកជំពប់ដួលឡើយ។

22អ្នកមានជំនឿយ៉ាងណា ចូរជឿយ៉ាងនោះតែម្នាក់ឯងនៅចំពោះព្រះចុះ។ មានពរហើយអ្នកណាដែលមិនដាក់ទោសខ្លួនឯង ចំពោះអ្វីដែលខ្លួនយល់ឃើញថាត្រឹមត្រូវ។

23តែបើអ្នកណាបរិ‌ភោគទាំងសង្ស័យ នោះមានទោសហើយ ព្រោះគេមិនបានបរិ‌ភោគដោយជំនឿ ដ្បិតការណាដែលមិនចេញពីជំនឿ នោះជាអំពើបាប។

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →